maandag 31 augustus 2026

VVV – Emmen

Familiaal feestje waarvoor zelfs VVV moest wijken. Groot offer, groot eerbetoon. Laatste wedstrijd van De Kane van de Koel dus gemist. Ernstig. Nog ernstiger: De Limburger die het hele verslag van de wedstrijd ophangt aan de scheenbeschermers van Zuliani. De woorden ‘Dean’ en ‘Zandbergen’ komen er niet in voor.  


Zouden ze in Boekarest wel weten dat Zandbergen niet zingbaar is? Geschreven op 3 april van dit jaar: ‘Wat een ernstige belemmering vormt voor de carrièreperspectieven van Dean? Hij is niet zingbaar. Noem al die spitsen van de laatste jaren maar op: Giorgos Giakoumakis, Michalis Kosidis, Konstantinos Doumtsios, Sven Braken, Ralf Seuntjens, Peniel Mlapa, Bjorn van Zijl, Pepijn Doesburg. Stuk voor stuk zijn ze zingbaar. Probeer het maar. Maar Dean Zandbergen? Nope, niet zingbaar. Nu blijft het bij scanderen: Dean, Dean, Zandbergen. Armzalig, niet aanstekelijk, blijft niet hangen. Niemand hoor je na afloop Dean, Dean, Zandbergen scanderend d’n Berg afdalen. Scanderen is geen zingen. Scanderen is second best. Suggestie: zo lang er geen betere optie voorhanden is Dean, Dean, Zandbergen vervangen door een telkens herhaald, langgerekt Dean, Dean, Dean.’

Tot een aanstekelijk melodietje voor Zangbergen is het ook daarna niet gekomen. Evenmin tot een langgerekt Dean, Dean, Dean. Lees mee wat Mikanista verder de afgelopen anderhalf jaar over Zandbergen schreef:

VVV – MVV, 9 februari 2025
Ik zag ook een nieuwe spits, Dean Zandbergen, die in de veertig minuten dat hij meespeelde aantoonde dat hij zowel Kosidis als Doesburg als Doumtsios kan doen vergeten (waar trouwens niet zo héél veel voor nodig is).

VVV – Roda JC, 24 augustus 2025
Zandbergen viel weer tegen. En dan ook nog misbaar maken als ie wordt gewisseld.

VVV – Emmen, 17 oktober 2025
En toen begon de tweede helft, waarin me enig medelijden bekroop met de zo verguisde Dean Zandbergen omdat hij uitgerekend na enkele min of meer geslaagde acties werd gewisseld, vervolgens zijn vervanger Bjorn van Zijl tweemaal zag scoren en daarna natuurlijk blijdschap moest acteren.

VVV – Willem II, 21 november 2025
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de kou op deze avond bij een meerderheid van de tribunebevolking leidt tot mateloos afgrijzen over het optreden van Dean Zandbergen. Wat bij mij dan weer tot mededogen leidt, niet met de meerderheid van de tribunebevolking maar met Dean. Alsof hij er iets aan kan doen dat hij wordt opgesteld terwijl hij niet in vorm is of het niveau ontbeert.

VVV – ADO Den Haag, 28 november 2025
Zandbergen tikt elegant door, Wehmeyer snijdt dreigend naar binnen. Zandbergen tikt door op Van Zijl. Die schiet tegen de paal. Waarmee de beklagenswaardige Zandbergen toch betrokken is bij de twee meest memorabele VVV-momenten van deze avond.

VVV – FC Dordrecht, 19 december 2025
Dertiende minuut: Zandbergen mist. Zoals Zandbergen altijd mist. De Man Schuin Achter Me: ‘Die Zandbergen kan er echt hélemaal niks van.’

Moeilijk om clichés te omzeilen als het over die hattrick van Zandbergen gaat. 
From zero to hero. Zu Tode betrübt, himmelhoch jauchzend. Van niets naar iets. Van de goot tot de zon. From rags to riches.

Sinds 19 december 2025 staat de naam van Dean Zandbergen voor eeuwig gegrift in de voetbalannalen. Op z’n minst in die van VVV dan toch.

Vitesse – VVV, 14 februari 2026
Zandbergen: werkt zich zeven slagen in de rondte en scoort ook nog, veel meer mag je niet verwachten van een spits in dit VVV.

VVV – Cambuur Leeuwarden, 3 april 2026
Bij de rotonde naar de Vierpaardjes en Groenveldsingel staat tussen Lidl en Albert Heijn een vrachtwagen geparkeerd met het opschrijft ZANDBERGEN. Visioenen van Dean die na gedane zaken onderweg naar De Koel in z’n truck met de vlam in de pijp door de Leutherweg en de Merelweg scheurt, terwijl hij onaangedaan de Jezuïetenstraat, de Papegaaistraat, de Manresastraat, de Kapelaan Nausstraat, de Loyolastraat en de Salesianenstraat links en rechts laat liggen.

VVV – De Graafschap, 11 april 2026
Als VVV, of nee, als Dean-Dean-Zandbergen het onmogelijke mogelijk maakt door diep in blessuretijd van 1-3 nog op 3-3 te komen, ontploft het zeiknatte stadion.

VVV – De Graafschap, 23 augustus 2026
Zandbergen onzichtbaar.

