VVV – Cambuur Leeuwarden

I
Treinvertraging. Daarom in gezwindere pas dan normaal d’n Berg op.
Bij de rotonde naar de Vierpaardjes en Groenveldsingel staat tussen Lidl en Albert Heijn een vrachtwagen geparkeerd met het opschrijft ZANDBERGEN.
Foto maken? Nee. Doorlopen. Stoppen leidt tot nog meer vertraging.
Of nee. Wacht. Toch maar teruglopen om die foto te maken, je weet nooit waar dat goed voor kan zijn. En die halve minuut extra vertraging maakt ook niet uit.

II
Visioenen van Dean die na gedane zaken onderweg naar De Koel in z’n truck met de vlam in de pijp door de Leutherweg en de Merelweg scheurt, terwijl hij onaangedaan de Jezuïetenstraat, de Papegaaistraat, de Manresastraat, de Kapelaan Nausstraat, de Loyolastraat en de Salesianenstraat links en rechts laat liggen.

III
Wat een ernstige belemmering vormt voor de carrièreperspectieven van Dean? Hij is niet zingbaar. Noem al die spitsen van de laatste jaren maar op: Giorgos Giakoumakis, Michalis Kosidis, Konstantinos Doumtsios, Sven Braken, Ralf Seuntjens, Peniel Mlapa, Bjorn van Zijl, Pepijn Doesburg. Stuk voor stuk zijn ze zingbaar. Probeer het maar. Maar Dean Zandbergen? Nope, niet zingbaar. Nu blijft het bij scanderen: Dean, Dean, Zandbergen. Armzalig, niet aanstekelijk, blijft niet hangen. Niemand hoor je na afloop Dean, Dean, Zandbergen scanderend d’n Berg afdalen. Scanderen is geen zingen. Scanderen is second best. Suggestie: zo lang er geen betere optie voorhanden is Dean, Dean, Zandbergen vervangen door een telkens herhaald, langgerekt Dean, Dean, Dean.

IV
Torinstinkt betekent in de eerste plaats op de juiste plek staan, een neusje voor de goal hebben. Letterlijker betekent Torinstinkt weten waar de goal staat. Dean na afloop over zijn magistrale derde: ‘De goal verschuift niet.’ Een klassieker is geboren.

V
Mikanista, 9 februari 2025, VVV-MVV, over de debuterende Dean: ‘Ik zag ook een nieuwe spits, Dean Zandbergen, die in de veertig minuten dat hij meespeelde aantoonde dat hij zowel Kosidis als Doesburg als Doumtsios kan doen vergeten (waar trouwens niet zo héél veel voor nodig is).’

VI

Na afloop wordt Dean uitgebreid geknuffeld door Henk de Jong. Even later zegt Henk de Jong daarover: ‘Je moet altijd netjes zijn in het voetbal.’ Je zou kunnen zeggen dat Henk de Jong z’n eigen pr goed verzorgt. Je zou je kunnen afvragen of Henk de Jong dit ook gedaan en gezegd zou hebben als Cambuur de punten nog nodig had gehad. Maar je zou ook kunnen zeggen dat het voetbal wel zou varen bij meer Henk de Jong-en.

VII
Heerlijke avond.

VVV – Eindhoven

The Good Old viert vandaag z’n 123e verjaardag. Niemand kan het ontgaan. Toepasselijke bijnaam, The Good Old. Het goedmoedige oudje, meer geliefd bij z’n kleinkinderen dan bij z’n kinderen. De buitenwacht vindt ‘m aardig (‘Je kan ‘m er goed bij hebben’), maar neemt ‘m tegelijkertijd nooit helemaal serieus. Z’n onnozelheid – hij heeft in de loop der jaren her en der wat boten gemist – roept soms meewarige blikken op. Nu ook weer: heeft ie eindelijk een investeerder weten te interesseren, blijkt het een investeerder op zwart zaad. Maar ach, zalig zijn de onwetenden en in de luwte is het voor grijsaards goed toeven.

***

‘Wat doet-ie nou? Scheids toch! Dat is helemaal geen corner. Schoonderwaldt raakt ‘m niet aan.’
‘Het leek er anders wel op.’
‘Nee, hij zat er echt niet aan.’
‘Volgens mij wel.’
‘Nee.’
‘Oké.’
‘Nou ja, het kan zijn dat je gelijk hebt, hoor. Maar ik denk het niet.’

