Posts tonen met het label Soulyman Allouch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Soulyman Allouch. Alle posts tonen

zondag 10 december 2023

VVV – FC Dordrecht


Wat twee dagen na dato nog is blijven hangen:

1. de hoofdrol voor de totaal overbelichte digitale reclamebebording langs het veld. Hoogst irritant. En volstrekt ongepast. Reclameborden dienen hun plaats te kennen, zich erbij neer te leggen dat ze slechts een bijrol spelen, dat ze niet meer dan decor zijn, dat ze überhaupt blij moeten zijn dat ze hier mogen figureren.

2. de prangende vraag wat er dit seizoen in het hoofd van Rick Ketting omgaat nadat hij de toss heeft gewonnen. Ter verklaring: elke VVV-aanvoerder die de toss wint is het aan de supporters in het algemeen en mij in het bijzonder verplicht er bij tosswinst voor te kiezen dat VVV de eerste helft het doel aan de Duitse kant verdedigt en bijgevolg de tweede helft aanvalt op het doel aan de Duitse kant. Rick Ketting heeft dit seizoen enkele malen gezondigd tegen deze verplichting, laatstelijk tegen Cambuur. Onvergeeflijk. Vrijdag hield hij zich weer aan de verplichting. Beloning: een overwinning en een goal. Lesje hopelijk voor altijd geleerd.

3. de combinatie van shirt met korte mouwen en handschoenen bij Ilias Sebaoui en later ook Ilias Bronkhorst. Potsierlijke aandachttrekkerij. Als het anders is hoor ik het graag van een der beide Iliassen.

4. de twee mannen achter me (de Man Schuin Achter Me weer eens niet aangetroffen) die hun gewauwel over de hiëre- en dameszitting in Sjiwa onderbreken om enige woorden te wijden aan de reclamebebording: ‘Wát en verleechting, man!’

5. de onvoorstelbaar slechte grappen over het te laat komen van Soulyman Allouch.

6. de kou, ondanks een temperatuur van acht graden.

7. Soulyman Allouch die een minuut nadat hij is ingevallen, zijn veters opnieuw moet strikken. Zou Rick Kruys hebben overwogen hem stante pede te wisselen?
 
8. het jongetje onderaan op de eerste rij dat de handschoenen scoort van Luca Plogmann, de geblesseerd uitgevallen keeper van FC Dordrecht. Het jongetje, steevast in het gezelschap van zijn moeder, moet inmiddels een indrukwekkende hoeveelheid van zulke parafernalia in zijn bezit hebben: bij elke thuiswedstrijd scoort hij wel iets in de categorie van het reservefluitje van de scheidsrechter, het polsbandje van de rechtsback, de schoenveters van de midvoor, het haarbandje van de centrumverdediger, het spuitbusje van de scheidsrechter of de kniebandage van de linksback.  

9. de volstrekt niet ter zake doende maar desalniettemin hoogst interessante vraag of Levi Smans dan wel Simon Janssen dit seizoen de beste VVV-speler is. Antwoord: Levi Smans.  

10. de vraag of Richard Sedláček weet wie Micky Oestreich is.


zaterdag 25 november 2023

VVV – Cambuur Leeuwarden

1.
Iemand heeft het AD in de trein laten liggen. Kop: ‘Help, de lichtmasten dreigen te verdwijnen!’ Hoogst dramatisch inderdaad. Lichtmasten zijn landmarks. Ontstoken lichtmasten stralen huiselijkheid, warmte, geborgenheid uit.
De onweerstaanbare aantrekkingskracht van lichtmasten.
Mijn top 3 van aanblikken van de ontstoken lichtmasten van De Koel:
3. vanaf de parkeerplaats aan de kant van de Kleine Heide
2. vanaf de Kaldenkerkerweg ter hoogte van de Vierpaardjes
1. vanaf de A67 ter hoogte van de brug over de Maas

2.
Tijdens de lange mars d’n Berg op verder mijmeren over de Koelse lichtmasten. Ik heb ze de eerste keer ontstoken zien worden. Wanneer zou het zijn geweest? 1980? Jos Luhukay maakte een onvergetelijke kopgoal. Tegen? Ja, tegen wie? MVV misschien? Hay van Dreumel: '1-0! Jos Lu-hu-kay!'

