VVV – Emmen

Familiaal feestje waarvoor zelfs VVV moest wijken. Groot offer, groot eerbetoon. Laatste wedstrijd van De Kane van de Koel dus gemist. Ernstig. Nog ernstiger: De Limburger die het hele verslag van de wedstrijd ophangt aan de scheenbeschermers van Zuliani. De woorden ‘Dean’ en ‘Zandbergen’ komen er niet in voor.  

Zouden ze in Boekarest wel weten dat Zandbergen niet zingbaar is? Geschreven op 3 april van dit jaar: ‘Wat een ernstige belemmering vormt voor de carrièreperspectieven van Dean? Hij is niet zingbaar. Noem al die spitsen van de laatste jaren maar op: Giorgos Giakoumakis, Michalis Kosidis, Konstantinos Doumtsios, Sven Braken, Ralf Seuntjens, Peniel Mlapa, Bjorn van Zijl, Pepijn Doesburg. Stuk voor stuk zijn ze zingbaar. Probeer het maar. Maar Dean Zandbergen? Nope, niet zingbaar. Nu blijft het bij scanderen: Dean, Dean, Zandbergen. Armzalig, niet aanstekelijk, blijft niet hangen. Niemand hoor je na afloop Dean, Dean, Zandbergen scanderend d’n Berg afdalen. Scanderen is geen zingen. Scanderen is second best. Suggestie: zo lang er geen betere optie voorhanden is Dean, Dean, Zandbergen vervangen door een telkens herhaald, langgerekt Dean, Dean, Dean.’

Tot een aanstekelijk melodietje voor Zangbergen is het ook daarna niet gekomen. Evenmin tot een langgerekt Dean, Dean, Dean. Lees mee wat Mikanista verder de afgelopen anderhalf jaar over Zandbergen schreef:

VVV – MVV, 9 februari 2025
Ik zag ook een nieuwe spits, Dean Zandbergen, die in de veertig minuten dat hij meespeelde aantoonde dat hij zowel Kosidis als Doesburg als Doumtsios kan doen vergeten (waar trouwens niet zo héél veel voor nodig is).

VVV – Roda JC, 24 augustus 2025
Zandbergen viel weer tegen. En dan ook nog misbaar maken als ie wordt gewisseld.

VVV – Emmen, 17 oktober 2025
En toen begon de tweede helft, waarin me enig medelijden bekroop met de zo verguisde Dean Zandbergen omdat hij uitgerekend na enkele min of meer geslaagde acties werd gewisseld, vervolgens zijn vervanger Bjorn van Zijl tweemaal zag scoren en daarna natuurlijk blijdschap moest acteren.

VVV – Willem II, 21 november 2025
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de kou op deze avond bij een meerderheid van de tribunebevolking leidt tot mateloos afgrijzen over het optreden van Dean Zandbergen. Wat bij mij dan weer tot mededogen leidt, niet met de meerderheid van de tribunebevolking maar met Dean. Alsof hij er iets aan kan doen dat hij wordt opgesteld terwijl hij niet in vorm is of het niveau ontbeert.

VVV – ADO Den Haag, 28 november 2025
Zandbergen tikt elegant door, Wehmeyer snijdt dreigend naar binnen. Zandbergen tikt door op Van Zijl. Die schiet tegen de paal. Waarmee de beklagenswaardige Zandbergen toch betrokken is bij de twee meest memorabele VVV-momenten van deze avond.

VVV – FC Dordrecht, 19 december 2025
Dertiende minuut: Zandbergen mist. Zoals Zandbergen altijd mist. De Man Schuin Achter Me: ‘Die Zandbergen kan er echt hélemaal niks van.’

Moeilijk om clichés te omzeilen als het over die hattrick van Zandbergen gaat. From zero to hero. Zu Tode betrübt, himmelhoch jauchzend. Van niets naar iets. Van de goot tot de zon. From rags to riches.

Sinds 19 december 2025 staat de naam van Dean Zandbergen voor eeuwig gegrift in de voetbalannalen. Op z’n minst in die van VVV dan toch.

Vitesse – VVV, 14 februari 2026
Zandbergen: werkt zich zeven slagen in de rondte en scoort ook nog, veel meer mag je niet verwachten van een spits in dit VVV.

VVV – Cambuur Leeuwarden, 3 april 2026
Bij de rotonde naar de Vierpaardjes en Groenveldsingel staat tussen Lidl en Albert Heijn een vrachtwagen geparkeerd met het opschrijft ZANDBERGEN. Visioenen van Dean die na gedane zaken onderweg naar De Koel in z’n truck met de vlam in de pijp door de Leutherweg en de Merelweg scheurt, terwijl hij onaangedaan de Jezuïetenstraat, de Papegaaistraat, de Manresastraat, de Kapelaan Nausstraat, de Loyolastraat en de Salesianenstraat links en rechts laat liggen.

