RKC – VVV

Woensdag 22 januari, thuis
Whatsappbericht: of ik zaterdag even kort acte de présence kan komen geven op de uitslagenavond van de Hôrster Kwis. Nee, natuurlijk niet: RKC-VVV op hetzelfde moment. Toch overwint mijn oneindige slapheid weer eens.
Ik: ‘Tegelijkertijd is RKC-VVV … Hoe laat zou ik ongeveer moeten opdraven?’
Hôrster Kwis: ’21.30 uur ongeveer.’
Ik: ‘Ok, dan kan ik het laatste kwartier opnemen …’
Hôrster Kwis: ‘Fijn!’
Ik: ‘Op dat moment zijn ze toch al kansloos.’

Zaterdag 25 januari, Mönchengladbach
15.30 uur. Borussia Mönchengladbach-FSV Mainz, Südkurve.

49.175 toeschouwers. Onder wie de man schuin voor me. Tegen de zeventig naar schatting. Gedistingeerd type. Bril, baard, staartje, zwarte alpinopet, rode sjaal. Fijne man ongetwijfeld. Maar niet deze middag: hij gaat steeds staan, vooral als er geen enkele reden is om te gaan staan. Ingooi: alpinopet gaat staan. Blessurebehandeling: alpinopet gaat staan. Bal aan de overzijde bij de andere goal: alpinopet gaat staan. Afgeslagen aanval: alpinopet gaat staan.

Zaterdag 25 januari, thuis
19.45 uur. Voor de buis. Toss. Mannetje van een jaar of drie mag het muntje van scheidsrechter Van de Graaf opgooien. Is de bedoeling. Maar manneke heeft het verkeerd begrepen. Of is balorig. En gooit het muntje weg.

19.50 uur. Commentator Martijn van Zijtveld: ‘Er bestond zelfs het vermoeden dat er spionnen van VVV waren, want er stond deze week een auto met draaiende motor bij het trainingsveld van RKC.’
20.20 uur. De 341e kansloze lange bal van achteruit van Nils Röseler.
20.32 uur. Rust. Whatsappen met T. T.: ‘Wat een kut pot.’ Ik: ‘Doet Darfalou ook mee?’ T: ‘Geen idee.’
21.10 uur. Darfalou mist niet te missen kans.
21.10 uur. T. whatsappt: ‘Die mag er wel in. Godverdomme.’

21.12 uur. Kan het niet langer aanzien. Spring op de fiets, richting Liesbeth’s Grandcafé voor m’n rolletje op de uitslagenavond van de Hôrster Kwis. ‘Op dat moment zijn ze toch al kansloos’: had ik woensdag dan toch vrij aardig voorspeld. Dit drama sluit naadloos aan op alle eerdere uitwedstrijddrama’s van dit seizoen. Op de fiets vraag ik me vertwijfeld af waar ik dit keer in godsnaam over moet schrijven. De alpinopet in Mönchengladbach? Het manneke met het muntje? De auto met draaiende motor?

Zaterdag 25 januari, Horst, Liesbeth’s Grandcafé
21.25 uur. Het plan is: even mijn rolletje spelen, ongezien het strijdtoneel verlaten zodat niemand de uitslag kan verklappen, snelsnel op de fiets naar huis, het ongetwijfeld dramatische restant bekijken, stukje schrijven en publiceren.
21.40 uur. Rolletje gespeeld. Mijn oneindige slapheid overwint weer eens. En ik laat me een drankje aanbieden. Nog geen vijf minuten later heb ik al drie keer gehoord dat VVV met 2-1 heeft gewonnen. Onvermijdelijk gevolg van oneindige slapheid. Desondanks wordt het nog best gezellig. Polonaise net weten te vermijden.

Zondag 26 januari, thuis
1.07 uur. Drieënhalf uur later dan gepland thuis. Laatste twintig minuten bekeken. Het zijn de eerste twee wissels (Post voor Cattermole, Yeboah voor Van Ooijen) die het ‘m doen. Eerste keer dit seizoen twee wedstrijden op rij zonder nederlaag. Ongelooflijk.

1.40 uur. Naar bed.
8.15 uur. Op. Nabeschouwing kijken.