De enige echte Man Schuin Achter Me is voor de verandering weer eens van de partij. Hij lijkt VVV minder intensief dan in het verleden te volgen, getuige het feit dat hij zich afvraagt waarom Blancquart niet speelt, terwijl elke insider weet dat Blancquart geblesseerd is. Hij lijkt tijdens de wedstrijd ook niet echt bij de les, getuige het feit dat hij bij geen enkele van de negen corners voor VVV de absolute klassieker uit z’n repertoire tevoorschijn tovert: ‘Let op X! Hij gaat scoren!’ Nooit scoorde X vervolgens uit die corner, ongeacht of X nu Van Kouwen, Promes, Röseler, Kosidis, Doumtsios of Blancquart heette. Laten we de Man Schuin Achter Me daarom dankbaar zijn dat hij bij die corner in de 61e minuut niet uitriep ‘Let op Matoug! Hij gaat scoren!’

Dat Schoonderwaldt die bal wel degelijk aanraakte en de partner van de Man Schuin Achter Me dus wel degelijk gelijk had? Ach, wie maalt daar nu nog om?

***

Opluchting inderdaad, dat die kopbal van Essers in blessuretijd naast ging. Al is daarmee de kans verkeken op een seizoen dat begon met een reeks van 23 opeenvolgende wedstrijden zonder gelijkspel en werd beëindigd met een reeks van 15 opeenvolgende gelijke spelen. Overigens: nu Roma onlangs gelijkspeelde tegen Milan is Sparta Praag B de laatst overgebleven concurrent van VVV in de strijd om de eretitel Club die in het seizoen 2025-2026 het langst zonder gelijkspel bleef in de competities op het eerste en tweede niveau van de top 10 van de UEFA Coëfficiënten Ranglijst (Engeland, Italië, Spanje, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Portugal, België, Turkije, Tsjechië). Mocht Sparta Praag B een van de komende zes wedstrijden gelijkspelen dan is VVV verzekerd van deze eretitel. Een eretitel die past bij de status van The Good Old. Of misschien zou het nog wel meer bij de status van The Good Old passen om die eretitel net mis te lopen.

VVV – MVV

I 
Vandaag in het gezelschap van een Koeldebutant. We naderen het stadion. ‘Wat doet al die politie hier? Wat een politiemacht! Waar neem je me eigenlijk mee naartoe?’ Drie bussen met MVV-supporters rijden de parkeerplaats op. ‘Ze slaan tegen de ruiten van de bus! Waarom is dat?’ De bussen met MVV-supporters verdwijnen achter zwarte doeken. ‘Oh my god, allemaal die sluizen. Ze komen niet eens in oogcontact met de VVV-supporters. Doet me denken aan een slachthuis.’ We zijn in het stadion. ‘Jezus mina, hier zitten die MVV-supporters ook alweer in een kooi. Ik zei het toch: net een slachthuis.’

II

Weer eens twee jeugdige vrouwelijke engelen bij de opkomst van beide elftallen. Kan iemand me eindelijk eens uitleggen wat die engelen in De Koel te zoeken hebben?

III 
Ketting verliest de toss. Wat betekent: eerste helft richting Duitsland, tweede helft richting stad. Mokerslag. Toss verloren, rampspoed geboren. Alle voorpret naar de gallemieze.  

IV
De Man Schuin Achter Me is vandaag een man die de hele wedstrijd in een naar het Midden-Limburgs neigend dialect zit te ouwehoeren tegen z’n naast ‘m gezeten vriend die nauwelijks reageert. Zo lang geouwehoer schuin achter me maar wedstrijd gerelateerd geouwehoer is, valt het nog enigszins te verdragen. Waarmee niet gezegd is dat er veel verhevens te horen valt. Een bloemlezing (met dank aan ASKP voor het snelle noteren):
‘Waat eine brömmelaer, die Babangida’ (over Layee Kromah)
‘Ze mótte de Engelse mentaliteit aanneme. Stampe, stampe.’
‘Pannenkoek!’
‘Gaef daen bal noe aens, Finidi’ (over Layee Kromah)
‘Spaghetti duit auk mej’  
‘Pannenkoek!’
‘Bamigezicht!’
‘Pietertje, die kinne echt neet voetballe’
‘Pannenkoek!’
‘Babel verspeult d’n bal veur de zoëveulste kiër’ (over Layee Kromah)
‘MVV haet auk eine twiëde Jezus’
‘Gogogogogo man, kale neetnek’
‘Fluit toch aaf man. Laot din bal neet zoë lang rolle. ‘t  Is gaene zomer man.’
‘Dae kin d’r niks van’ (over Layee Kromah)
‘Pannenkoek!’