3.
Ik veeg m’n stoeltje droog met een meegenomen handdoekje. Koelbezoek vergt anticipatie.

4.
Verdomd weinig bezette stoeltjes vandaag. 5551 toeschouwers? Dan moet een aanzienlijk deel zich ergens verdekt onder de stoeltjes of in de tunnel hebben opgehouden.

5.
En wéér de eerste helft richting Duitse kant. Tenhemelschreiend. Tijd voor een andere aanvoerder.

6.
Veel beter spelen dan tegen Willem II. En toch 0-2 na achttien minuten. Tenhemelschreiend.

7.
Eindelijk weer flarden van de Allouch van het begin van het seizoen. Bevrijdend.

8.
Vergemakkelijkt door de hernieuwde afwezigheid van De Man Schuin Achter Me en het gebrek aan perspectief op mijn huidige plaats, rijpt gedurende de eerste helft het idee om in de rust te verkassen richting doel aan de stadskant, een ongetwijfeld tot mislukken gedoemde poging de gegroeide neerslachtigheid te verdrijven.  

9.
Zou Smans al tijdens de winterstop worden verkocht?

10.
Afdaling in de hel inderdaad. Enorme hagelbui. In de wijde omgeving niemand om me heen. Dat is nog wel fijn. Hoe leger de hel hoe beter. Dan naderen vier mannen, elk met een beker bier. Ze posteren zich pal rechts naast me. Zuipend, boerend, vapend, verkeerdgrappend, geenmomentaandachtvoordewedstrijdhebbend, domgeluluitslaand. Ernstig vermoeden op welke partij ze woensdag hebben gestemd. De verst verwijderde van de vier heeft een irritant hoge gierende lach, die hij zo ongeveer om de halve minuut meent te moeten inzetten. De meest linkse van de vier toucheert me steeds met z’n elleboog, ook al schuifel ik na elke keer telkens enkele pasjes verder naar links.

11.
Goal! Sedláček! Voor m’n neus! 1-2! Hoop!

12.
Voortdurend tijdrekken van Cambuur. Focking irritant. Scheidsrechter Alex Bos laat het gebeuren.

13.
Verheijen mist droomkans! Voor m’n neus!

14.
‘Boslul!’, roept iemand een stuk verder ter linkerzijde. Verzoent me weer met bijna alles. In elk geval met de hel.

15.
Thuis. Zeiknat. Op internet lees ik dat de lichtmasten in De Koel op 28 april 1981 in gebruik zijn genomen met een vriendschappelijke wedstrijd van VVV tegen MVV. VVV won met 3-1. ‘Voetbalshow in De Koel’, kopte het Limburgs Dagblad. Citaat: ‘Invaller Jos Luhukay (17 jaar) stal de show met een beauty van een treffer. Uit een voorzet van de opvallend ijverige Peter Ressel kopte de kleine VVV’er van 12 meter afstand in de verste bovenhoek.’





zaterdag 16 september 2023

VVV – NAC

I
En toch… En toch zou het nog mooier zijn geweest als de tweede helft de eerste helft was geweest en de eerste helft de tweede. Tweede helften beklijven het meest.

II

Het grasgroene gras met de frisheid van het begin van het seizoen
het je-hebt-nog-geen-jas-nodig-weer
de volle tribunes
de ontstoken lichtmasten
de onvoorwaardelijke stilte van de minuut stilte
het zwerk dat zich van z’n allerfrivoolste kant laat zien.

En toen moest de eerste helft nog komen.

III
De Man Schuin Achter Me is ditmaal een vader met een zoontje van een jaar of zeven.
Vader: ‘Je moet eens goed opletten hoe ze bewegen, hoe ze vrijlopen, hoe ze loskomen van hun man.’
Zoontje: ‘Boeit me niet.’
Vader: ‘Vind je het niet leuk dan?’
Zoontje: ‘Nee.’
Te vroeg met je zoontje naar het voetbal gaan kan levens verpesten. Vooral van vaders.