Hans Mulder, aanvoerder RKC: ‘Ik zit heel hoog in m’n emotie op dit moment nu. Dit zijn de wedstrijden die je moet winnen. Vandaar dat ik heel hoog in m’n emotie zit.’

Danny Post: ‘Nieuw kapsel, ja. Valt op, hè. 2020: ik denk ik doe wat nieuws.’

VVV – PSV

Frustratie
Ja, dit was met afstand de enerverendste wedstrijd van het seizoen
ja, Torsten Kirschbaum was vandaag de nieuwe Larsje
ja, Simon Janssen viel geweldig in
ja, Oussama Darfalou lijkt echt een versterking
ja, Lee Cattermole weet precies wat het publiek wil zien
ja, de timing van Christian Kum was enkele malen briljant
ja, dit biedt perspectief voor de komende maanden

maar mag ik desondanks godsgruwelijk gefrustreerd zijn over het feit dat het ook na 44 jaar wéér niet lukte met die overwinning tegen PSV?

Sfeeractie

‘Op uw stoeltje vindt u een groot geel of zwart vel. Het verzoek is om deze bij opkomst van de spelers in de line-up boven uw hoofd te houden. Het resultaat zal oogverblindend zijn!’

Altijd een risico, sfeeracties bij VVV. Wij zijn niet zo van de sfeeracties. Wat bleek.

‘Geitenkaas’, zou JC zaliger gedachtenis zeggen.

Koelie
Moest vandaag de zware last van de VVV-zitzak torsen. Wat doen ze ‘m toch aan?

Engelen
En dan figureerden er vóór de wedstrijd om mij onbekende redenen ook nog twee engelen.

Naar verluidt hadden ze het samen met Koelie nog lang gezellig op de zitzak.

De man schuin achter me
Kon de vorm van VVV vandaag niet benaderen. Eerder PSV-niveau.
4e minuut: ‘Gelukkig mist PSV vandaag Bergwijn, die ligt er voor maanden uit.’ (Bergwijn speelt gewoon mee.)
39e minuut: ‘Die Viergever brouwt er ook niet veel van, daar achterin.’ (Viergever speelt niet mee.)
69e minuut: ‘Zo lang die corners van PSV waardeloos zijn, is er niets aan de hand.’
74e minuut: ‘Hij moet direct na de wedstrijd naar huis, die Baumgartl, naar de Eifel, om bomen te rooien.’
87e minuut: ‘Let op Haji Wright, hij gaat de 2-0 maken.’

Mohamed Ihattaren
Onzichtbaar vandaag. Tijdens de wedstrijd dan. Toonde z’n klasse pas na afloop. Trok z’n shirtje uit. En gooide het naar een groepje hunkerende jongens.

Die er vervolgens ruzie om kregen.

Hoogtepunt
Na rijp intern beraad: de sliding van Christian Kum net voor rust. Aan de rechterkant van het veld wordt Chris eruit gesprint door denk ik (heb het nog niet teruggezien) Bruma, die alleen op Kirschbaum afgaat. Voor Chris rest slechts één mogelijkheid: een sliding inzetten, god zegene de greep. Het hele stadion houdt zijn adem in: een penalty, een rode kaart en een onafwendbare nederlaag liggen levensgroot op de loer. Maar op dit ultieme moment maakt Chris de ultieme sliding. Je hoort het stadion een collectieve zucht van verlichting slaken. Waarna een klaterend applaus en schouderklopjes op Chris neerdalen.

Theo Vincken

Afgelopen dinsdag overleed op 83-jarige leeftijd Theo Vincken, als sportjournalist bij het Dagblad voor Noord-Limburg decennia lang de vaste volger van VVV. Op drie dagen na – hij trouwde drie dagen na mijn geboorte met Maria, een zus van mijn vader – is hij mijn hele leven mijn oom geweest. Mijn geliefde oom. Mijn voetbaloom. Mijn VVV-oom. Ik was zijn voetbalneefje, op z’n minst sinds hij in 1980 Van Gijs tot Mikan, het door hem samengestelde fotoboek over VVV, signeerde.