V
Scheidsrechter van dienst is Edwin de Graaf. Z’n waardeloze beslissingen maken me woest, maar alles is vergeven en vergeten als hij na afloop z’n spuitbusje schenkt aan een jeugdige supporter en gesprekjes aanknoopt met omstanders,

 

nadat hij enkele seconden daarvoor nog is uitgefoeterd door John Lammers.

VI
L1:
‘De neutrale toeschouwers moesten soms knokken tegen de slaap’
‘VVV en MVV maken er een bloedeloze middag van’
‘Het publiek werd ook na rust niet getrakteerd op een hartverwarmende middag’

Knokken tegen de slaap? Bloedeloze middag? Geen hartverwarmende middag? In welk stadion heeft die verslaggever gezeten? Ik zag een meeslepende wedstrijd, met een in de eerste helft dominant VVV dat drie, vier keer had moeten scoren en MVV volledig in zijn greep had. Na rust was die dominantie verdwenen en werd het, in de woorden van de Koeldebutant, ‘een sociaal gebeuren, waarbij de ene ploeg telkens weer de bal aan de andere ploeg gaf’. Wat bleef was de spanning en de dreiging dat MVV er alsnog dankzij een schlemielig doelpuntje met drie punten tussenuit zou piepen. Ik zag ook een nieuwe spits, Dean Zandbergen, die in de veertig minuten dat hij meespeelde aantoonde dat hij zowel Kosidis als Doesburg als Doumtsios kan doen vergeten (waar trouwens niet zo héél veel voor nodig is). Verder genoten van Gyamfi (in wie ik al vanaf de eerste wedstrijd een grenzeloos vertrouwen heb, dat hij regelmatig beschaamt, ook vandaag weer, met drie voorzetten van niks achter elkaar) en Mokono (ongeslepen diamant of, in de woorden van Tavebrello, ‘Onze eigen Dumfries, wat een kanjer!’). Verder ook genoten van de sfeer. Heerlijke middag.

VVV – FC Groningen

1.
‘Kom! Kom! Rustig!’, tettert een vrouw, die haar hondje uitlaat, in mijn oor, terwijl ik onderweg ben van station naar stadion. Het duurt even voordat ik besef dat ze het niet tegen mij maar tegen haar hondje heeft.

‘Heej, ut is roëd, Ger!’, roept een vrouw tegen wat vermoedelijk haar man is, als die door rood fietst, waardoor ik een uitwijkende manoeuvre moet maken terwijl ik onderweg ben van station naar stadion.

Enerverender zou het deze middag niet meer worden.

Saai saai saai.
Saai maar spannend.
Nee, spannend maar saai.

2.
De Man Schuin Achter Me, de originele welteverstaan, is vandaag ineens De Man Achter Me. Hij heeft veel te lang ontbroken op het appèl. Hij bekroont zijn joyeuse rentrée met tal van klassiekers uit z’n repertoire. ‘De scheids is op zich wel oké.’ ‘Het wordt een moeilijke wedstrijd.’ En dan, als VVV in de 27e minuut een corner krijgt, de goddelijkste van allemaal: ‘Let op Ketting! Hij gaat scoren!’ Natuurlijk scoort Ketting niet: nog nooit heeft een speler van wie De Man Schuin Achter Me vol overtuiging had voorspeld dat hij uit een corner ging scoren, daadwerkelijk uit die corner gescoord.

3.

Alles heeft een eerste keer. Ook zitten op een bedje van Saharazand op een Koelstoel.

4.
‘Het stikt hier van de beesten.’ Dixit De Man Schuin Achter Me. Het duurt even voordat ik besef dat hij het niet over de tribuneklanten in z’n nabije omgeving heeft, maar over een soort van vliegende mieren.