En nu is-ie weg.

zondag 23 augustus 2026

VVV – De Graafschap


Trein van 15.17 of 15.47? Voor de zekerheid 15.17. Bovendek. ‘1-0’ heeft iemand op leuning gekrast. Zou het? Te vroeg om al naar stadion te lopen. Naar Koops. Hé, nieuw boek van Merijn de Boer! Kopen? Nee, boek en stadion zijn onverenigbaar. Trage, lange mars d’n Berg op. Overal politie. Stadion. Uitgerekend nu begint zon uitbundig te schijnen. Hele wedstrijd tegen zon in kijken. Jongen die voor elke wedstrijd aan scheids vraagt of hij na afloop diens spuitbus krijgt is er ook weer. Moet inmiddels gigantische collectie hebben. Te geremd om ‘m te vragen wat-ie ermee doet. Lijnen nauwelijks gekalkt. Lijnen horen kaarsrecht en spierwit te zijn. ‘Met de borst vooruit,’ ‘Stropen we de mouwen weer op’, ‘Op naar dat ene doel’: drie spandoeken over volle breedte uitvak die Superboeren binnen enkele minuten ontrollen en weer oprollen. Aandoenlijk. Toss verloren. Tweede helft niet naar Duitse kant. Toss verloren, rampspoed geboren. Steward maant man met zoontje van jaar of vijf te gaan zitten en niet onderaan hek bij veld te blijven staan. Man mokkend akkoord. Clancy begaat z’n gebruikelijke clancytje: 0-1. Alles gaat stroef. Man met zoontje staat weer bij hek. Steward maant hem te gaan zitten. Man mokkend akkoord. Alles geleidelijk iets minder stroef. Odriss krijgt ineens de geest. Stroefheid is er nu helemaal af. Zelfs een beetje bij Görrlich. Vullers sterk. Zandbergen onzichtbaar. Man met zoontje staat weer bij hek. Steward heeft hoofdsteward erbij gehaald. Die maant man te gaan zitten. Man mokkend akkoord. 1-1! In vuur en vlam. 2-1! Zevende hemel. Rust. Man met zoontje blijkt dronken. Tweede helft. Nog altijd die focking zon. Man met zoontje staat weer bij hek. Steward maant hem te gaan zitten. Man mokkend akkoord. Schoonderwaldt precies op tijd bij bal, rode kaart en penalty net voorkomen. Stand zien te houden. Blancquart heerst zoals hij in tijden niet heeft geheerst. Man met zoontje staat weer bij hek. Steward heeft hoofdsteward er weer bij gehaald. Die maant man te gaan zitten. Man mokkend akkoord. De Graafschap blaft. Bijt niet. Vier minuten extra. Overleven. Yes! Jongen die voor elke wedstrijd aan scheids vraagt of hij na afloop diens spuitbus krijgt, krijgt spuitbus van scheids. Zalige trage lange mars d’n Berg af. Trein. Fiets. Thuis. 20.01 uur. Studio Sport. Stukje Zomergasten met Kaag. Dit stukje. Over alles de schaduw van dronken man met zoontje.





zaterdag 8 augustus 2026

VVV – Heracles

‘Meneer, wat vond ú er eigenlijk van?’, vraagt de achterste van een groepje jongemannen me op de terugweg richting station ter hoogte van de rotonde halverwege de Kaldenkerkerweg. Tja, wat vond ik ervan? Te lastige vraag, zo heet van de naald, van enige gedachteordening is het nog niet gekomen. ‘Zonde’, stamel ik maar.

Elf uur later weet ik wat ik had moeten zeggen: ‘Als je me dit na 75 minuten had gevraagd, zou ik hebben gezegd dat het een beproeving was. Maar nu zeg ik: “Het was een feest. Dit is wat voetbal vermag.”’

***

Een onverstaanbare speaker, een website waarop alleen de gebleven spelers van vorig jaar staan vermeld, een veld dat het in zich heeft om weer tot knollentuin uit te groeien, een Ierse aanwinst die zich gruwelijk verslikt in z’n allereerste bal. Godzijdank lijken ook de nieuwe Duitse investeerders in te zien dat een bepaalde mate van knulligheid aan VVV moet blijven kleven.

***  

Gelezen tijdens de rust op Facebook: ‘Waardeloze trainer, nooit moeten aannemen.’

***

Het gerucht dat er weer veel gratis kaartjes waren verspreid, kan ik uit eigen waarneming aan de voet van d’n Berg bevestigen. Originele manier wel.

***

Een beproeving was het inderdaad lange tijd. Lijdensweg kan je ook zeggen. Steeds maar weer dat geklungel achterin. De ene verkeerde pass na de andere. De ene fout na de andere. De ene vloek (nauwelijks binnensmonds te houden) na de andere. Volkomen kansloos, waardeloze avond. En toen ineens kwam Philip Heise. En toen veranderde alles. Binnen tien minuten van 0-3 op 3-3. Kolkende Koel. De 3-4 deed daar weinig meer aan af.

***

Wat had Heise misdaan dat hij niet mocht starten? Heb je een Fußballgott in je gelederen, stel je ‘m niet op! Die balbehandeling, die finesse, die fluwelen touch. Die steekpass op Hendrikx, met rechts nota bene, was geniaal. Minstens even geniaal, aan de zijlijn, pal voor mijn ogen: hoge bal, met twee tegenstanders in de buurt in één beweging doodgemaakt. Komt een aardig eind in de buurt van wat ik Sibon ooit in Helmond zag doen. En dat wil iets zeggen.

***

‘Wat vond jij er eigenlijk van?, vraag ik de jongeman die me vroeg wat ik er eigenlijk van vond.
‘De KNVB heeft het weer tegen ons. Het was absoluut geen penalty.’
‘Nee? Ik zat te ver weg om het goed te kunnen zien.’
‘Waar zit u dan? Op zuid?’
‘Oh, ik weet niet hoe dat heet. Aan de lange zijde, onoverdekt, waar ze het veld opkomen.’
‘West. Nee, noord.’
‘En jij? Achter de goal?’
‘Inderdaad. Davis was trouwens ook nooit buitenspel.’
‘Dat kon jij dan weer niet zien.’
‘Haha, klopt. Maar de KNVB heeft echt weer de pik op ons.’