Helmond Sport – VVV

‘Skandalig! Dan kenne ze unne keer beure en dan wille ze nie beure! Skandalig!’ De Helmondse die de zeventig ruimschoots is gepasseerd, is buiten zinnen. Iedereen die passeert krijgt het te horen: skandalig.

Op de wedstrijddag worden geen kaartjes verkocht. Wel godverdegodver. Niemand valt te vermurwen, ontdek ik al snel: Befehl ist Befehl. Heeft op de website gestaan. Zeggen ze.
‘Heel goed verborgen dan toch!’
‘Nee hoor, staat er al sinds dinsdag op.’  

Wat nu? Het verzinnen van listen is niet mijn grootste kwaliteit. In een lichtmast klimmen zou mijn einde betekenen. Heel even overweeg ik nog om aan te bellen bij een bewoner van de Bakelsedijk met het verzoek de wedstrijd vanaf het dak van zijn of haar schuurtje te bekijken. Maar zelfs in het beklimmen van daken van schuurtjes ben ik niet heel bedreven. Naar huis dan maar. Ik loop om het stadion heen.

Bij een geblindeerd hek bij de cornervlag aan de hoofdtribunekant valt een glimpje van het veld te zien. Het glimpje is te klein om hier te blijven staan.

Bij het hek in de hoek waar de VVV-supporters staan is het hek iets minder hermetisch geblindeerd. Als ik op m’n hurken ga zitten, kan ik zelfs het hele veld zien!

Hurken dan maar! Net op tijd voor de aftrap!

Na een paar minuten word ik op m’n schouder getikt. Een suppoost.
‘Bent u voor Helmond Sport of voor VVV?’
‘Voor allebei niet.’ [Leugentje om bestwil is soms toegestaan.]
‘Maar u wilt geen kaartje kopen?’
‘Jawel, heel graag zelfs. Maar er worden geen kaartjes verkocht.’
‘Echt niet?’
‘Nee. Dat zou op de website staan maar ik kan het daar niet vinden.’
De man kijkt op z’n telefoon.
‘Nee, ik kan het ook niet vinden. Raar.’
‘Maar ik mag hier wel blijven zitten?’
‘Geen probleem.’
‘Ah fijn! Bedankt!’

Na een paar minuten krijg ik last van m’n knieën. Ik zou kunnen gaan liggen, maar dat gaat me net iets te ver. Ik besluit enkele meters te verkassen, naar de plek waar hek en tribunemuur op elkaar aansluiten. Daartussen zit een verticale spleet van enkele centimeters waardoor ik ook het hele veld kan zien.

Kostje helemaal gekocht, zeker met de welluidende gezangen van de VVV-supporters op de achtergrond. Totdat ik na enkele minuten op m’n schouder word getikt. Andere suppoost.
‘Je moet hier weg!’
‘Waarom? Ik doe toch niemand kwaad?’
‘Nee, je moet hier weg. Eruit. Nu.’
‘Maar waarom?’
‘Je bent foto’s aan het maken. Dat mag niet. Dat wekt de agressie van VVV-supporters.’
‘Als jullie gewoon kaartjes zouden verkopen, was er niets aan de hand. Maar ik ga al.’
‘Heel fijn.’
‘Gaat het alleen om die foto’s?’
‘Ja.’
‘Dus ik mag wel aan het hek bij de andere cornervlag gaan staan? Daar zijn geen VVV-supporters.’
‘Ja, dat mag wel.’

Terug naar het geblindeerde hek bij de andere cornervlag. Misschien is daar bij nader inzien toch het hele veld te overzien. Inderdaad! Door een horizontale spleet van een millimeter of drie valt alles perfect te aanschouwen. Van nabij zie ik De Boer weifelen. En redden. En kansloos zijn op de vrije trap van Daneels. En vraag ik me af of Roel Janssen zijn beste tijd misschien wel achter zich heeft liggen. Dan hoor ik achter me een voertuig stoppen.
‘Hé!’
Niet reageren.
‘Heejjj!’
Ik doe alsof ik doof ben.
‘Heeeejjjj!’
Dit valt niet langer te negeren. Ik draai me om. Politiebusje. Bemand door één oom agent. Ik loop naar het busje.
‘Wat staat u hier te doen?’
‘Naar de wedstrijd kijken.’
‘Waarom koopt u niet gewoon een kaartje?’
‘Er worden geen kaartjes verkocht.’
‘Echt niet?’
‘Nee.’
‘Ongelooflijk. Waar zijn ze toch mee bezig.’
‘Ja, dat vroeg ik me ook al af.’
‘Nou, veel plezier dan nog.’
‘Oké, bedankt.’