5.
Op de onderste rij zit een oudere man in een rood VVV-shirt, met op z’n hoofd een geelzwart petje en in z’n hand een geelzwart vlaggetje. Hij maakt een enigszins kindse indruk. Hij wil met elke speler die langs de zijlijn loopt op de foto. Geen enkele speler weigert. Telkens is de man intens blij. Diep ontroerend.

6.
De saaiheid van de wedstrijd verleidt De Man Schuin Achter Me geregeld tot niet voetbalgerelateerde beschouwingen. Bijvoorbeeld over de prijzen van de appartementen naast het Venlose stadskantoor. Of over de prijs van een biefstuk in Amsterdam: ‘27 euro.’ Wat in zijn ogen in vergelijking met Venlo best meevalt. ‘Maar in Amsterdam is het zonder frietjes en hier met’, countert z’n partner.   

7.
Kosidis heeft het gedaan bij een paar irritant luidruchtige mannen schuin achter me. Terwijl Kosidis min of meer hetzelfde doet als hij altijd doet, namelijk vooral z’n beperkingen tonen. Erger is dat Smans z’n dag niet heeft.

8.
0-1, 79e minuut. Je kon er op wachten.

9.
‘Un geliekspel waas verdeend gewaes’, hoor ik enkele keren opstijgen uit de menigte die na afloop d’n Berg afdaalt. Oneens.

10.
‘Dan maar Fortuna!’, schreeuwt de jongen van een jaar of 15, 16, die net voor me uit de trein is gestapt tegen z’n kameraad. Waarna een tirade volgt waarin het woord ‘tering’ met enige regelmaat luid en duidelijk opklinkt.

Fortuna – hoe komt ie er in godsnaam bij?

VVV – Emmen

I
Minuut stilte ter nagedachtenis aan de deze week overleden Kees Rijvers. Gravend in m’n geheugen kom ik niet verder dan één flard van een herinnering waarin zowel meneer Rijvers als VVV een rol speelt. VVV zoals het betaamt de hoofdrol, meneer Rijvers een bijrolletje. Zondag 12 september 1976. Ik ben 11. VVV-PSV. VVV zojuist naar de eredivisie gepromoveerd, PSV de ongenaakbare landskampioen van de twee voorgaande seizoenen, met in de gelederen onder meer Jan van Beveren, Willy van der Kuylen, Huub Stevens en Willy en René van de Kerkhof. VVV in het rood (met witte blokken). PSV in het groen (als m’n geheugen me niet bedriegt). 15.000 toeschouwers, onder wie ik dus. VVV wint. Met 2-0. Doelpunten: Mikan en Stefan Kurcinac. En meneer Rijvers? Die was trainer van PSV. Zonder pet vermoed ik, het was best warm die middag.

II
Voor de afwisseling mogen er weer eens twee engelen opdraven. Ter nagedachtenis aan meneer Rijvers? Ter gelegenheid van Internationale Vrouwendag? Engelen zijn toch onzijdig? Hoe dan ook: alle engelen de wereld uit, om te beginnen uit De Koel.

III
Ketting, op geelgroene schoenen vandaag, verliest de toss. Automatisch gevolg: VVV speelt de tweede helft naar de stadskant, niet naar de Duitse kant. Voorpret maakt plaats mismoedigheid.

Toss verloren, rampspoed geboren.

IV
In de eerste helft valt, na uitvoerige interne afweging van de voors en tegens, het besluit om in de rust te verkassen naar de stadskant (De Koel zij hooglijk geprezen dat dit nog altijd kan). Voornaamste tegens zijn het gevoel van verraad aan vak VN5, het ontstellende gebrek aan sfeer aan de stadskant en vooral de ruime aanwezigheid aldaar van mensen die voortdurend met van alles bezig zijn maar nooit met het volgen van de wedstrijd. De frontale koude oostenwind is een ondergeschikt tegen. Voornaamste voor is met je neus op het spel en op een eventueel VVV-doelpunt zitten. Nee, niet zitten: staan! Voetbal is om te staan. (Een andere keer misschien over waarom ik doorgaans dan toch zit.)