VVV – De Graafschap, 11 april 2026
Als VVV, of nee, als Dean-Dean-Zandbergen het onmogelijke mogelijk maakt door diep in blessuretijd van 1-3 nog op 3-3 te komen, ontploft het zeiknatte stadion.

VVV – De Graafschap, 23 augustus 2026
Zandbergen onzichtbaar.

En nu is-ie weg.

VVV – Emmen

En toen begon de wedstrijd.

Terwijl Emmen VVV vakkundig van de mat speelde, hoorde ik achter me
- iemand oreren over de afstand tussen Osnabrück en Dortmund (175 kilometer volgens hem) en het verschil in afstand tussen Osnabrück en Dortmund en tussen Osnabrück en Gelsenkirchen (25 kilometer volgens hem);
- iemand beweren dat je ergens Honda-aggregaten kon krijgen voor 390 euro en dat je ergens anders ook goedkope aggregaten kon krijgen maar niet van Honda;
- iemand met veel gevoel voor detail de onderlinge verhoudingen tussen de verschillende afdelingen op zijn werkplek blootleggen;   
- iemand (mogelijk opnieuw de Osnabrück-man) de complete moderne geschiedenis van Borussia Mönchengladbach oplepelen, beginnend met de promotie naar de Bundesliga in 1966, om daarna meanderend via de kampioenschappen uit de jaren zeventig en 2008, ‘ut jaor ván Luhukay’, uiteindelijk te belanden bij het huidige rampseizoen dat deze avond in Berlijn ongetwijfeld een vervolg zou krijgen.

En toen was het rust.

En daarna begon de tweede helft
- waarin alles anders was;
- waarin het gewauwel achter me transformeerde tot een onverstaanbaar onderdeel van het geluidsbehang;
- waarin VVV aus heiterem Himmel ineens vier keer scoorde;
- waarin ik op een bepaald moment tot mijn grote ongeloof en nog groter afgrijzen meende te horen dat de harde kern een lied aanhief tegen de komst van een azc in Venlo;
- waarin ik moest denken aan de opnieuw in geen velden of wegen te bekennen Man Schuin Achter Me toen VVV voor het eerst sinds mensenheugenis of in elk geval mijn heugenis scoorde uit een corner;
- waarin ik hoopte dat mijn gehoor me bedrogen had wat betreft de tekst van dat lied;
- waarin ik me afvroeg of de Man Schuin Achter Me, mocht hij wel aanwezig zijn geweest, vóór de bewuste corner tegen zijn partner zou hebben gezegd ‘Let op Verheij! Hij gaat scoren!’ en ik tot de slotsom kwam dat de Man Schuin Achter Me in dat geval waarschijnlijk eerder tegen zijn partner zou hebben gezegd ‘Let op Blancquart! Hij gaat scoren!’
- waarin me enig medelijden bekroop met de zo verguisde Dean Zandbergen omdat hij uitgerekend na enkele min of meer geslaagde acties werd gewisseld, vervolgens zijn vervanger Bjorn van Zijl tweemaal zag scoren en daarna natuurlijk blijdschap moest acteren;
- waarin ik iemand achter me bij 4-0 hoorde zeggen ‘Pas beej 5-0 mak ik mich gen zörg miër’;
- waarin ik besloot mijn eerdere woorden over Nassim Ait Mouhou (‘misschien toch teveel eendagsvliegrisico’) in te trekken.

En toen was het afgelopen.

En toen zag ik Michael Davis een meisje van een jaar of tien zielsgelukkig maken door haar zijn shirt te overhandigen.

En daarna ging ik naar huis.

VVV – Emmen

Regen. Wind. Koud. Toch zin in. Raar. Trein rijdt. Fijn. Voetbalklapper (of hoe heet zo’n ding?) in dank aanvaard. Nat stoeltje. Droogwrijven met meegebracht handdoekje. Klapper op stoeltje. Zitten. Toch zin in. Weer hordes kinderen. Niet zin-bedervend ditmaal. Raar. Droog. Koelie met pietenmuts. En twee Pieten. Ze beginnen goed. Agressief. Geen eindeloos getik. Blunder Janssen. 0-1. Elkaar met voetbalklappers slaande kinderen. Continu. Nog steeds niet zin-bedervend. Raar. Wedstrijd best aardig. Hoog tempo. Rust. Koud? Valt wel mee. Wehmeyer voor Verheijen. Niet Doesburg voor Doumtsios. Raar. Aanvaardbaar spel. Weinig kansen. Hoog tempo. Elkaar met voetbalklappers slaande kinderen. Continu. Nog steeds niet zin-bedervend. Raar. 0-2. Door het centrum. Ongelooflijk. Kansjes. Of eerder mogelijkheden. Beetje machteloos. Maar kan allemaal slechter. Afgelopen. Weer verloren. Ach ja. Klapper meenemen? Nee. Handdoekje meenemen? Ja. Geen zin-bedervende avond. Ondanks alles. Raar. We love you Venlo, we do.