Daarna blijft het verder de hele wedstrijd rustig. Veel plezier beleef ik niet, kijkend door mijn spleet van drie millimeter. Machteloos VVV. Pöpperl weer onzichtbaar. Doumtsios evenzeer. Enz. Lastig seizoen in het verschiet. Helmond gaat intussen uit z’n dak. ‘Wij staan bovenaan, wij staan bovenaan’, blijft het nog lang nadreunen op de wandeling terug naar het station. Skandalig.  

VVV – Roda JC

14.52 uur – om ondoorgrondelijke redenen vandaag slechts een trein per uur richting Venlo. Dan maar per fiets d’n Berg op.

15.03 uur – fietsmijmering over m’n eerste VVV – Roda. Uit m’n hoofd: augustus 1976, ik was 11. Eerste thuiswedstrijd na de promotie. VVV in het rood, Roda in het geelzwart. Nog geen shirtreclame. Afgeladen Koel. Warm. Dick Advocaat, toen nog Roda, in karakteristieke stijl, kittig, afgezakte kousen. Uitbundige zon. Eindstand 1-2. Teleurstelling.

15.17 uur – fietsmijmering over m’n favoriete wijze om d’n Berg op te gaan met De Koel als bestemming: 1. te voet; 2. per fiets; 3. per auto.

15.34 uur – fietsmijmering over Sedláček. Ben ik de enige die niet verontwaardigd is dat ze ‘m hebben laten gaan? Overschatte speler. Werkte hard ja, maar vooral om z’n eigen fouten te corrigeren. Liet om de haverklap z’n man lopen, in balbezit weinig indrukwekkend.

15.52 uur – parkeer m’n fiets in een fietsrek bij De Koel. Moet in al die jaren de eerste keer zijn. Historisch moment.

16.03 uur – neem m’n vaste plaats in. Leeg stadion nog.

16.17 uur – stadionmijmering over de zon. Hoe kan het dat ik me van tevoren niet heb gerealiseerd dat het ondanks een betrekkelijk normale temperatuur weer zo’n bloedhete Koelmiddag in de brandende zon zonder een zuchtje wind gaat worden?

16.33 uur – stadionmijmering over de toss. Alle voorpret is op slag bedorven als Ketting dadelijk weer de toss verliest.

16.37 uur – stadionmijmering over het ontbreken van uitsupporters. Pretbederf. Zou verboden moeten worden. Net als het verliezen van de toss.

16.45 uur – Ketting verliest ook nu weer de toss. Tijd voor een andere aanvoerder. Verschrikkelijk de pest in. Humeurbederf in zeer ernstige mate. We zijn verdomme maar VVV, dat is al zwaar genoeg, gun ons ook eens iets. We zouden het eeuwig onvervreemdbaar recht moeten hebben om de tweede helft richting Duitsland te spelen.

16.56 uur – 1-0! Braem! Kortstondig moment van innerlijke extase.

16.57 uur – whatsappbericht van Wim L: ‘Jeuj.’

17.07 uur – VVV verliest z’n dominantie. Roda bakt er weinig van. Wedstrijd kakt geleidelijk in.

17.12 uur – stadionmijmering over m’n minst favoriete Koel-weertype: 1. zomerzon; 2. zomerzon; 3. zomerzon.

17.23 uur – ‘Die rotzon is gelukkig weg’, hoor ik een jongen achter me zeggen.

17.24 uur – de zon is weer terug.

17.31 uur – rust.

17.37 uur – whatsappbericht aan Wim L: ‘Sinds wanneer kijk jij voetbal?’

17.47 uur – whatsappbericht van Wim L: ‘Ik zappte er langs. En toen Braem.’

17.50 uur – tweede helft. Richting stad. Verdomme.

17.58 uur – zon. Rotzon.

18.09 uur – hele tweede helft al waardeloos, tempoloos, inspiratieloos, emotieloos voetbal.

18.14 uur – zon. De moordende zon.

18.21 uur – ‘Ze moeten de 2-0 maken, anders maakt Roda 1-1.’ Dixit De Man Schuin Achter Me.

18.27 uur – zon. Houdt het dan nooit op?

18.35 uur – stadionmijmering over de broek van Gyamfi. Noem me één speler op de hele wereld die z’n broek lager heeft hangen dan Emmanuel Gyamfi.

18.39 uur – 1-1. Zevende minuut blessuretijd. De Boer weer klunzig. Moment van innerlijke terneergeslagenheid. Dramatisch allemaal.

