Ja! Hij zit erin! Hij zit er godverdomme in!
In de trein. Mistroostig weer. M’n gedachten gaan terug naar 21 december 1975. 49
jaar geleden, we worden oud. Een zondag. Even mistroostig weer als nu, zij het
iets mistiger. VVV – Haarlem, half drie. Onvergetelijke wedstrijd. Binnen een
half uur 0-3, in de tweede helft terugkomen tot 2-3, de afgeladen volle Koel
(ruim vijftienduizend) in vuur en vlam. En Mikan maar beuken. De gelijkmaker
zat er niet meer in, toch is m’n kerstvakantie nooit beter begonnen. Maar nu in
de trein dus. De Maasbrug over en dan, dan schijnt in de verte het verlossend
licht. Vier brandende lichtmasten in een oceaan van mistroostigheid. Magisch.
Mits je er gevoelig voor bent. Ik ben er gevoelig voor.
Posts tonen met het label Excelsior. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Excelsior. Alle posts tonen
zaterdag 21 december 2024
VVV – Excelsior
zaterdag 30 april 2022
VVV – Excelsior
I
‘Stieren zijn sowieso agressief’, hoor ik een jongeman ergens links naast me
zeggen. In De Koel. Op een voetbaltribune. Schuin rechts achter me discussiëren
twee mannen over de aftrekbaarheid van reiskosten. Gewauwel heeft weer eens vrij
baan. Het gewauwel overstemt de gezangen. Gezangen over de kaars van Johan D. –
schunnige gezangen ongetwijfeld. Zegen of vloek dat ze worden overstemd door
het gewauwel? Zegen. Nee, vloek.
II
III
IV
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ VVV-supporters niet. VVV-supporters zijn vredelievend. En berustend. Althans dit seizoen. Hoe meer alles in de soep liep, hoe berustender ze werden (enkele Facebookanians uitgezonderd). En hoe talrijker. Nooit eerder vertoond. Althans niet bij VVV. Zegen? Vloek? Zegen! De gezangen overstemden zelfs het tribunegenäöl, normaliter toch een van de geneugten van stadionbezoek. Zegen of vloek? Zegen. Vloek. Nee, zegen. Nee, toch vloek. Zegen. Vlegen. Zoek.
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Animals Today: ‘Het is een misvatting dat stieren agressieve dieren zijn, die mensen zonder reden aanvallen. In werkelijkheid zijn het lieve, vriendelijke en zachtaardige dieren, die eigenlijk niets liever willen dan dat er van ze gehouden wordt.’
VI
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Ineens opkomende vraag: is Koelie eigenlijk wel een beer?
vrijdag 15 oktober 2021
Excelsior – VVV
Kansloos. Wat valt er verder over te zeggen?
af en toe zien de kabels neet hiëlemaol in orde
as ge nog án ’t luustere ziet daan vind ik det knap
meschien mósse dae kabel vervange joris
Leo Driessen (ESPN)
’t wachte
is op klokke achte
Joris & Ralf
’t is hee 14 grade ma ik ving ’t toch wal echt kald waere
sorry, ik waar effe án ’t druime
dae naor d’n andere kant is euvergeweiert
Leo Driessen
sjroije joeri sjroije
schmans levi schmans
Joris & Ralf
wieffer hae wiefelt
post geit óp zien post staon
sorga din ennen hackentrick duit
Leo Driessen
je zal ‘m maar goed raken
sven braken
doko
duku
doekoe waar ’t toch
Leo Driessen
sjroije
sjroije
Joris & Ralf
intusse kump hee de koelie ván excelsior vurbeej
witste hoe dae heit
nae
ik auk neet huur
ik zal hee ’s vraoge
en dan kijken de fans van vvv
op dit moment wat gedwee
want ’t zit ze niet mee
Joris & Ralf
’t respek blief wederzijds tusse speulers en supporters
en ánderzum
Danny Post (VVV)
ik was niet goed vandaag
zo eerlijk moet je gewoon zijn
zondag 10 maart 2019
VVV – Excelsior
Mijn heeroom werd op 8 maart 1959 tot priester gewijd.
Mijn heeroom kwam op het onzalige idee z’n zestigjarig
priesterfeest te vieren op zaterdag 9 maart 2019.
Mijn heeroom ging daarmee volledig voorbij aan de
speelkalender van VVV.
Mijn heeroom lijkt daardoor een beetje op de huidige
Fotograaf des Vaderlands die er eveneens een handje van heeft evenementen te
plannen op dagen dat VVV speelt.
Mijn heeroom stuurde mij een uitnodiging voor z’n
zestigjarig priesterfeest.
Mijn heeroom kreeg daarop een telefoontje van mij met de
mededeling dat ik zijn uitnodiging in dank aanvaardde, maar dat ik het avondgedeelte
van het feest helaas ‘vanwege andere verplichtingen’ aan me voorbij moest laten
gaan.