Maar laten we het voor de verandering eens over het aankondigingsbord (of hoe heet zo’n ding?) hebben.

Geen idee hoe lang het er al staat. In elk geval maakte ik er in 2021 voorafgaand aan de eerste post-corona wedstrijd voor het eerst een foto van.   

In tegenstelling tot wat je zou verwachten is het geen digitaal aankondigingsbord.
‘En wat doe jij voor de kost?’
‘Ik ben de letterzetter van het aankondigingsbord van de thuiswedstrijden van VVV. Mooie job.’
Ouderwets handwerk dus. Waardoor het kan gebeuren dat vandaag de eerste 2 net niet binnen de lijntjes kleurt.

Kniesoor die erop let.
Onverlaten hebben enkele stickers op het bord geplakt.

Onder de tweede e van ‘Emmen’ het restant van een FC Den Bosch-sticker.
De stickers onder de n en de tweede m vallen niet te duiden.  
Onder de eerste e en de eerste m stickers van Ząbkovia Ząbki, volledige naam Miejski Klub Sportowy Dolcan Ząbki, vierde divisieclub uit Ząbki, een Poolse stad met 23.277 inwoners, iets ten noordoosten van Warschau.

Trzymaj jezyk za zabkami staat op de sticker onder de eerste e. ‘Houd je mond dicht’ volgens Google Translate. Kan kloppen, gezien de tekening.
Ruszaj na talning lees ik onder de eerste m. ‘Ga zonnen’ volgens Google Translate. Kan onmogelijk kloppen. Maar vooral niet kloppend proberen te maken. Ga zonnen!  

VVV – Emmen

I
Minuut stilte ter nagedachtenis aan de deze week overleden Kees Rijvers. Gravend in m’n geheugen kom ik niet verder dan één flard van een herinnering waarin zowel meneer Rijvers als VVV een rol speelt. VVV zoals het betaamt de hoofdrol, meneer Rijvers een bijrolletje. Zondag 12 september 1976. Ik ben 11. VVV-PSV. VVV zojuist naar de eredivisie gepromoveerd, PSV de ongenaakbare landskampioen van de twee voorgaande seizoenen, met in de gelederen onder meer Jan van Beveren, Willy van der Kuylen, Huub Stevens en Willy en René van de Kerkhof. VVV in het rood (met witte blokken). PSV in het groen (als m’n geheugen me niet bedriegt). 15.000 toeschouwers, onder wie ik dus. VVV wint. Met 2-0. Doelpunten: Mikan en Stefan Kurcinac. En meneer Rijvers? Die was trainer van PSV. Zonder pet vermoed ik, het was best warm die middag.

II
Voor de afwisseling mogen er weer eens twee engelen opdraven. Ter nagedachtenis aan meneer Rijvers? Ter gelegenheid van Internationale Vrouwendag? Engelen zijn toch onzijdig? Hoe dan ook: alle engelen de wereld uit, om te beginnen uit De Koel.

III
Ketting, op geelgroene schoenen vandaag, verliest de toss. Automatisch gevolg: VVV speelt de tweede helft naar de stadskant, niet naar de Duitse kant. Voorpret maakt plaats mismoedigheid.

Toss verloren, rampspoed geboren.

IV
In de eerste helft valt, na uitvoerige interne afweging van de voors en tegens, het besluit om in de rust te verkassen naar de stadskant (De Koel zij hooglijk geprezen dat dit nog altijd kan). Voornaamste tegens zijn het gevoel van verraad aan vak VN5, het ontstellende gebrek aan sfeer aan de stadskant en vooral de ruime aanwezigheid aldaar van mensen die voortdurend met van alles bezig zijn maar nooit met het volgen van de wedstrijd. De frontale koude oostenwind is een ondergeschikt tegen. Voornaamste voor is met je neus op het spel en op een eventueel VVV-doelpunt zitten. Nee, niet zitten: staan! Voetbal is om te staan. (Een andere keer misschien over waarom ik doorgaans dan toch zit.)

V
Binnen vijf minuten volgt de beloning voor de verkassing. 1-0! Kosidis! Voor m’n neus!

VI
De mensen aan de stadskant die voortdurend met van alles bezig zijn maar nooit met het volgen van de wedstrijd zijn vandaag hordes kinderen. Verzacht de pijn.

VII
De Man Schuin Achter Me zijn nu de supporters van Emmen.

VIII
Staan aan de dunbevolkte stadskant betekent dat je een beetje kunt meebewegen met het spel. Waardoor je je nog meer onderdeel van de wedstrijd waant.