Begenadigd schrijver, meesterlijk verteller, gemankeerd acteur. Bahia, Grenchen, Wageningen. Jan Schatorjé, Herman Theeuwen, Huub Schuurs. Rob Baan, Henk Rayer, Leo van Veen. Ik spelde elke letter die hij over VVV schreef, hing aan z’n lippen als hij over VVV vertelde, ontving in dankbaarheid oude programmabladen van hem, luisterde met rode oortjes als hij VVV-intimiteiten onthulde die buiten de krant moesten blijven.

Ja, hij had z’n stokpaardjes. Honda de beste voetballer ooit van VVV? Hoe kom je daar nou bij, je hebt Jan Klaassens zeker nooit zien spelen! Die 8-3 in 1977 tegen FC Amsterdam? Verkocht! Mikan tegen NEC? Doping!

Ja, hij had z’n voor- en nakeuren. Rob Baan en Mikan waren helden, Remy Reijnierse en Leo van Veen niet echt. Van een vroeger-was-alles-beter-houding op VVV-gebied viel hij niet geheel vrij te pleiten. Het zij hem vergeven.

Hij was een journalist van de oude stempel. In 1991: ‘Ik ben altijd van mening geweest dat een sportjournalist afstand moet bewaren. Geen amicaal gedoe met trainers of sporters. Op termijn kan dat niet functioneren, want je kunt niet meer kritisch schrijven.’ En dus kon het voorkomen dat zelfs Rob Baan het moest ontgelden. Wat dat betreft is het misschien goed dat mij een glansrijke VVV-carrière bespaard is gebleven – ik ben ervan overtuigd dat hij over mij juist nóg kritischer zou zijn geweest dan over anderen. Gelukkig dus maar dat mijn optredens in het eerste beperkt bleven tot enkele onbeduidende invalbeurten. Onder meer in een vriendschappelijke wedstrijd tegen PSV in januari 1985. Waarna hij een dag later in het verslag PSV-trainer Jan Reker citeerde over die invallende ‘youngster’ – zo was hij dan ook wel weer.

In de jaren zeventig, toen regelmatig tienduizenden De Koel bevolkten, stonden we altijd iets voorbij de middenlijn onderaan de lange zijde, boven het reclamebord met opschrift ‘Nederlandse Draadindustrie NDI Blerick’. Mijn vader, ik, wat vriendjes en vaak ook Joop, een andere oom. Kort voor het einde van de wedstrijd liepen we doorgaans richting de poort waar de spelers het veld verlieten, een spelerstunnel was er nog niet. Waren de spelers eenmaal gepasseerd, dan volgden bestuursleden. En journalisten. Onder wie Theo Vincken. Van achter het hek dat ons scheidde, riep mijn vader dan steevast: ‘Heej Vincken, kende ôs ni miër?’ Een typerend, gegeneerd lachje volgde. Het zal me altijd bijblijven. Hij zal me altijd bijblijven.  

Vitesse – VVV

Analyticus Ronald de Boer heeft vooraf een goed gevoel over de wedstrijd. Collega-analyticus Kenneth Perez niet. Commentator Leo Driessen weer wel: ‘Het belooft een spektakel te worden.’ Het wordt geen spektakel. Over Vitesse gaat Mikanista niet. Over VVV wel. Het was

abominabel
bagger
crisis
dramatisch
ergerlijk
futloos
grottenschlecht
huilen met de pet op
irritant
jansalieachtig
kut met peren
leiden in last
mies
naadje pet
ongelooflijk
pijn aan de ogen
quasi-voetbal
rampzalig
schubbekutteveenvoetbal
triest
uitzichtloos
venlosevottenvegersvoetbal
waardeloos
xylofoon met pleeborstel
yoghurt met eikels
zielig

Zoals het hele seizoen al

abominabel
bagger
crisis
dramatisch
ergerlijk
futloos
grottenschlecht
huilen met de pet op
irritant
jansalieachtig
kut met peren
leiden in last
mies
naadje pet
ongelooflijk
pijn aan de ogen
quasi-voetbal
rampzalig
schubbekutteveenvoetbal
triest
uitzichtloos
venlosevottenvegersvoetbal
waardeloos
xylofoon met pleeborstel
yoghurt met eikels
zielig

is.