IV
Drie wedstrijden op rij gewonnen nu met een eerste helft richting Duitse kant en een tweede richting stadskant. Zorgwekkende ontwikkeling. Zoals tweede helften het meest beklijven en zoals te vroeg met je zoontje naar het voetbal gaan levens kan verpesten, zo zorgen wedstrijden met een VVV dat de eerste helft richting Duitse kant speelt en de tweede helft richting stadskant voor een bij voorbaat bedorven humeur. (Dat soms ook weer snel kan opklaren.)       

V
Whatsappdialoog in de rust met G:
G: Verheug me al op de nieuwe Mikanista! Allouch in Oranje. Smans ook. En Unnerstall!
Ik: Zeker die laatste. Kaastrup ook.
G: Zeker, lekker spelertje!
Ik: Toch is Allouch beter
G: Heeft de geest gekregen! Leuker dan alle wedstrijden van vorig jaar (heb er een stuk of 6 gezien)
Ik: Klopt. Toch hoop ik altijd op 2-0 achter bij rust en dan met 3-2 winnen
G: Wees nou eens euforisch!!
Ik: 😂👏🎉🎂🍾🍻😆
G: 😂🤣😂 Dat ja!

VI

Zoals tweede helften het meest beklijven, zoals te vroeg met je zoontje naar het voetbal gaan levens kan verpesten, zoals wedstrijden met een VVV dat de eerste helft richting Duitse kant speelt en de tweede helft richting stadskant zorgen voor een bij voorbaat bedorven humeur, zo is Ton Lokhoff puntloos uit De Koel zien afdruipen juist bevorderlijk voor het humeur. (Niet alleen voor A.)

zaterdag 2 september 2023

VVV – De Graafschap

I
Een man van middelbare leeftijd in kennelijke staat passeert het aankondigingsbord van VVV – De Graafschap. ‘Spelen ze vanavond nou verdomme alweer?’, hoor ik hem vooral tegen zichzelf met een Zuid-Limburgs accent zeggen. Hij loopt terug om te kijken tegen wie ze spelen. ‘Tegen De Graafschap! Dan gaan ze weer helemaal naar de kloten!’

II
Bericht van de club:

Alleen korte uitschuifbare paraplu's toegestaan bij thuisduel met De Graafschap

VVV-Venlo neemt het vrijdagavond vermoedelijk onder regenachtige omstandigheden op tegen De Graafschap in Covebo Stadion - De Koel -. Supporters mogen vanwege de onoverdekte plaatsen in De Koel korte uitschuifbare paraplu's mee het stadion in nemen.

Belangrijk om te weten is dat uitsluitend korte uitschuifbare paraplu's zijn toegestaan. Grote en lange paraplu's of paraplu's met een spitse punt zijn niet toegestaan. Daarnaast willen we alvast op voorhand communiceren dat het vrijdagavond tegen De Graafschap niet mogelijk is om op een overdekte tribune plaats te nemen voor supporters met een seizoenkaart of los ticket voor onoverdekte plaatsen. Vandaar dat het wel wordt toegestaan om korte paraplu's te gebruiken.


Als trotse bezitter van een korte uitschuifbare paraplu zonder spitse punt en als even trotse bezitter van een seizoenkaart op een onoverdekte plaats keek ik vol verlangen uit naar regenachtige omstandigheden. Of eigenlijk: bakken regen.
Geen druppel.
Natuurlijk niet.

III
En toen moest dit nog komen:


(met dank aan P voor de signalering en de foto)

IV
Vanmorgen toch maar even voor de zekerheid op Teletekst gekeken of Soulyman Allouch gisteravond niet op het allerlaatste moment voor een veel te laag bedrag is verpatst. Nee dus. Heel mooi. Een speler met de draaicirkel van iemand met drie benen verpats je niet op een achternamiddag dan wel doordeweekse avond.

V
Magnus Kaastrup Refstrup Lauritsen. Niet zo goed als z’n naam. Oogt wel als een aanwinst.

VI
Jan de Boer. Minder onverstoorbaar en standvastig dan z’n naam doet vermoeden.

VII

de wandeling
de verwachting
de stoeltjes
de mensen
de kneuterigheid
de geluidsinstallatie
de opkomst
de commentaren
de rituelen
de blijdschap
de gezangen
de spot
de ergernis
de ironie
de voldoening

zo moeilijk om niet lyrisch te worden

VIII
Ze gingen dus helemaal niet naar de kloten.