IX
Penalty. Voor Emmen. Zeven minuten voor tijd. De mismoedigheid is op slag terug. Totdat iets gebeurt dat nooit gebeurt bij een VAR-loze wedstrijd: de scheidsrechter komt terug op z’n beslissing. Weg mismoedigheid. Het spel wordt vervolgd met een corner. Vreemd.

X
Blessuretijd. Doesburg scoort! 2-0! Voor m’n neus! Doesburg trekt z’n shirt uit. Voor m'n neus. Meteen uit met de pret. Veel erger dan de geelgroene schoenen van Ketting.

XI
Mo Odriss. Geweldige invalbeurt weer.

XII
Toss verloren, genot geboren.

VVV – Emmen

Met de auto. Want het kan verlenging worden. En penalty’s. En zie dan nog maar eens met de trein terug te komen. Stadion vooral leeg. Zoals verwacht. Geen mensen voor me. Nauwelijks mensen naast me. Achter me eigenlijk alleen S. Allebei geen hoge verwachtingen. Terwijl de beker de kortste weg naar Europa is (ik). Ze spelen toch elk jaar in de voorbereiding in Straole? (S)

Eerste helft. Ze doen hun best. Maar Emmen is veel sterker. 0-1. 0-2. Eén minuut extra speeltijd. Speaker: ‘Deze extra speeltijd wordt mede mogelijk gemaakt door [onverstaanbaar].’ Hoezo kan iets of iemand deze extra speeltijd mede mogelijk maken? Zou er anders geen extra speeltijd zijn?

Rust.
Wedstrijd is gespeeld (ik).
Zie het nog een kwartier aan (S).
ZOPO, kwam je daar wel eens? (S)
Nee (ik).
Ik wel, ook bij Walhalla (S).
Bestaat dat al zó lang? (ik)
Ja (S).
Wist ik niet (ik).
Wat betekent de afkorting ZOPO ook alweer? (S)
Vergeet ik altijd (ik).
Zal het eens opzoeken (ik).
Zuipen Onder Primitieve Omstandigheden (ik).
Oh ja (S).
Bedankt (S).

Tweede helft. Ze willen wel. Publiek erachter. 1-2. Sprankje hoop. S ziet het nog langer aan. Regen. Wind. 2-2. Hoop. Europa voorbij Straole lonkt. Vijf minuten extra speeltijd. Ook weer mede mogelijk gemaakt door? Niet gehoord. Te spannend. Verlenging lonkt. Emmen sterker. Emmen scoort. Afgelopen. S al verschwunden. Alles voorbij Straole een vergezicht. Gelukkig. Bekerdromen zijn er niet om uit te komen.

VVV – Emmen

Wakker geworden met lichte keelklachten. Het zal toch niet? Zelftest. Géén corona, gewoon naar De Koel. Opluchting. Hoewel daarmee de lichte keelklachten nog niet zijn verdwenen. De licht chagrijnige stemming evenmin. De gang naar De Koel blijkt geen gemoedopklarende werking te hebben. Integendeel. Mijn top 6 van Koelergernissen tijdens VVV-Emmen:

6. De geluidsinstallatie
Niet dat ik de indruk heb dat ik héél veel mis, maar is een geluidsinstallatie die verstaanbaar geluid voortbrengt ook na vijftig jaar nog steeds teveel gevraagd?

5. De Koelkwakers
Waar is Fortissimo als je het nodig hebt? Waar de tambour-maître? Waar de Koning Voetbal mars? Nu moeten we het doen met drie zangers met een te hoog carnavalsgehalte. Gelukkig is daar de geluidsinstallatie die ook na vijftig jaar geen verstaanbaar geluid voortbrengt.

4. De publiekssamenstelling
Fijn inderdaad dat De Koel weer eens is volgelopen. Nog fijner zou het zijn geweest als De Koel was volgelopen met mensen met een intrinsieke motivatie om een voetbalwedstrijd te aanschouwen. Ik zie teveel mensen die hier verdwaald lijken, die de schijn wekken er met de haren te zijn bijgesleept, die het voetbal als bijzaak zien of als vorm van vermaak. Teveel gezinnen met te jonge kinderen ook.

3. Het gewauwel
Logisch voortvloeisel van ergernis 4: het constante geroezemoes dat negentig minuten lang als een deken over De Koel ligt. Gewauwel over niets. Dieptepunt: een man achter me die minutenlang allerlei bespiegelingen te berde brengt over een of andere Formule 1-race. Doe dat lekker thuis, zeg! We zijn hier godverdegodver in een voetbalstadion!