Danny Post na afloop: ‘Na de winterstop moet het zeker beter.’

VVV – PEC Zwolle

‘Janssen wat ben je toch een frikkedel!’
Zegt de man schuin achter me. Na een minuut of twintig. Janssen speelt inderdaad als een aangebrande loempia. Of een niet tot ontbranding komende vlampijp. Net als een kleine tien anderen.

‘Ik heb wel zin in een soepie.’
Zegt de man schuin achter me. Nog voor de wedstrijd is begonnen. Z’n partner lacht enigszins meewarig. Gelijk heeft ze. Mallotig woord, soepie.

‘Dit wordt zo’n wedstrijd waarin de eerste vijftig, zestig minuten niks gebeurt.’
Zegt de man schuin achter me. Na zeven minuten. Wat hij bedoelt: deze ploegen hebben elkaar in een houdgreep en pas als de vermoeidheid een rol gaat spelen, zal er tekening in de wedstrijd komen. Jaja.

‘Dit lijkt echt nergens op. Er zit geen structuur in, ze hebben geen plan.’
Zegt de man schuin achter me. Zo ongeveer om de vijf minuten. Het lijkt inderdaad echt nergens op. En structuur zit er inderdaad niet in. Een plan zal er ongetwijfeld zijn geweest. Maar welk?

‘Als ik straks thuis ben, val ik als een blok in slaap.’
Zegt de man schuin achter me. Na een half uurtje. Gezegend de mannen die na zó’n vertoning als een blok in slaap vallen. Toch ook wel iets waarover hij zich zorgen zou moeten maken. Normale mannen beleven na zó’n vertoning een doorwaakte nacht, een nacht van hazenslaapjes, een nacht van woelen en draaien.

‘Wat een mazzelgoal. Echt mazzel, hoor.’
Zegt de man schuin achter me. Na elf minuten. Mazzel? Hoe komt ie daar nou toch bij? Veel beter uitgespeeld kom je ze zelden tegen, de goals. Glansrol ook voor Lennart Thy, tenminste wél een spits die duels wint, een bal kan vasthouden en doorgaans een intelligente voortzetting heeft.

‘Corner! Nou gaan ze scoren! We moeten positief blijven!’
Zegt de man schuin achter me. Na 34 minuten. Die Hoffnung stirbt zuletzt. Tegen beter weten in blijven geloven dat het toch nog goed komt. Herkenbaar. Deze avond wel héél lastig. Maar zo lang het geen 3-0 wordt kan het nog. Het wordt geen 3-0. Toch kan het niet.  

‘Janssen je kunt er echt helemaal niks van!’
Zegt de man schuin achter me. Na een uur. Niet te letterlijk nemen, Roel. Wat niet wegneemt dat ik bij tijd en wijle een hevig verlangen naar Niels Fleuren heb. Vanavond bijvoorbeeld.   

VVV – Emmen

VAR
71e minuut. Hele stadion: langzaam aanzwellend hoooooooooooooooo, gevolgd door een extatisch heej. Hoogtepunt op een avond vol hoogtepunten. De scheids heeft weer eens niets gezien, de VAR wel. Spel wordt stilgelegd. ‘Mogelijke rode kaart’, meldt het scorebord. VAR roept scheids naar de zijlijn. Verwachtingsvolle kreten vanaf de tribunes. Scheids heeft z’n oordeel geveld en loopt naar plaats delict, helemaal aan de andere kant van het veld. Onderweg naar plaats delict: hoooooooooooooooo … Aangekomen bij plaats delict: heej! Rood! Exit Burnet!

De man schuin achter me
Heb met ‘m te doen: de beste (eerste helft dan), aantrekkelijkste, spectaculairste, lekkerste wedstrijd in tijden en meneer is er niet. Zit waarschijnlijk geforceerd vrolijk te doen op de Sinterklaasviering bij z’n schoonfamilie. Terwijl z’n gedachten slechts op één plaats verkeren: vak VN5, bovenste rij. Hoop voor hem dat sarcastische VVV-surprises en dito rijmpjes ‘m bespaard zijn gebleven. Ben zó benieuwd wie hij tot uitblinker zou hebben bestempeld. Pachonik? Kum? Van Ooijen? Kandidaten te over vandaag. Van Ooijen denk ik. Goeie keus.

