Posts tonen met het label Excelsior. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Excelsior. Alle posts tonen

zaterdag 21 december 2024

VVV – Excelsior

Ja! Hij zit erin! Hij zit er godverdomme in!

In de trein. Mistroostig weer. M’n gedachten gaan terug naar 21 december 1975. 49 jaar geleden, we worden oud. Een zondag. Even mistroostig weer als nu, zij het iets mistiger. VVV – Haarlem, half drie. Onvergetelijke wedstrijd. Binnen een half uur 0-3, in de tweede helft terugkomen tot 2-3, de afgeladen volle Koel (ruim vijftienduizend) in vuur en vlam. En Mikan maar beuken. De gelijkmaker zat er niet meer in, toch is m’n kerstvakantie nooit beter begonnen. Maar nu in de trein dus. De Maasbrug over en dan, dan schijnt in de verte het verlossend licht. Vier brandende lichtmasten in een oceaan van mistroostigheid. Magisch. Mits je er gevoelig voor bent. Ik ben er gevoelig voor.


Vuurwerk als de spelers het veld betreden. Ik houd niet van vuurwerk. Ik houd wel van de rookwolken waarmee vuurwerk gepaard gaat. Het vuurwerk wordt afgestoken ter ere van de ingebruikname van een nieuwe geluidsinstallatie. Ik begrijp niet waarom de ingebruikname van een nieuwe geluidsinstallatie aanleiding zou moeten zijn voor vuurwerk. Ook met de ingebruikgenomen nieuwe geluidsinstallatie is de omroeper vanaf mijn plaats nog steeds onverstaanbaar. Ik vind dat fijn. Omdat ik niet de indruk heb dat ik ooit iets wezenlijks mis. Maar vooral omdat de al jaren haperende geluidsinstallatie het net-niet-imago van VVV versterkt. Overigens was Hay van Dreumel op 21 december 1975 wel verstaanbaar. Hay van Dreumel was altijd verstaanbaar. Luid en duidelijk. Ik hield van Hay van Dreumel.


Afwisselend miezel en regen. Zo nu en dan giet het. Waarschijnlijk daardoor ben ik omgeven door leegte. Alleen met de regen en de wedstrijd. Niemand schuin achter me. Ook geen kinderen ditmaal. Capuchon op en geen centje pijn. Ik ben er trots op vaste bewoner te zijn van de laatste onoverdekte betaald voetbaltribune in Nederland. Versterkt ook het net-niet-imago.


De eerste twintig minuten zijn bagger. Daarna ontvouwt zich een wedstrijd die me meesleept, de eerste dit seizoen. Ik droom van een 0-1-achter-2-1-voor-scenario, mijn favoriete scenario. Na de 0-1 begin ik geleidelijk te twijfelen aan de haalbaarheid van mijn favoriete scenario. Ik betrap mezelf geregeld op een vloek. Wat leegte om hem heen niet met een mens kan doen. Negen seconden voor tijd de gelijkmaker. Ja! Hij zit erin! Hij zit er godverdomme in! De 2-1 blijft vervolgens uit. Ik doe alsof ik het net-niet-imago van VVV vervloek.

zaterdag 30 april 2022

VVV – Excelsior

I
‘Stieren zijn sowieso agressief’, hoor ik een jongeman ergens links naast me zeggen. In De Koel. Op een voetbaltribune. Schuin rechts achter me discussiëren twee mannen over de aftrekbaarheid van reiskosten. Gewauwel heeft weer eens vrij baan. Het gewauwel overstemt de gezangen. Gezangen over de kaars van Johan D. – schunnige gezangen ongetwijfeld. Zegen of vloek dat ze worden overstemd door het gewauwel? Zegen. Nee, vloek.

II


‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Beren ook. Knuffelberen niet. Afscheid van Koelie, na achttien jaar. Nee, geen afscheid van Koelie, afscheid van achttien jaar Jeroen Oppers in de gedaante van Koelie. ‘We gaan samen op zoek naar een opvolger’, zegt algemeen directeur Marco Bogers tijdens de rust. Koelie est mort, vive Koelie! Waarom eigenlijk? Allemaal leuk en aardig die toegenomen aaibaarheid van voetbal, maar er zijn grenzen. De verheerenveenisering kan ook te ver worden doorgevoerd.