2. De pseudotrainers
Pseudotrainers zijn sowieso al niet mijn favoriete tribuneklanten, maar als je diehard bent, heb je tenminste nog enig recht van spreken. Dat heb je als gelegenheidsbezoeker niet. Dan doe je niet met veel aplomb uit de doeken welke ingrepen de trainer allemaal dient te verrichten om het zaakje aan de praat te krijgen. Dan laat je je oordeel over de kwaliteiten van spelers die je niet eens bij naam kent, maar lekker achterwege. Dan ga je hier niet de betweter zitten uithangen. Dan houd je gewoon je waffel.

1. De zon

Vergeet al die voorgaande ergernissen: dé grote kwelgeest was de zon. Zelden deed De Koperen Ploert z’n bijnaam zo’n eer aan als deze middag. Strafexercitie waarschijnlijk, gericht tegen de pseudotrainers, de wauwelaars, de met de haren erbij gesleepten, de Koelkwakers. Tot diep in de tweede helft met een hand dan wel voetbalklapper boven m’n ogen gezeten. Focking irri.

En nu maar hopen dat deze tirade wél een gemoedopklarende werking heeft.

Emmen – VVV

Het schakelprogramma maar weer eens geprobeerd. Kunnen we kort over zijn: 321 keer niks. Je zou zeggen: ben blij dat je op deze manier toch nog een béétje van de wedstrijd meekrijgt. Het probleem is alleen dat je juist helemaal niks van de wedstrijd meekrijgt. Wat momentjes ja, maar wat zeggen die over een wedstrijd? Een volledige wedstrijd zien is een avontuur, een reis met onbekende bestemming, een sprong in het duister. Die losse momentjes zijn zouteloos, slappe hap, een prakkie dat niet eens is opgewarmd. En toch telkens de schrik om het hart als naar Emmen wordt geschakeld: het zal toch niet? Lang is het loos alarm. Tot die 62e minuut. Het zal toch wel. Dat ook nog.

Volgende keer maar weer mooi m’n toevlucht nemen tot Omroep Venlo. (Nooit gedacht, nooit gehoopt dat ik die zin ooit nog eens zou moeten tikken.)

Loat 't stöbbe in De Geusselt

VVV – Emmen

I
Loze wedstrijd. Nog grotere afkeer van loze wedstrijden dan de spelers.

II
Top 4 van onmogelijkheden om te ontkomen aan VVV – Emmen:
4. corona (al gehad)
3. quarantaine (al gehad)
2. blessure (de enige typvinger, de linker wijsvinger, is volledig blessurevrij)
1. schorsing (de Bloggersbond schorst pas na vijf ondermaatse stukjes)

III
Enige troefkaart om te ontkomen aan VVV – Emmen: digitale onhandigheid waardoor online kijken – de enige mogelijkheid om de wedstrijd te volgen – uitgesloten is.

IV   
X: ‘Ik kan ook ff komen [om jouw account te activeren].’ Enige troefkaart uit handen geslagen.

V
Zal het Danny Post lukken ook in een loze wedstrijd een gele kaart te pakken? Voorspelling: ja.

VI
Commentator Vincent Schildkamp: ‘Wie weet heeft Van Crooy iets spectaculairs in de benen.’ Een piercing? Een diamant? Een walkietalkie? Een geweer? Een minibar?

VII
Vincent Schildkamp: ‘Swinkels valt gewoon om.’ Gewoon omvallen? Dat was buitengewoon omvallen, hoor.

VIII
Vincent Schildkamp: ‘Terwijl het evenwichtsorgaan van Swinkels weer hersteld is.’ Maar nu haperden de startmotor en de versnellingsbak.

IX
Van alle slechte seizoenen was dit verreweg het beste.

X
Vincent Schildkamp: ‘Adžić had hem graag terug willen hebben in de ruimte.’ Maar dat feestje ging jammer genoeg niet door omdat het enige beschikbare ruimtevaartuig verhinderd was vanwege verplichtingen op Mars.

XI
Vincent Schildkamp: ‘Als Adžić wegloopt uit de rug van Da Graca.’ Waarmee na vier maanden eindelijk de geringe wendbaarheid van Da Graca is verklaard: al die tijd met Adžić in z’n rug gelopen.

XII
Vincent Schildkamp: ‘Michael de Leeuw sprint zich iedere keer een ongeluk.’ Oh zo! Vandaar al die sirenes de hele wedstrijd door.

XIII
Het lukt Danny Post ook in een loze wedstrijd een gele kaart te pakken.

XIV
Vincent Schildkamp: ‘Simon Janssen uit Blerick, hier drie koprollen vandaan.’ De eerste tot het station, de tweede tot aan de voet van de Maasbrug, de derde en zwaarste de Maasbrug op.

