VVV – NAC

Minst mooi
Denk je eindelijk verlost te zijn van Cristian Willaert, is de eerste die je in het stadion ziet: Cristian Willaert.

Minder mooi
1. De man schuin achter me is er niet. Coronaslachtoffer? Nog op vakantie? Mooiweersupporter die alleen in de eredivisie achter VVV aanholt?
2. Koelie is er niet. Coronaslachtoffer? Nog op vakantie? Bezuinigingsslachtoffer?
3. Giakoumakis is er niet. Beste speler die je hebt mag niet meedoen. Onbegrijpelijk. Ja, hij zou geblesseerd kunnen raken. Maar hij zou ook een auto-ongeluk kunnen krijgen. Of van de trap kunnen vallen. Of iets verkeerds kunnen eten. Of een zonnesteek kunnen krijgen. Of depressief kunnen worden.
4. Jerold Promes en Ralf Seuntjens worden vooraf bedankt voor bewezen diensten. Promes wordt toegezongen, de Seun of God niet.

5. De Seun of God scoort en viert dat overdreven uitzinnig.
6. De Seun of God wordt de rest van de wedstrijd uitgefloten en voor hoerenjong uitgemaakt.

Mooi
1. De Koelgangers in de trein.
2. De pisbakken met linten in clubkleuren.

3. De speaker die ook na 1 jaar, 5 maanden en 8 dagen nog altijd onverstaanbaar is.
4. De lichte gêne na het vol ongeloof opstaan, het klappen en de ongeremde vreugde na de 2-1.
5. De terneergeslagenheid na de 2-2.
6. De ereronde.

7. Geen gele kaart voor Danny Post.
8. De wedstrijd.
9. Cristian Willaert niet hoeven horen ratelen.
10. De wolken.

Heel mooi
1. De wandeling van station naar stadion.
2. De stadiongezangen.
3. De opgevangen flarden van gesprekken van de Koelgangers.
4. De 2-1 en daaropvolgend: het vol ongeloof opstaan, het klappen en de ongeremde vreugde.
5. De Seun of God die na afloop gewoon handtekeningen uitdeelt.

6. Überhaupt weer naar een voetbalwedstrijd kunnen gaan.

Allermooist    
Het aller-, allermooist is dat er in de eerste divisie geen VAR is. Ongeacht of de beslising klopt: een goal is een goal, een penalty een penalty, een overtreding een overtreding, buitenspel buitenspel, een rode kaart een rode kaart. Juichen, vloeken, lachen, huilen, alle andere emoties: je kunt je er helemaal aan overgeven, zonder ingebouwd voorbehoud dat het tien seconden later weer allemaal andersom kan zijn. Voetbal zoals het ooit bedoeld was.

VVV – Emmen

I
Loze wedstrijd. Nog grotere afkeer van loze wedstrijden dan de spelers.

II
Top 4 van onmogelijkheden om te ontkomen aan VVV – Emmen:
4. corona (al gehad)
3. quarantaine (al gehad)
2. blessure (de enige typvinger, de linker wijsvinger, is volledig blessurevrij)
1. schorsing (de Bloggersbond schorst pas na vijf ondermaatse stukjes)

III
Enige troefkaart om te ontkomen aan VVV – Emmen: digitale onhandigheid waardoor online kijken – de enige mogelijkheid om de wedstrijd te volgen – uitgesloten is.

IV   
X: ‘Ik kan ook ff komen [om jouw account te activeren].’ Enige troefkaart uit handen geslagen.

V
Zal het Danny Post lukken ook in een loze wedstrijd een gele kaart te pakken? Voorspelling: ja.

VI
Commentator Vincent Schildkamp: ‘Wie weet heeft Van Crooy iets spectaculairs in de benen.’ Een piercing? Een diamant? Een walkietalkie? Een geweer? Een minibar?

VII
Vincent Schildkamp: ‘Swinkels valt gewoon om.’ Gewoon omvallen? Dat was buitengewoon omvallen, hoor.

VIII
Vincent Schildkamp: ‘Terwijl het evenwichtsorgaan van Swinkels weer hersteld is.’ Maar nu haperden de startmotor en de versnellingsbak.

IX
Van alle slechte seizoenen was dit verreweg het beste.

X
Vincent Schildkamp: ‘Adžić had hem graag terug willen hebben in de ruimte.’ Maar dat feestje ging jammer genoeg niet door omdat het enige beschikbare ruimtevaartuig verhinderd was vanwege verplichtingen op Mars.

XI
Vincent Schildkamp: ‘Als Adžić wegloopt uit de rug van Da Graca.’ Waarmee na vier maanden eindelijk de geringe wendbaarheid van Da Graca is verklaard: al die tijd met Adžić in z’n rug gelopen.