III


‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Sommige kinderen ook. Koelie desgevraagd in 2017 (klik hier): ‘Sommige kinderen vinden dat ze moeten slaan. Dat is het enige mindere.’ Berenpak onmiddellijk uittrekken en aan de wilgen hangen zou je denken. Jeroen hield het nog vijf jaar vol. Gisteren om 21.08 uur zette hij z’n berenmuts voor de laatste keer af.


Droombeeld: Jeroen, berenmuts onder z’n arm, berenpak onder de snelbinder, op z’n fiets d’n Berg af terwijl de wedstrijd nog in volle gang is. Heeft ie überhaupt iets met voetbal, met VVV?

IV
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ VVV-supporters niet. VVV-supporters zijn vredelievend. En berustend. Althans dit seizoen. Hoe meer alles in de soep liep, hoe berustender ze werden (enkele Facebookanians uitgezonderd). En hoe talrijker. Nooit eerder vertoond. Althans niet bij VVV. Zegen? Vloek? Zegen! De gezangen overstemden zelfs het tribunegenäöl, normaliter toch een van de geneugten van stadionbezoek. Zegen of vloek? Zegen. Vloek. Nee, zegen. Nee, toch vloek. Zegen. Vlegen. Zoek.


V
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Animals Today: ‘Het is een misvatting dat stieren agressieve dieren zijn, die mensen zonder reden aanvallen. In werkelijkheid zijn het lieve, vriendelijke en zachtaardige dieren, die eigenlijk niets liever willen dan dat er van ze gehouden wordt.’

VI
‘Stieren zijn sowieso agressief.’ Ineens opkomende vraag: is Koelie eigenlijk wel een beer?

vrijdag 15 oktober 2021

Excelsior – VVV

Kansloos. Wat valt er verder over te zeggen?


Joris & Ralf (Omroep Venlo)
af en toe zien de kabels neet hiëlemaol in orde
as ge nog án ’t luustere ziet daan vind ik det knap
meschien mósse dae kabel vervange joris

Leo Driessen (ESPN)
’t wachte
is op klokke achte

Joris & Ralf
’t is hee 14 grade ma ik ving ’t toch wal echt kald waere
sorry, ik waar effe án ’t druime
dae naor d’n andere kant is euvergeweiert

Leo Driessen
sjroije joeri sjroije
schmans levi schmans

Joris & Ralf
wieffer hae wiefelt
post geit óp zien post staon
sorga din ennen hackentrick duit

Leo Driessen
je zal ‘m maar goed raken
sven braken


Joris & Ralf
doko
duku
doekoe waar ’t toch

Leo Driessen
sjroije
sjroije

Joris & Ralf
intusse kump hee de koelie ván excelsior vurbeej
witste hoe dae heit
nae
ik auk neet huur
ik zal hee ’s vraoge


Leo Driessen
en dan kijken de fans van vvv
op dit moment wat gedwee
want ’t zit ze niet mee

Joris & Ralf
’t respek blief wederzijds tusse speulers en supporters
en ánderzum

Danny Post (VVV)
ik was niet goed vandaag
zo eerlijk moet je gewoon zijn

zondag 10 maart 2019

VVV – Excelsior

Mijn heeroom werd op 8 maart 1959 tot priester gewijd.

Mijn heeroom kwam op het onzalige idee z’n zestigjarig priesterfeest te vieren op zaterdag 9 maart 2019.

Mijn heeroom ging daarmee volledig voorbij aan de speelkalender van VVV.

Mijn heeroom lijkt daardoor een beetje op de huidige Fotograaf des Vaderlands die er eveneens een handje van heeft evenementen te plannen op dagen dat VVV speelt.

Mijn heeroom stuurde mij een uitnodiging voor z’n zestigjarig priesterfeest.

Mijn heeroom kreeg daarop een telefoontje van mij met de mededeling dat ik zijn uitnodiging in dank aanvaardde, maar dat ik het avondgedeelte van het feest helaas ‘vanwege andere verplichtingen’ aan me voorbij moest laten gaan.

Mijn heeroom had me tot mijn grote ontsteltenis meteen door: ‘Je moet natuurlijk naar VVV!’

Mijn heeroom toonde begrip voor de situatie toen ik hem vertelde dat ik een verslag moest maken van de wedstrijd (en ik wijselijk voor me hield dat het hier een zelfopgelegde verplichting betrof).


Mijn heeroom begroette me gistermiddag in het Parkhotel in Horst met een brede grijns en met bespiegelingen over de aanstaande wedstrijd.

Mijn heeroom had het wat mij betreft daarbij mogen laten.