XV
Vincent Schildkamp: ‘Het is een beetje keffen wat VVV doet.’
How much is that doggie in the window?
The one with the waggly tail
How much is that doggie in the window?
I do hope that doggie's for sale

XVI
Bericht van de Bloggersbond: direct rood en schorsing voor onbepaalde tijd vanwege verregaande meligheid.

Emmen – VVV

Giakou

Het was 1973, ik was 8 en ik spaarde voetbalplaatjes. Voetbalsterren in aktie ‘72/’73 heette het album. Voorop Piet Keizer die een Feyenoorder (Rinus Israel?) passeert. 248 plaatjes die je met een dun lijntje lijm in het album moest bevestigen. Tilde je het plaatje op, dan viel er een ultrakort biografietje van de betreffende speler te lezen. Willy van der Kuylen was plaatje nummer 215. ‘Geboren 6-12-’46. Was reeds verschillende keren topscorer van de eredivisie. De laatste twee jaar scoort hij wat minder regelmatig maar hij is nog altijd een killer van formaat.’ Een killer van formaat. Is me altijd bijgebleven. Waarschijnlijk omdat ik het niet snapte. Giorgos Giakoumakis wekt de indruk een killer van formaat te zijn. In jargon: spits met een neusje voor de goal. Vandaag. In Emmen. Eendagsvlieg? Blijft dit voor eeuwig zijn claim to fame? Niet te vroeg juichen, Parijs is nog ver, Soriano ligt nog vers in het geheugen.

King

‘Klapbach was gewoon een maatje te groot.’ Als deze tekst omstreeks 12.03 uur in Emmen aan de mond van Hans de Koning ontsnapt dringt pas echt tot me door wat ik het afgelopen half jaar allemaal heb moeten missen. ‘Klapbach was gewoon een maatje te groot.’ Gedroomde titel van een boek. Openingszin mag ook. De King na afloop: ‘We kwamen beter in het voetbalgebeuren.’ Over Giakoumakis: ‘Giakou die z’n energie erin gooit.’ Contract voor het leven graag. De King welteverstaan – Giakou valt nog te bezien.

Kum

Business as usual, ook op z’n 35e verjaardag. Voor de 73e keer op rij Man of the Match. Ondanks Giakou, ondanks de King, ondanks eenmaal ‘geschaakt’ te zijn door een Emmen-aanvaller (dixit commentator Bert van Losser), ondanks slordigheidje met gele kaart als gevolg. Onovertroffen: zijn rust aan de bal, zijn onverstoorbaarheid, zijn timing. 85e minuut: Glenn Bijl wil uithalen voor de 4-3. Desperate sliding Kum, gevaar geweken. Kantelpunt – even later valt de goal aan de andere kant.

Post

Business as usual. Dus een gele kaart. Rood blijft ‘m gelukkig bespaard, anders was ons een instant-klassieker bespaard gebleven. Danny Post, Emmen, zondag 13 september 2020, omstreeks 14.13 uur: ‘Wie die winnende maakt gaat ‘m ook winnen.’ Blijft dit voor eeuwig zijn claim to fame?

Shirt
Beste shirt in jaren.

Emmen – VVV

Dramatis personae
Als de Messi van De Oude Meerdijk op de bank zit in het San Siro van Drenthe dan mag Evert ten Napoli niet op het appèl ontbreken. En dus ontbreekt Evert ten Napels niet op het appèl. Wie evenmin op het appèl ontbreekt is Mario Been, de analist met het grootste soortelijk clichégewicht aller analisten, een niet te onderschatten prestatie die wordt beloond met het schrappen van Mariodonna uit dit verslag. En dan hebben we verder nog mijn vaste whatsappmaatje X en de toffe chauffeur van het FC Emmen-golfkarretje die we voor het gemak maar even Berend zullen noemen. Bijrollen zijn er voor Danny en Thomas.

18.52 uur
X whatsappt de opstelling.
Ik: ‘Onbegrijpelijk! Waarom Wright? Waarom geen Neudecker?’
X: ‘Moet je niet aan mij vragen.’

19.30 uur
X: ‘Voorspelling?’
Ik: ‘1-2. Jij?’
X: ‘Ook 1-2. 1x Darfalou, 1x Wright.’
X: ‘Ja Wright.’
Ik: ‘Wright?’
X: ‘Ja. Heb voor t eerst een klein beetje vertrouwen in Wright.’
Ik: ‘Waar komt dat vandaan?’
X: ‘Geen idee.’

19.42 uur
Ik: ‘Janssen weer rood vandaag, net ans vorig jaar?’
X: ‘Ans kreeg geen rood volgens mij.’
Ik: ‘Hou me maar voor de gek.’
X: ‘Hoezo? Ans kreeg geen rood.’
Ik: ‘Was wel een goeie trouwens, Ans, jammer dat ie weg is.’

20.08 uur
Evert ten Napule: ‘VVV valt me mee.’