18.39 uur – ‘Ik zei het toch.’ Dixit De Man Schuin Achter Me.

18.40 uur – verlost van de zon.

18.48 uur – fietsmijmering over m’n favoriete wijze om d’n Berg af te gaan: 1. per fiets; 2. te voet; 3. per auto.

19.07 uur – gesloten spoorbomen in Blerick. Nou ja. Wel lekker zonnetje.

19.12 uur – H fietst me achterop. Nabeschouwing. Allebei geen De Boer-fans. Zonde van die goal. Maar we moeten niet zeuren, blij zijn dat ze nog bestaan. Meer zit er niet in. H is wel een beetje Sedláček-fan. En heeft geen Roda-antipathie. Ernstig.

19.33 uur – heerlijke zon.

19.47 uur – thuis.

20.07 uur – schrijven aan dit stukje.
    
21.17 uur – samenvatting bekijken. 39e minuut, corner VVV. Commentator: ‘Zon even achter de wolken en iedereen haalt opgelucht adem, want dat is wel effe lekker, een beetje lucht.’

VVV – Vitesse

D’n Berg op. Twee begin dertigers fietsen me voorbij. De ene tegen de andere: ‘Duit Uchebo auk mei?’

De speaker is nog steeds onverstaanbaar
De wolkenluchten zijn nog steeds onweerstaanbaar
De Man Schuin Achter Me is nog steeds onverstaanbaar
De engelen zijn nog steeds potsierlijk
Ze verliezen nog steeds de toss
Het regent nog steeds

Ene man van middelbare leeftijd tegen de andere man van middelbare leeftijd: ‘Ha! Toch maar waer en seizoenkaart gepak?’ De andere: ‘Jao.’ De ene: ‘Ik auk.’

Ja, ze spelen best aardig
De eerste helft dan
Vitesse is helemaal niks

Rust 0-0
De tweede helft richting stad
In de rust maar achter de stadsgoal gaan staan dan
Mag ineens niet meer
Godverdegodver

Entre nous:
Doumtsios beter dan Kosidis
Braem uitblinkende rookie met de allure van een routinier
De Boer zal altijd De Boer blijven
Pöpperl. Deed die ook mee dan?

Irritant vuurwerk enkele malen in vak O
Iets vechtpartijachtigs in vak O
Blijkbaar gemaskerde jongemannen in vak O
Wordt nog wat dit jaar met vak O

Gyamfi
-elegant dansend zwevend swingend-
Emmanuel Gyamfi
Gyamfi de Lichtvoetige
Een Gyamfi zet je niet op de bank
Nou ja in de winter misschien
Niet in het beetje zomer dat ons nog rest

0-1
Miliano Jonathans
Licht provocatieve gebaartjes richting publiek
Rotclub dat hele Vitesse

D’n Berg af. Drie jongemannen hebben de nederlaag alweer bijna verwerkt. De oudere man achter hen – minimaal een jaar of zeventig en gehuld in het geelzwart – is nog niet zover. Met overslaande stem: ‘Daat ze ma enne nieuwe spits zuke, mit al die kanse. Godverdomme! Maar jóng…’ Een van de drie jongemannen: ‘Sandro Calabro, daat waar nog aens ennen echte!’  

Uit de trein
Stortregen
Thuis
Zeiknat

VVV – Jong Ajax

97 minuten lang gebeurt er niets
dan gebeurt er ver na afloop iets dat nooit gebeurt
en ben ik al onderweg naar het station

‘Jong Ajax had de beste kansen, maar dankzij Pepijn Doesburg kon VVV-coach Rick Kruys gisteravond afscheid nemen met een zege in De Koel: 2-0. Na afloop pakte hij de microfoon en zijn geblesseerde teamgenoot Dylan Timber beet.’

Zo begint vandaag het verslag in De Limburger. Pepijn Doesburg pakte de microfoon en Dylan Timber beet. Beet Timber in de microfoon? Beet Timber Doesburg? Beet Timber in het gras? In de doelpaal? In een worst? Op z’n tong?

Het kan zijn dat ik me vergis, maar Timber lijkt me niet zo’n bijtertje. Is het misschien mogelijk dat de verslaggever zich heeft vergist? Dat het andersom was? Dat niet Doesburg de microfoon pakte en Timber beet, maar dat Timber de microfoon pakte en Doesburg beet? Moet haast wel. In de loop van vijftig jaar Koelbezoek heb ik honderden, zo niet duizenden spelers aan me voorbij zien trekken. Ook Luis Suarez. Toch is Pepijn Doesburg van al die honderden dan wel duizenden met afstand de meest bijtgrage. Anders dan Suarez zet Doesburg z’n tanden liefst niet in tegenstanders maar in z’n eigen shirt. Karakteristieke pose, het hele jaar al: Doesburg mist een kans, trekt van afgrijzen z’n shirt over z’n hoofd en bijt er vervolgens in. Zie je Kosidis nooit doen. Niemand eigenlijk. Fijn dat Doesburg voor nog eens twee jaar is vastgelegd.   