V
Binnen vijf minuten volgt de beloning voor de verkassing. 1-0! Kosidis! Voor m’n neus!

VI
De mensen aan de stadskant die voortdurend met van alles bezig zijn maar nooit met het volgen van de wedstrijd zijn vandaag hordes kinderen. Verzacht de pijn.

VII
De Man Schuin Achter Me zijn nu de supporters van Emmen.

VIII
Staan aan de dunbevolkte stadskant betekent dat je een beetje kunt meebewegen met het spel. Waardoor je je nog meer onderdeel van de wedstrijd waant.

IX
Penalty. Voor Emmen. Zeven minuten voor tijd. De mismoedigheid is op slag terug. Totdat iets gebeurt dat nooit gebeurt bij een VAR-loze wedstrijd: de scheidsrechter komt terug op z’n beslissing. Weg mismoedigheid. Het spel wordt vervolgd met een corner. Vreemd.

X
Blessuretijd. Doesburg scoort! 2-0! Voor m’n neus! Doesburg trekt z’n shirt uit. Voor m'n neus. Meteen uit met de pret. Veel erger dan de geelgroene schoenen van Ketting.

XI
Mo Odriss. Geweldige invalbeurt weer.

XII
Toss verloren, genot geboren.

Helmond Sport – VVV

Enigszins in haast op fiets naar station. Maar overvliegende kraanvogels in V-formatie, aankondigers van de lente, uit duizenden herkenbaar aan hun geluid, laat je zelfs in haast niet zomaar overvliegen.

Toch nog ruim op tijd op station. Trein op tijd, geen fellow stadiontravellers. Treinreisje naar Helmond verloopt gladjes. Wandeling naar stadion verloopt gladjes. Enige probleem vandaag: geen kaartje. Terwijl er volgens de website ‘100% identiteitscontrole’ is. En ik vrees dat woonachtig zijn in Horst aan de Maas vandaag wel eens een belemmerende factor kan zijn, ondanks het feit dat zo ongeveer de hardcoreste aller Helmond Sport-supporters woonachtig zijn in Horst aan de Maas. En ondanks het feit dat ik zo ongeveer de softieste aller VVV-supporters ben. Afwachten.  

Fuik voor de ingang. Identiteitscontrole, nog vóór de kassa’s. Shit. ‘Waar kan ik een kaartje kopen?’, vraag ik aan een suppoost. ‘Een kaartje kopen? Dat zou ik echt niet weten.’ Aan een van de identiteitscontroleurs vraagt ze waar ik een kaartje kan kopen. ‘Goeie vraag! Ik zou het niet weten.’ Uiteindelijk heeft een supporter het min of meer verlossende antwoord: ‘Daarachter!’
‘Daarachter’ is voorbij de identiteitscontrolefuik. Blijkbaar heb ik vertrouwen gekweekt bij de identiteitscontroleur: hij laat me passeren zonder m’n identiteit te controleren. Yes!
Daarachter is inderdaad de kassa.
‘Vak P graag.’
‘15 euro graag.’
Geen identiteitscontrole. Probleem opgelost, eerste overwinning binnen.

Programmaboekje, vervlogen fenomeen uit pre-internettijden. Hier krijg je het gratis in de hand gedrukt. Naar binnen dan. Veel lege plaatsen, maar voor Helmondse begrippen best druk. Een verstaanbare speaker. Hij heeft het steeds over ‘ons Helmond Sport’. Beetje minder. ‘Vur welleke club bende gai. Vur welleke club bende gai. Ik ben vur Helmond Sport.’ Enz. Beste clublied ever. Zo fijn, dat totale gebrek aan pretenties in Helmond. Die aangename koestering van het eeuwige loser-schap.

Geen man, geen vrouw, geen mensen schuin achter me. Wel een aangename wedstrijd. Goddelijke Smans. Kluskens, ja Kluskens, soeverein op het middenveld. 1-0 had ook 3-0 kunnen zijn. Moeten zijn.

Rust.

Vanaf de eerste seconde in de tweede helft voel je de gelijkmaker aankomen. En dus komt de gelijkmaker. Van Joeri Schroijen. Joeri! Die Rutten aan alle kanten voorbijloopt en nog minstens twee keer kan scoren. Maar dat nalaat. Net als andere Helmonders. Van Crooij redt en zaait onrust. Van Crooij redt en zaait onrust. VVV komt terug. Smans blijft goddelijk. Kosidis moet scoren. Helmond kan scoren. Niemand scoort. 1-1. Te weinig. Klein katertje.