Mijn heeroom had me tot mijn grote ontsteltenis meteen door:
‘Je moet natuurlijk naar VVV!’
Mijn heeroom toonde begrip voor de situatie toen ik hem
vertelde dat ik een verslag moest maken van de wedstrijd (en ik wijselijk voor
me hield dat het hier een zelfopgelegde verplichting betrof).
Mijn heeroom begroette me gistermiddag in het Parkhotel in
Horst met een brede grijns en met bespiegelingen over de aanstaande wedstrijd.
Mijn heeroom had het wat mij betreft daarbij mogen laten.
Mijn heeroom achtte het niettemin nodig om in een
toespraakje tot de aanwezigen uitvoerig de reden van mijn eerdere vertrek uit
de doeken te doen.
Mijn heeroom vergrootte daarmee mijn schuldgevoel.
Mijn heeroom zou er waarschijnlijk wel om hebben kunnen lachen
als hij had gehoord dat een van mijn tafelgenoten, in een poging mijn
schuldgevoel te verlichten, opmerkte dat het bezorgen van schuldgevoelens het raison d’être is van een priester.
Mijn heeroom wist desondanks te bewerkstelligen dat ik
omstreeks half zes met de staart tussen de benen afdroop uit het Parkhotel.
Mijn heeroom zou waarschijnlijk in lachen zijn uitgebarsten
als hij had gehoord dat een van mijn tribunegenoten de van een in Venlo en
omstreken niet geheel alledaags kapsel voorziene Excelsior-verdediger Desevio
Payne betitelde als alpaca.
Mijn heeroom zou zich waarschijnlijk hebben beklaagd over
het niveau als hij de man schuin achter me net voor het begin van de wedstrijd ook
had horen zeggen ‘Ze hebben voorspeld dat het vanaf nu droog blijft, behalve in
het doel van Excelsior’.
Mijn heeroom gelooft waarschijnlijk meer in De Grote
Scheidsrechter dan in de VAR (ik geloof in geen van beiden).
Mijn heeroom zou, als hij er weet van had, waarschijnlijk
smakelijk kunnen lachen om het feit dat ik Lars Unnerstall regelmatig
goddelijke kwaliteiten toedicht.
Mijn heeroom zou daar waarschijnlijk smakelijk om kunnen
lachen omdat hij waarschijnlijk in de veronderstelling zou verkeren dat het hierbij ging om een een staaltje
dichterlijke overdrijving.
Mijn heeroom zou zich daarin dan deerlijk vergissen.
Mijn heeroom zou, als hij geen andere verplichtingen zou
hebben gehad en gisteravond aanwezig zou zijn geweest in De Koel, zelf
ongetwijfeld ook tot de conclusie zijn gekomen dat het uitsluitend en alleen
aan De Godsgelijke te danken was dat VVV won van Excelsior.
Mijn heeroom zou het desondanks vermoedelijk niet durven te wagen
De Godsgelijke ‘De Godsgelijke’ te noemen.
Mijn heeroom zal er waarschijnlijk geen bezwaar tegen hebben
dat ik De Godsgelijke wel ‘De Godsgelijke’ blijf noemen. En ‘De Onwankelbare
Toren’. En ‘Das blaue Wunder’. En ‘De Heilige Eik’. En ‘De Verlosser’.
zaterdag 29 september 2018
Excelsior – VVV
Couch potato ditmaal.
Ligt het aan mij? Zouden ze niet hebben verloren als ik er wel bij was geweest? Ben ik soms de talisman van VVV? Had ik mezelf op moeten offeren en met de supportersbus (grrrr) mee moeten gaan? Misschien een hotelletje in Rotterdam moeten nemen?
En hoe moet dat nu op 26 oktober, een vrijdag, Emmen uit om 20.00 uur? Principes opzij zetten en toch maar gewoon in die supportersbus stappen? Een hotelletje in Emmen nemen? Zijn er eigenlijk wel hotelletjes in Emmen?
Of heeft het toch allemaal geen zin meer? Is de magie voor eens en altijd verbroken omdat ik één keer heb verzaakt?
En wat betekent dit allemaal voor komende zaterdag, PSV uit, de club die ik haat? Kaartje al in huis, ik ben erbij, maar is mijn aanwezigheid nog steeds een garantie voor niet verliezen? Zo ja, moet ik dan mijn voornemen om niet naar Alkmaar, niet naar Almelo, niet naar Den Haag, niet naar Groningen te gaan in heroverweging nemen? Een bad case scenario, maar wat in het geval van het worst case scenario, verliezen in Eindhoven? Durf ik dan nog wel over straat?
‘Kijk, daar loopt ie, de schurk die het onheil over VVV heeft afgeroepen door in een vlaag van lichtzinnigheid te besluiten Excelsior – VVV als couch potato te volgen.’
Abonneren op:
Posts (Atom)