En verder? Wedstrijd van niks. De Man Schuin Achter Me zijn vandaag twee Duitsers. Om me heen te grote hoeveelheden te jonge kinderen die te veel chips uit te grote zakken zitten te graaien. En de engelen mogen voor het eerst in tijden weer eens komen opdraven. Gewoon maar bij neerleggen dat ze zo nu en dan vanuit de hemel in De Koel neerdalen – eigenaardigheden van dit kaliber maken VVV tot wat het is.

En verder? Verder vooral spanning. En angst. Vanwege de gebeurtenissen in Velsen-Zuid en Kerkrade. Groningen en Roda. Om de paar minuten die greep naar de telefoon. Uiteindelijk komt diep in blessuretijd de verlossing van Thom van Bergen. Standbeeld voor die jongen. Spanning en angst maken plaats voor opluchting. Mijn droomscenario kan nog steeds realiteit worden: Roda verliest vrijdag in Groningen en wordt vervolgens in de eerste ronde van de playoffs uitgeschakeld door MVV. Moet VVV vrijdag wel verliezen. Hopelijk kan Pepijn in Maastricht vaak in z’n shirt bijten.

VVV – FC Den Bosch

Donderdag was ik bij de presentatie van het door Jan Dirk van der Burg geschreven Haatboek.

Met dit boek biedt de voormalige Fotograaf des Vaderlands een aangenaam tegenwicht aan het alomtegenwoordige dankbaarheidsdenken. Het Haatboek is, volgens de wikkel, ‘een pleidooi voor het kanaliseren van de kracht van woede naar een positieve ontwikkeling’. Het bevat ‘wetenschappelijk onderbouwde tips en persoonlijke bevindingen om meer voldoening en betekenis uit je leven te halen’. Onderdeel van het Haatboek (koop het hier)is een dagboek, bedoeld om je woede te kanaliseren en je ergernissen te ontluchten.

Mijn top 5 van dagboekaantekeningen in mijn Haatboek naar aanleiding van VVV – FC Den Bosch:

5.

4.

3.

2.

1.

VVV – FC Groningen

1.
‘Kom! Kom! Rustig!’, tettert een vrouw, die haar hondje uitlaat, in mijn oor, terwijl ik onderweg ben van station naar stadion. Het duurt even voordat ik besef dat ze het niet tegen mij maar tegen haar hondje heeft.

‘Heej, ut is roëd, Ger!’, roept een vrouw tegen wat vermoedelijk haar man is, als die door rood fietst, waardoor ik een uitwijkende manoeuvre moet maken terwijl ik onderweg ben van station naar stadion.

Enerverender zou het deze middag niet meer worden.

Saai saai saai.
Saai maar spannend.
Nee, spannend maar saai.

2.
De Man Schuin Achter Me, de originele welteverstaan, is vandaag ineens De Man Achter Me. Hij heeft veel te lang ontbroken op het appèl. Hij bekroont zijn joyeuse rentrée met tal van klassiekers uit z’n repertoire. ‘De scheids is op zich wel oké.’ ‘Het wordt een moeilijke wedstrijd.’ En dan, als VVV in de 27e minuut een corner krijgt, de goddelijkste van allemaal: ‘Let op Ketting! Hij gaat scoren!’ Natuurlijk scoort Ketting niet: nog nooit heeft een speler van wie De Man Schuin Achter Me vol overtuiging had voorspeld dat hij uit een corner ging scoren, daadwerkelijk uit die corner gescoord.

3.

Alles heeft een eerste keer. Ook zitten op een bedje van Saharazand op een Koelstoel.

4.
‘Het stikt hier van de beesten.’ Dixit De Man Schuin Achter Me. Het duurt even voordat ik besef dat hij het niet over de tribuneklanten in z’n nabije omgeving heeft, maar over een soort van vliegende mieren.

5.
Op de onderste rij zit een oudere man in een rood VVV-shirt, met op z’n hoofd een geelzwart petje en in z’n hand een geelzwart vlaggetje. Hij maakt een enigszins kindse indruk. Hij wil met elke speler die langs de zijlijn loopt op de foto. Geen enkele speler weigert. Telkens is de man intens blij. Diep ontroerend.