Wandeling naar station verloopt gladjes. Treinreisje verloopt gladjes. Fietsen naar huis verloopt gladjes. Geen kraanvogels meer die overvliegen. Geslaagde avond.

VVV – Eindhoven

18.23 uur – dialogue intérieur
-Eigenlijk wel zin in de wedstrijd.
-Anders ben je altijd bang.
-Eerder defaitistisch.
-Dat is hetzelfde als bang.
-Bang voor wat er allemaal mis zou kunnen gaan.
-Klopt.
-Eerlijk gezegd ben ik nu toch ook weer een beetje bang.
-Bang voor iets waar je zin in hebt…
-Raar, ja.
-Bang dat ze de eerste helft naar de Duitse kant spelen.
-Zeg je altijd.
-Is ook mijn grootste angst.
-Dan is de avond al verpest voordat ie begonnen is.
-Ik ben ook bang dat Eindhoven niet in blauwwit speelt.
-Je kunt maar ergens bang voor zijn.
-Belachelijk ja.
-Zó stom.
-Maar het is wel echt zo.
-Ik ben ook bang dat het koud zal zijn.
-Je weet toch dat het áltijd koud is?
-Inderdaad.
-Maar meer angsten heb ik niet.
-Voorspelling.
-Ik denk dat ze gemakkelijk gaan winnen.
-Maar dat zeg ik natuurlijk niet.
-Ongelooflijk.
-Want als ik zeg dat ze winnen, gaan ze verliezen.
-Je bent net een klein kind.
-1-2.
-En ik hoop op speeltijd voor Mo IOriss.
-Lijkt me echt een fijne voetballer.
-En rood? Wie krijgt ditmaal rood?
-Kluskens.  

22.37 uur – treindialoog van twee Eindhoven-supporters tussen Blerick en Horst-Sevenum
-De eerste helft hebben ze één keer geschoten. Maar voor de rest hebben ze ook niks gedaan.
-Het was gewoon veel vaster zeg maar. Ik denk dat zij zeventig procent op de helft van FC Eindhoven hebben gespeeld.
-Ik denk dat dat wel meevalt.
-Ik vond het kut van dat doelpunt hoor, in de laatste vijf minuten. Dat is kut. Maar laten we eerlijk zijn, Joop: als ik tegen jou had gezegd ‘Na tien minuten in de tweede helft staat het 2-1 voor FC Eindhoven’, dan had je gezegd van ‘Ja jongen, flikker eens op’. En dat gebeurt dan ook weer en … ja …

22.53 uur – dialogue intérieur
-Gruwelijk geërgerd.
-Aan dat gesprekje in de trein tussen die twee Eindhoven-supporters.
-Of nee, eigenlijk alleen aan die ene.
-Die zo hard praatte.
-Alsof mensen niet hard mogen praten.
-Liever niet nee.
-Maar vooral omdat hij steeds ‘FC Eindhoven’ zei. En niet ‘Eindhoven’.
-Maar het is toch FC Eindhoven.
-Maar je zegt Eindhoven.
-De frustratie zit weer diep.
-Ja, het was ook zó’n kutwedstrijd.
-Zó traag, steeds maar dat gebrei achterin, tikkie breed, tikkie terug...
-En je had er vooraf nog wel zo’n zin in.
-En ze speelden in de eerste helft naar de stadskant.
-En Eindhoven speelde in blauwwit.
-En de trein reed. En was op tijd.
-En met de kou viel het wel mee.
-Maar het regende wel.
-En de wedstrijd was kut.
-Terwijl het eigenlijk een droomscenario was.
-1-0 voor, 1-2 achter en dan richting Duitse kant met 3-2 winnen in blessuretijd.
-Had nog gekund ook.
-Van wie was die kopbal op het laatst?
-Kosidis?
-Denk het wel.
-Ongelooflijk dat die nog op het veld stond.
-Mijn god, wat speelde die slecht zeg.
-Maar toch scoren.
-Odriss viel ook lang niet zo goed in als tegen Jong PSV.
-Was ook wel lastig dit keer, met die kleine ruimtes.
-Geen rood voor Kluskens.
-Wel voor Swerts.
-Maar die is van Eindhoven.
-FC Eindhoven.