Mijn heeroom achtte het niettemin nodig om in een toespraakje tot de aanwezigen uitvoerig de reden van mijn eerdere vertrek uit de doeken te doen.

Mijn heeroom vergrootte daarmee mijn schuldgevoel.

Mijn heeroom zou er waarschijnlijk wel om hebben kunnen lachen als hij had gehoord dat een van mijn tafelgenoten, in een poging mijn schuldgevoel te verlichten, opmerkte dat het bezorgen van schuldgevoelens het raison d’être is van een priester.

Mijn heeroom wist desondanks te bewerkstelligen dat ik omstreeks half zes met de staart tussen de benen afdroop uit het Parkhotel.


Mijn heeroom zou waarschijnlijk in lachen zijn uitgebarsten als hij had gehoord dat een van mijn tribunegenoten de van een in Venlo en omstreken niet geheel alledaags kapsel voorziene Excelsior-verdediger Desevio Payne betitelde als alpaca.


Mijn heeroom zou zich waarschijnlijk hebben beklaagd over het niveau als hij de man schuin achter me net voor het begin van de wedstrijd ook had horen zeggen ‘Ze hebben voorspeld dat het vanaf nu droog blijft, behalve in het doel van Excelsior’.

Mijn heeroom gelooft waarschijnlijk meer in De Grote Scheidsrechter dan in de VAR (ik geloof in geen van beiden).


Mijn heeroom zou, als hij er weet van had, waarschijnlijk smakelijk kunnen lachen om het feit dat ik Lars Unnerstall regelmatig goddelijke kwaliteiten toedicht.

Mijn heeroom zou daar waarschijnlijk smakelijk om kunnen lachen omdat hij waarschijnlijk in de veronderstelling zou verkeren dat het hierbij ging om een een staaltje dichterlijke overdrijving.

Mijn heeroom zou zich daarin dan deerlijk vergissen.

Mijn heeroom zou, als hij geen andere verplichtingen zou hebben gehad en gisteravond aanwezig zou zijn geweest in De Koel, zelf ongetwijfeld ook tot de conclusie zijn gekomen dat het uitsluitend en alleen aan De Godsgelijke te danken was dat VVV won van Excelsior.

Mijn heeroom zou het desondanks vermoedelijk niet durven te wagen De Godsgelijke ‘De Godsgelijke’ te noemen.

Mijn heeroom zal er waarschijnlijk geen bezwaar tegen hebben dat ik De Godsgelijke wel ‘De Godsgelijke’ blijf noemen. En ‘De Onwankelbare Toren’. En ‘Das blaue Wunder’. En ‘De Heilige Eik’. En ‘De Verlosser’.


Mijn heeroom, niet gezegend met e-mail, ontvangt per post een geprinte versie van dit verslag.

zaterdag 29 september 2018

Excelsior – VVV

Couch potato ditmaal.


Eerste keer dit seizoen. En meteen gekweld door een schuldgevoel van hier tot gunder. Drie uitwedstrijden op rij zijn ze ongeslagen gebleven, ben ik er één keer niet bij, verliezen ze.

Ligt het aan mij? Zouden ze niet hebben verloren als ik er wel bij was geweest? Ben ik soms de talisman van VVV? Had ik mezelf op moeten offeren en met de supportersbus (grrrr) mee moeten gaan? Misschien een hotelletje in Rotterdam moeten nemen?

En hoe moet dat nu op 26 oktober, een vrijdag, Emmen uit om 20.00 uur? Principes opzij zetten en toch maar gewoon in die supportersbus stappen? Een hotelletje in Emmen nemen? Zijn er eigenlijk wel hotelletjes in Emmen?

Of heeft het toch allemaal geen zin meer? Is de magie voor eens en altijd verbroken omdat ik één keer heb verzaakt?

En wat betekent dit allemaal voor komende zaterdag, PSV uit, de club die ik haat? Kaartje al in huis, ik ben erbij, maar is mijn aanwezigheid nog steeds een garantie voor niet verliezen? Zo ja, moet ik dan mijn voornemen om niet naar Alkmaar, niet naar Almelo, niet naar Den Haag, niet naar Groningen te gaan in heroverweging nemen? Een bad case scenario, maar wat in het geval van het worst case scenario, verliezen in Eindhoven? Durf ik dan nog wel over straat?

‘Kijk, daar loopt ie, de schurk die het onheil over VVV heeft afgeroepen door in een vlaag van lichtzinnigheid te besluiten Excelsior – VVV als couch potato te volgen.’