6.
De saaiheid van de wedstrijd verleidt De Man Schuin Achter Me geregeld tot niet voetbalgerelateerde beschouwingen. Bijvoorbeeld over de prijzen van de appartementen naast het Venlose stadskantoor. Of over de prijs van een biefstuk in Amsterdam: ‘27 euro.’ Wat in zijn ogen in vergelijking met Venlo best meevalt. ‘Maar in Amsterdam is het zonder frietjes en hier met’, countert z’n partner.   

7.
Kosidis heeft het gedaan bij een paar irritant luidruchtige mannen schuin achter me. Terwijl Kosidis min of meer hetzelfde doet als hij altijd doet, namelijk vooral z’n beperkingen tonen. Erger is dat Smans z’n dag niet heeft.

8.
0-1, 79e minuut. Je kon er op wachten.

9.
‘Un geliekspel waas verdeend gewaes’, hoor ik enkele keren opstijgen uit de menigte die na afloop d’n Berg afdaalt. Oneens.

10.
‘Dan maar Fortuna!’, schreeuwt de jongen van een jaar of 15, 16, die net voor me uit de trein is gestapt tegen z’n kameraad. Waarna een tirade volgt waarin het woord ‘tering’ met enige regelmaat luid en duidelijk opklinkt.

Fortuna – hoe komt ie er in godsnaam bij?

VVV – TOP Oss

Weer eens een gratistoegangvoorkinderenactie of zoiets. Garantie voor een geroezemoesdeken van negentig minuten gecombineerd met continu chipszakgeritsel en een adembenemende fritesluchtonderdompeling. L'enfer, c'est les autres.
Tosswinst voor Ketting. Héél fijn.
Milde temperatuur. Héél fijn.
De Man Schuin Achter Me is vandaag in het paars.
Slaapverwekkende eerste helft.
Net iets minder slaapverwekkende tweede helft.
Gaan ze ‘m maken of niet?
Ja, dus.
Sierra!
Extase.
TOP machteloos, krachteloos, inspiratieloos.
Toch door het hoofd spokende hetongelukzitineenkleinhoekjeclichés.
Net als het debevrijdendetweedetreffercliché.
Het wordt debevrijdendetweedetrefferwerkelijkheid.
Doesburg, enigszins stiftjesachtig gracieus, ondanks z’n nietstiftjesachtiggracieuze motoriek.
Allemaal naar analogie van Emmen thuis.
Extase.
Ook bij een in het paars gestoken man.
Wacht!
De vandaaginhetpaarsgestoken Man Schuin Achter Me!
Het zal niet.
Hij klimt over de boarding, steekt het veld over, viert het feestje met de spelers mee, klimt over de boarding, wordt omhooggehesen door de meute op vak O, wordt tevergeefs aan z’n broek getrokken door een suppoost en gaat op in de massa.
Heldvooreeuwig, Mijn Man Schuin Achter Me.

Zo moet het ongeveer zijn gegaan. Denk ik. Want ik was er niet bij. Griep. Noodgedwongen bankzitter. Aangewezen op de schaarse flitsen. Met hoofdrollen voor de man in het paars en de aan de broek van de man in het paars hangende suppoost. En met een absolute hoofdrol voor wat de commentator ad rem het ‘bouwvakkersdécolleté’ van de man in het paars noemt.  

‘Bouwvakkersdecolleté is een eufemistische term voor het zichtbaar zijn van de bovenkant van de bilspleet boven de band van de broek. De naam is ontstaan vanwege de gelijkenis met het decolleté bij vrouwen: twee huidkleurige wangen met een spleet ertussen. Het bouwvakkersdecolleté is voornamelijk te zien bij mensen die vaak voorovergebogen werk doen met een strakzittende broek, zoals een spijkerbroek, waaronder bouwvakkers. Het bouwvakkersdecolleté wordt vaak als onflatteus gezien. Er bestaan onderbroeken met speciale inzetstukken die het zichtbaar maken van de bovenkant van de bilspleet tegen moeten gaan en extra lange T-shirts die het zichtbaar worden van het billendecolleté moeten voorkomen. Deze extra lange T-shirts blijven in de broek zitten als men voorover buigt. Ze kunnen handig zijn bij beroepen waarin vaak voorovergebogen gewerkt wordt (tapijtlegger, stratenmaker e.d.). Ook een tuinbroek verhindert het zichtbaar worden van de bilspleet.’

Wikipedia