Anco Jansen
Vorig seizoen de kwelgeest van VVV, vandaag niet van de partij. Toch vraagt een jongen na afloop om z’n shirt.

Spelers en begeleiders van Emmen lopen op de jongen af, praten met hem om hun excuses aan te bieden voor het ontbreken van Anco (mijn interpretatie), troosten hem (mijn interpretatie). Om te kijken hoe het met de jongen gaat (mijn interpretatie) komt Luciano Slagveer zelfs speciaal nog een keer terug uit de kleedkamer, terwijl het stadion al is leeggelopen. Aandoenlijk, charmant. Hup Emmen.  

Lee
Heb met ‘m te doen: ingehaald als de Messias, toch een beetje achter de feiten aanhobbelend, geblesseerd geraakt, niemand die het nog over ‘m heeft, voormalig Engels international of niet. Twee Posts is er één teveel. Ik prefereer het origineel en neem al die belachelijke gele kaarten maar op de koop toe. En wens Lee sterkte.

Koelie
Heb met ‘m te doen: in kerstverpakking vandaag.

Misschien toch eens tijd voor een exclusief diepte-interview van Mikanista met Koelie. Wat doet het met een mens om gehuld in een berenpak één keer per veertien dagen in een tochtig voetbalstadion de vrolijke frans te moeten uithangen?

AZ – VVV

Echt zo’n wedstrijd die uitermate geschikt was voor het uit de hoge hoed toveren van clichés. Of niet, Ronald de Boer (analyticus Fox Sports), Jay Driessen (trainer VVV), Teun Koopmeiners (aanvoerder AZ), Danny Post (aanvoerder VVV) en Arne Slot (trainer AZ)?

Vooraf
Ronald: ‘Het wordt gewoon een lastige pot voor AZ.’

Jay: ‘AZ heeft een hele goeie ploeg.’
Ronald: ‘Ze moeten vechten voor elke meter.’
Arne: ‘Goeie voetballers kunnen op meerdere posities spelen.’
Ronald: ‘Het begint bij goed verdedigen.’
Jay: ‘We zorgen dat we het eerst verdedigend goed voor elkaar hebben.’
Ronald: ‘Op een gegeven moment gaat die bal wel een keer vallen.’
Arne: ‘We moeten eerst vandaag zelf maar eens winnen.’

Ronald: ‘Ze moeten hopen dat de bal een keer goed valt.’
Jay: ‘We gaan het zien.’

Achteraf
Jay: ‘De bal moet een keer goed vallen voor ons.’
Danny: ‘Je ziet je hier toch zomaar gelijkmaken.’

Ronald: ‘Voor hetzelfde geld speel je gelijk.’
Jay: ‘Je hoopt op die ene bal.’
Teun: ‘Het belangrijkste is dat je hun geen kans geeft.’
Jay: ‘Zo lang je in de wedstrijd blijft, heb je een kansje.’
Teun: ‘Het belangrijkste is dat je drie punten haalt.’
Danny: ‘Dit waren bonuspunten geweest.’

Teun: ‘Het belangrijkste is uiteindelijk wel dat je wint.’
Ronald: ‘Je weet gewoon dat het ontzettend lastig is.’
Danny: ‘Je weet dat het hier moeilijk is.’
Jay: ‘Je weet van tevoren dat je tegen een hele goeie ploeg speelt.’
Ronald: ‘Op een gegeven moment gaat ie er wel in.’

Danny: ‘Natuurlijk moet je een beetje geluk hebben.’
Ronald: ‘De goal kwam eigenlijk uit het niets.’
Teun: ‘Je kunt niet elke wedstrijd goed spelen.’
Jay: ‘De linies moeten kort op elkaar staan.’
Danny: ‘Je weet dat dit een wedstrijd is waarin je de linies kort bij elkaar moet houden.’
Jay: ‘Je moet reëel zijn.’
Danny: ‘Volgende week is heel belangrijk.’