VVV – Telstar

Tegen de verwachting in wind mee op de fiets. Mooi.
Droog. Nog mooier.
Trein op tijd. Fijn. ‘U merkt dat we hier op de brug over de Maas langzamer rijden dan naar normaal. Dit komt omdat we te vroeg zijn.’

***

De trage gang d’n Berg op.
Nog steeds droog.
Vijf opgeschoten jongelingen.
‘Meneer, gaat u ook naar het voetbal?’
‘Jazeker.’
‘Hé, jongens, deze meneer gaat ook. Een echte VVV-supporter.’
Ik voel me bekeken. En bescheten.
[Andere jongen tegen Noah, die belletje trekt] ‘Niet doen, Noah!’
‘Waar zit u?’
‘VN.’
‘Hé, wij ook.’
Zou het?
[Andere jongen tegen Noah, die nogmaals belletje trekt] ‘Noah, doe dat nou verdomme niet.’
‘Noah is mijn broer, maar nu even niet.’
‘Begrijpelijk.’
Dan vertragen ze hun pas en roepen Noah hardhandig tot de orde.

***

Dertig meter voor de ingang ligt een handveger op het asfalt.
Symbolisch?
Niet vergeten na de wedstrijd te kijken of ie er nog steeds ligt.

***

Bij de ingang worden gele kerstmutsen uitgedeeld.
Ik weiger.
Uiteraard.
Mezelf eenmaal op een dag bescheten voelen is genoeg.

***

Stoeltje droogvegen.
Foto maken.
Foto whatsappen.
Hopen op reacties waaruit medelijden spreekt.
Valt tegen.

***

Warming-up.
Onderaan het hek twee jongetjes.
Met gele kerstmuts.
Uiteraard.
‘Simon!’, roepen ze.
Simon Janssen is de beroerdste niet en komt hen snel even een handje geven.
Het ene jongetje ondergaat het gelaten.
Het andere is totaal van de kaart, ergens ver voorbij de zevende hemel. Hij weet zich geen raad met z’n emoties.
Ik voel me weer even 11. In Wageningen. VVV is net gepromoveerd naar de eredivisie. De spelers gooien de zojuist ontvangen bloemen in het publiek. Uit het door Jacques Hermans over het tribunehek gegooide boeket vang ik één bloem op. Een paarse.

***

Of het regent, is de vraag in de rust.
‘Af en toe.’

***

Voortdurend spreekkoren en gezangen gericht tegen de rvc.
Toch symbolisch, die handveger?

***

Tweede helft.
Regengordijnen.
Steeds groter zelfmedelijden.

***

Oh ja, er is ook een wedstrijd gaande.
Matig, moeizaam.
Stroperig vooral. Voortdurend onderbrekingen, gedoe, irritaties.
Geen tempo.
Scheidsrechter die fluit als hij niet moet fluiten en niet fluit als hij wel moet fluiten.
Misschien toch tijd om m’n voorheen genadeloze oordeel over Lathouwers eens te gaan herzien. Net als m’n voorheen redelijk positieve oordeel over Kosidis. En m’n voorheen redelijk positieve oordeel over Berden dan ook maar meteen.
Doesburg twee keer onnodig geel in tien minuten. Focking irri.
Maar goed, niet te kritisch, ze hebben gewonnen, doen nog mee in de strijd om plaats 8 en vooral een godswonder dat ze überhaupt nog bestaan. Ondanks de rvc. Of dankzij de rvc?

***

Afgelopen.
Vergeten te kijken of de handveger er nog ligt.
Natuurlijk.

***

Met elke stap d’n Berg af gaat het harder regenen.
Rennen.
Rillen.
Zelfmedelijden.

***

Trein vertrekt met tien minuten vertraging.
Station Blerick. ‘We staan hier langer stil dan normaal omdat we moeten wachten op een passerende goederentrein.’
22.57 uur station Horst-Sevenum.
Droog.
Wind minder tegen dan verwacht.
In de verte schijnt zachtjes het verlossend licht.