20.14 uur
Evert ten Neapel: ‘Waar maakt ie zich nou druk om, die Bijl, neem die vrije trap nou gewoon, man.’

20.20 uur
Evert ten Naples: ‘Je kan zeker niet zeggen dat VVV defensief speelt.’

20.29 uur
Evert ten Neapolis: ‘Het zou me niet verbazen als VVV net voor rust nog gaat scoren.’

20.33 uur
Ik: ‘Bruns vorige week ongeveer de slechtste vandaag bij de besten.’
X: ‘Klopt.’
Ik: ‘Ze spelen best goed. Dus ze zullen wel verliezen.’
X: ‘Klopt.’

20.59 uur
Kolar maakt 2-0. Kum raakt geblesseerd.

X: ‘Die zien we niet meer terug dit seizoen.’ Wat is erger: deze drie punten verliezen of Kum verliezen? Kum verloren, rampspoed geboren? Kum moet met een golfkarretje van het veld. Enter Berend, de golfkarretjechauffeur van dienst. Type toffe peer. Type cool and collected. Type jan-stavast. Doet z’n werk, klaart z’n klusje.

Enkele minuten na gedane zaken zien we ‘m de getapte jongen staan uithangen bij z’n maten.

21.24 uur
Exit Laursen, de Messi van De Oude Meerdijk verschijnt op het appèl. En wel met een fluim van een soortelijk gewicht waarbij het soortelijk clichégewicht van Mariodonna verbleekt.

21.38 uur
Danny Post: ‘We brachten voorin te weinig en achterin hebben we het te gemakkelijk weggegeven.’

21.53 uur

Thomas Bruns: ‘We moeten ervoor zorgen dat we punten pakken tegen de ploegen waartegen het kan.’

VVV – Emmen

VAR
71e minuut. Hele stadion: langzaam aanzwellend hoooooooooooooooo, gevolgd door een extatisch heej. Hoogtepunt op een avond vol hoogtepunten. De scheids heeft weer eens niets gezien, de VAR wel. Spel wordt stilgelegd. ‘Mogelijke rode kaart’, meldt het scorebord. VAR roept scheids naar de zijlijn. Verwachtingsvolle kreten vanaf de tribunes. Scheids heeft z’n oordeel geveld en loopt naar plaats delict, helemaal aan de andere kant van het veld. Onderweg naar plaats delict: hoooooooooooooooo … Aangekomen bij plaats delict: heej! Rood! Exit Burnet!

De man schuin achter me
Heb met ‘m te doen: de beste (eerste helft dan), aantrekkelijkste, spectaculairste, lekkerste wedstrijd in tijden en meneer is er niet. Zit waarschijnlijk geforceerd vrolijk te doen op de Sinterklaasviering bij z’n schoonfamilie. Terwijl z’n gedachten slechts op één plaats verkeren: vak VN5, bovenste rij. Hoop voor hem dat sarcastische VVV-surprises en dito rijmpjes ‘m bespaard zijn gebleven. Ben zó benieuwd wie hij tot uitblinker zou hebben bestempeld. Pachonik? Kum? Van Ooijen? Kandidaten te over vandaag. Van Ooijen denk ik. Goeie keus.

Anco Jansen
Vorig seizoen de kwelgeest van VVV, vandaag niet van de partij. Toch vraagt een jongen na afloop om z’n shirt.

Spelers en begeleiders van Emmen lopen op de jongen af, praten met hem om hun excuses aan te bieden voor het ontbreken van Anco (mijn interpretatie), troosten hem (mijn interpretatie). Om te kijken hoe het met de jongen gaat (mijn interpretatie) komt Luciano Slagveer zelfs speciaal nog een keer terug uit de kleedkamer, terwijl het stadion al is leeggelopen. Aandoenlijk, charmant. Hup Emmen.  

Lee
Heb met ‘m te doen: ingehaald als de Messias, toch een beetje achter de feiten aanhobbelend, geblesseerd geraakt, niemand die het nog over ‘m heeft, voormalig Engels international of niet. Twee Posts is er één teveel. Ik prefereer het origineel en neem al die belachelijke gele kaarten maar op de koop toe. En wens Lee sterkte.

Koelie
Heb met ‘m te doen: in kerstverpakking vandaag.

Misschien toch eens tijd voor een exclusief diepte-interview van Mikanista met Koelie. Wat doet het met een mens om gehuld in een berenpak één keer per veertien dagen in een tochtig voetbalstadion de vrolijke frans te moeten uithangen?

