VVV – Cambuur Leeuwarden

I
Treinvertraging. Daarom in gezwindere pas dan normaal d’n Berg op.
Bij de rotonde naar de Vierpaardjes en Groenveldsingel staat tussen Lidl en Albert Heijn een vrachtwagen geparkeerd met het opschrijft ZANDBERGEN.
Foto maken? Nee. Doorlopen. Stoppen leidt tot nog meer vertraging.
Of nee. Wacht. Toch maar teruglopen om die foto te maken, je weet nooit waar dat goed voor kan zijn. En die halve minuut extra vertraging maakt ook niet uit.

II
Visioenen van Dean die na gedane zaken onderweg naar De Koel in z’n truck met de vlam in de pijp door de Leutherweg en de Merelweg scheurt, terwijl hij onaangedaan de Jezuïetenstraat, de Papegaaistraat, de Manresastraat, de Kapelaan Nausstraat, de Loyolastraat en de Salesianenstraat links en rechts laat liggen.

III
Wat een ernstige belemmering vormt voor de carrièreperspectieven van Dean? Hij is niet zingbaar. Noem al die spitsen van de laatste jaren maar op: Giorgos Giakoumakis, Michalis Kosidis, Konstantinos Doumtsios, Sven Braken, Ralf Seuntjens, Peniel Mlapa, Bjorn van Zijl, Pepijn Doesburg. Stuk voor stuk zijn ze zingbaar. Probeer het maar. Maar Dean Zandbergen? Nope, niet zingbaar. Nu blijft het bij scanderen: Dean, Dean, Zandbergen. Armzalig, niet aanstekelijk, blijft niet hangen. Niemand hoor je na afloop Dean, Dean, Zandbergen scanderend d’n Berg afdalen. Scanderen is geen zingen. Scanderen is second best. Suggestie: zo lang er geen betere optie voorhanden is Dean, Dean, Zandbergen vervangen door een telkens herhaald, langgerekt Dean, Dean, Dean.

IV
Torinstinkt betekent in de eerste plaats op de juiste plek staan, een neusje voor de goal hebben. Letterlijker betekent Torinstinkt weten waar de goal staat. Dean na afloop over zijn magistrale derde: ‘De goal verschuift niet.’ Een klassieker is geboren.

V
Mikanista, 9 februari 2025, VVV-MVV, over de debuterende Dean: ‘Ik zag ook een nieuwe spits, Dean Zandbergen, die in de veertig minuten dat hij meespeelde aantoonde dat hij zowel Kosidis als Doesburg als Doumtsios kan doen vergeten (waar trouwens niet zo héél veel voor nodig is).’

VI

Na afloop wordt Dean uitgebreid geknuffeld door Henk de Jong. Even later zegt Henk de Jong daarover: ‘Je moet altijd netjes zijn in het voetbal.’ Je zou kunnen zeggen dat Henk de Jong z’n eigen pr goed verzorgt. Je zou je kunnen afvragen of Henk de Jong dit ook gedaan en gezegd zou hebben als Cambuur de punten nog nodig had gehad. Maar je zou ook kunnen zeggen dat het voetbal wel zou varen bij meer Henk de Jong-en.

VII
Heerlijke avond.

VVV – Cambuur Leeuwarden

‘Als je over schiet kan je nooit scoren. Als je hem naast schiet kan de keeper hem nog corner tikken, of er staat misschien een verdediger en je kan een rebound krijgen. Maar over, dat is niets. Wat ik daarom ook vaak doe: als spelers over schieten, moeten ze opdrukken. Die bal moet op doel.’

Hele dag door m’n hoofd gespookt, deze beschouwing van VVV-trainer John Lammers nadat ik haar gistermorgen had gelezen in De Limburger.  

‘Als je over schiet kan je nooit scoren.’ Klopt als een bus, waarheid als een koe, spijker op z’n kop.

‘Als je hem naast schiet kan de keeper hem nog corner tikken, of er staat misschien een verdediger en je kan een rebound krijgen.’ Eens. Hoewel naast meestal gewoon naast is. Zoals over meestal gewoon over is.

‘Maar over, dat is niets.’ ‘Over is wel degelijk ook iets’, zal elke filosoof zeggen. In elk geval elke filosoof van de koude grond. Als over niets zou zijn, zou dat mutatis mutandis ook voor naast moeten gelden. Ook als je over schiet kan de keeper hem nog corner tikken, hoe overbodig die handeling ook is: een schot dat over gaat, hoeft de keeper niet over te tikken. Net zoals de keeper een schot dat naast gaat, niet naast hoeft te tikken. En verder kan ook een schot dat over gaat een rebound krijgen, omdat een schot dat over gaat tijd en ruimte nodig heeft om op te stijgen en in die fase reboundbaar is.

‘Wat ik daarom ook vaak doe: als spelers over schieten, moeten ze opdrukken.’ Als John zegt dat hij dat doet, geloof ik hem. Bij de effectiviteit van deze maatregel zijn wel vraagtekens te zetten. Leidt belonen niet tot betere resultaten dan straffen? Werkt opdrukangst niet verlammend? Wordt de verleiding niet te groot om voortaan elk schot te drukken? Of erger nog: helemaal niet meer te schieten?