VVV – Emmen

De joekskapel
Nee hè, het zal toch niet? Al bij De Kraal horen we het. Op de parkeerplaats zien we het ook: een joekskapel bij de ingang van het stadion. Carnavalsliedjes. Onze Heilige Plicht weerhoudt ons ervan om meteen rechtsomkeert te maken. Maar waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De nieuwe naam
Nog zo’n uitwas: stadions die de naam van een sponsor krijgen. Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De Rus
Op de parkeerplaats. Uit een onooglijk autootje stappen vier mannen in lichtblauw jack en zwarte trainingsbroek. Leden van de staf van Emmen? ‘Nee’, ziet T., ‘Sloetski.’ Verrek! Hij is het! Leonid Sloetski, trainer van Vitesse! Held! Grote held! Mijn favoriet onder de ere-divisietrainers.

VVV speelt pas op 28 april tegen Vitesse. Emmen pas op 24 februari. Dat kan maar één ding betekenen: Leonid is op spelersjacht. Mlapa? Susic? Post? Ik gok op Mlapa. Leonid, doe het ons niet aan. Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De Ajax-supporter
Hij heeft een geelzwarte sjaal om, m'n dorpsgenoot, de fanatiekste Ajax-supporter die ik ken, misschien wel de fanatiekste Ajax-supporter die er is. Die VVV-sjaal heeft een reden die te maken heeft met de nieuwe naam van het stadion. Meer mocht ik niet verklappen. Of toch wel: na Ajax is VVV z’n favoriete club. Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De man schuin achter me
De man schuin achter me is er niet! Z’n partner evenmin. Wie moet er nu bij elke VVV-corner zeggen ‘Let op Promes, hij gaat scoren’? T. en ik besluiten zijn taak voor één keer waar te nemen. Vijf keer (bij de zesde corner was hij al gewisseld) zeggen we tegen elkaar ‘Let op Promes, hij gaat scoren’. Vijf keer scoort Promes niet. Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De VAR
Tot twee keer toe ligt het spel na een goal minutenlang stil vanwege de VAR. Het moment dat je niet langer durft te juichen bij een goal is niet meer ver weg. Dat spontaniteit plaatsmaakt voor berekening, emotie voor ratio. Hoe heeft het zover kunnen komen? Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

De doffe dreun in de 95e minuut
De leegte, de totale verslagenheid, de doodse stilte, al snel gevolgd door het gevloek. Wat een ellende. Waar is de VAR als je hem nodig hebt? Waar hebben we het in godsnaam aan verdiend?

Emmen – VVV

Donderdag. Mailtje van de club: ‘VVV-Venlo is zo’n club, die zit in je genen. En kruipt in je hart. Om daar nooit meer uit weg te gaan! We kennen het gevoel! Zonder jullie kan VVV niet bestaan. Bedankt voor jullie onvoorwaardelijke geloof in onze prachtige club!’ Tot tranen toe geroerd. Ik doe er toe! Zonder mij kan onze prachtige club niet bestaan. Meer dan veertig jaar heb ik me afgevraagd wat daar toch op een bepaald moment in m’n hart was gekropen en er sindsdien nooit meer uit is weggegaan. En nu dan eindelijk het verlossende antwoord: VVV, onze prachtige club! Zou het feit dat er geelzwart bloed door m’n aderen stroomt dan misschien eveneens iets van doen hebben met onze prachtige club?  

Vrijdag. Mezelf voor de tweede keer dit seizoen veroordeeld tot de rol van bankzitter. Gezelschap van Larsje, behaaglijk temperatuurtje, natje en droogje binnen handbereik. Alle voorwaarden voor een heerlijk avondje zijn geschapen. Twintig minuten lang het geijkte patroon: VVV controleert, van Emmen geen spoor. 1-0, uitsluitend en alleen dankzij Ralf Seuntjens. Geen vuiltje aan de lucht. En dan ineens die rode kaart. ‘Onbesuisd en dom’, zegt Maurice Steijn er na afloop over. Van je trainer moet je het maar hebben. Onze trainer die toch al geen onvoorwaardelijk geloof in onze linksback lijkt te hebben. Zoals onze trainer ook al geen onvoorwaardelijk geloof in onze vorige linksback (Fleuren inderdaad) leek te hebben. Zit onvoorwaardelijk geloof in linksbacks dan niet in de genen van onze trainer? Is onvoorwaardelijk geloof in linksbacks nooit in het hart van onze trainer gekropen? Zit onvoorwaardelijk geloof in linksbacks überhaupt niet in genen van trainers en kruipt het überhaupt nooit in hun harten? Wat zegt dit over mijn eigen voetbalcarrière? Zou ik het Nederlands elftal hebben gehaald als ik géén linksback was geworden? Mijn onvoorwaardelijke geloof in trainers wankelt ineens. Wat een heerlijk avondje moest worden, is ontaard in een verwarrend avondje.

Zaterdag. Lees nog tien keer het mailtje van donderdag. Glim van trots, ben er weer helemaal bovenop. Doe er nog steeds toe.