‘Die bal moet op doel.’ Ik zou eerder zeggen “Die bal moet in het doel”. Hoe maakt niet uit: met de kop, met de voet, met de kont, met de hak, met de schouder, met het oor, met de penis, met de knie, met de neus, met het scheenbeen, met de wimpers, met de kleine teen.

Ik besloot VVV-Cambuur Leeuwarden te bekijken met in m’n achterhoofd de verhandeling van John Lammers. Cambuur schoot dat het een aard had. Cambuur bleef maar schieten. Op, over, naast en één keer in het doel. VVV schoot gedurende de hele wedstrijd één keer. En nog op doel ook: Gyamfi, 64e minuut, gevaarloos schotje van een meter of twintig, eenvoudige prooi voor de Cambuur-doelman. Met enige goede wil zou je ook de inzet van Pöpperl in de 84e minuut (redding Cambuur-doelman) nog een schot kunnen noemen. Daar bleef het dus bij.

Conclusie van de koude grond: verlamd als gevolg van door opdrukangst veroorzaakte schotangst verliest VVV van Cambuur.  

VVV – Cambuur Leeuwarden

1.
Iemand heeft het AD in de trein laten liggen. Kop: ‘Help, de lichtmasten dreigen te verdwijnen!’ Hoogst dramatisch inderdaad. Lichtmasten zijn landmarks. Ontstoken lichtmasten stralen huiselijkheid, warmte, geborgenheid uit.
De onweerstaanbare aantrekkingskracht van lichtmasten.
Mijn top 3 van aanblikken van de ontstoken lichtmasten van De Koel:
3. vanaf de parkeerplaats aan de kant van de Kleine Heide
2. vanaf de Kaldenkerkerweg ter hoogte van de Vierpaardjes
1. vanaf de A67 ter hoogte van de brug over de Maas

2.
Tijdens de lange mars d’n Berg op verder mijmeren over de Koelse lichtmasten. Ik heb ze de eerste keer ontstoken zien worden. Wanneer zou het zijn geweest? 1980? Jos Luhukay maakte een onvergetelijke kopgoal. Tegen? Ja, tegen wie? MVV misschien? Hay van Dreumel: '1-0! Jos Lu-hu-kay!'

3.
Ik veeg m’n stoeltje droog met een meegenomen handdoekje. Koelbezoek vergt anticipatie.

4.
Verdomd weinig bezette stoeltjes vandaag. 5551 toeschouwers? Dan moet een aanzienlijk deel zich ergens verdekt onder de stoeltjes of in de tunnel hebben opgehouden.

5.
En wéér de eerste helft richting Duitse kant. Tenhemelschreiend. Tijd voor een andere aanvoerder.

6.
Veel beter spelen dan tegen Willem II. En toch 0-2 na achttien minuten. Tenhemelschreiend.

7.
Eindelijk weer flarden van de Allouch van het begin van het seizoen. Bevrijdend.

8.
Vergemakkelijkt door de hernieuwde afwezigheid van De Man Schuin Achter Me en het gebrek aan perspectief op mijn huidige plaats, rijpt gedurende de eerste helft het idee om in de rust te verkassen richting doel aan de stadskant, een ongetwijfeld tot mislukken gedoemde poging de gegroeide neerslachtigheid te verdrijven.  

9.
Zou Smans al tijdens de winterstop worden verkocht?

10.
Afdaling in de hel inderdaad. Enorme hagelbui. In de wijde omgeving niemand om me heen. Dat is nog wel fijn. Hoe leger de hel hoe beter. Dan naderen vier mannen, elk met een beker bier. Ze posteren zich pal rechts naast me. Zuipend, boerend, vapend, verkeerdgrappend, geenmomentaandachtvoordewedstrijdhebbend, domgeluluitslaand. Ernstig vermoeden op welke partij ze woensdag hebben gestemd. De verst verwijderde van de vier heeft een irritant hoge gierende lach, die hij zo ongeveer om de halve minuut meent te moeten inzetten. De meest linkse van de vier toucheert me steeds met z’n elleboog, ook al schuifel ik na elke keer telkens enkele pasjes verder naar links.

11.
Goal! Sedláček! Voor m’n neus! 1-2! Hoop!

12.
Voortdurend tijdrekken van Cambuur. Focking irritant. Scheidsrechter Alex Bos laat het gebeuren.

13.
Verheijen mist droomkans! Voor m’n neus!

14.
‘Boslul!’, roept iemand een stuk verder ter linkerzijde. Verzoent me weer met bijna alles. In elk geval met de hel.

15.
Thuis. Zeiknat. Op internet lees ik dat de lichtmasten in De Koel op 28 april 1981 in gebruik zijn genomen met een vriendschappelijke wedstrijd van VVV tegen MVV. VVV won met 3-1. ‘Voetbalshow in De Koel’, kopte het Limburgs Dagblad. Citaat: ‘Invaller Jos Luhukay (17 jaar) stal de show met een beauty van een treffer. Uit een voorzet van de opvallend ijverige Peter Ressel kopte de kleine VVV’er van 12 meter afstand in de verste bovenhoek.’