XII
Vincent Schildkamp: ‘Michael de Leeuw sprint zich iedere keer een ongeluk.’ Oh zo! Vandaar al die sirenes de hele wedstrijd door.

XIII
Het lukt Danny Post ook in een loze wedstrijd een gele kaart te pakken.

XIV
Vincent Schildkamp: ‘Simon Janssen uit Blerick, hier drie koprollen vandaan.’ De eerste tot het station, de tweede tot aan de voet van de Maasbrug, de derde en zwaarste de Maasbrug op.

XV
Vincent Schildkamp: ‘Het is een beetje keffen wat VVV doet.’
How much is that doggie in the window?
The one with the waggly tail
How much is that doggie in the window?
I do hope that doggie's for sale

XVI
Bericht van de Bloggersbond: direct rood en schorsing voor onbepaalde tijd vanwege verregaande meligheid.

Ajax – VVV

1
F.: ‘Maar hoe voelt dit (degradatie) nu voor jou?’
Ik: ‘Jammer. Niet meer en niet minder. Slaap er geen minuut minder om.’
F.: ‘Huilt je geel-zwarte hart niet😭? 😂😂😂’
Ik: ‘Dat zou je wel willen, hè? Nee, doet me echt niet veel, hoewel de eredivisie natuurlijk een stuk leuker is.’

2

‘Ontslag ontneemt ons de garantie van taalgegoochel en levert ons niet de garantie van ere-divisiebehoud. Aanblijven was daarom wenselijk geweest.’

Geschreven op 16 maart, de dag waarop Hans de Koning werd ontslagen. Ook twee maanden later ben ik het nog steeds helemaal eens met mezelf. Aardige man, die Jos Luhukay, maar hij heeft niks gebracht: geen taalgegoochel, geen voetbal, geen punten, geen ere-divisiebehoud.
 

3
Jongste exponent van de almaar oprukkende sentimentalisering en edelkitsch in de stadions: de erehaag. Haagje in het geval van VVV. Ongetwijfeld is er discussie geweest of de wisselspelers ook erehaagfiguranten dienden te zijn. Voorspelling: over drie jaar voert de KNVB een erehaagprotocol in.

4
Die 35 stukken vlaai voor de Ajax-directie waren echt teveel van het goede. Had ze dan naar Heerenveen gestuurd. Voorspelling: over drie jaar voert de KNVB een vlaaiprotocol in.

5
Altijd weer die gesloten vragen: ‘Hoe zuur voelt dit?’ ‘Heel zuur.’

6
Hartverwarmend: geen tranen op het veld. Degradatie is geen tranen op het veld waard. Voorspelling: over drie jaar voert de KNVB een degradatietranen-op-het-veld-protocol in.

7
Zinédine Machach tegen Devyne Rensch: ‘On the street I’ll kill you, my friend.’ De mug die tegen de olifant zegt dat hij hem zal opvreten.

8
Altijd weer die gesloten vragen: ‘Wat voor dag is dit voor VVV?’ ‘Een heel zwarte dag.’

9
Ik: ‘Het blijft voetbal.’
X: ‘Klopt. En het blijft VVV.’
Ik: ‘Klopt.’
X: ‘De 3-1 van Heerenveen tegen Emmen komt ook weer te laat.’
Ik: ‘Ook daar blijft het voetbal.’
X: ‘Ik dacht tennis.’

10
2-1 achter op zo’n waterkoude vrijdagavond half november thuis tegen Telstar voor nagenoeg lege tribunes heeft ook zijn charme.

VVV – RKC

Top 5 van memorabele uitspraken na afloop:

5. ‘Hoop doet leven’ (Jos Luhukay)

Inderdaad. Want elke wedstrijd begint met 0-0. En in voetbal is alles mogelijk. En de wedstrijd is pas afgelopen als de scheidsrechter voor de laatste keer heeft gefloten. En Keulen en Aken zijn niet in één dag gebouwd. En Rome ook niet. En niet geschoten is altijd mis. En na regen komt zonneschijn. En de hoop sterft het laatst.  

4. ‘Soms is het niet altijd goed’ (Danny Post)

Altijd is het niet goed soms
Goed is het altijd soms niet
Niet goed is het soms altijd
Is het soms niet altijd goed
Soms is het altijd niet goed
Het is altijd niet goed soms

Altijd goed is het soms niet
Goed is het soms niet altijd
Niet altijd is het goed soms
Is het niet altijd soms goed
Soms niet goed is het altijd
Het is soms niet altijd goed

maar

Meestal is het geen ene kut
 
3. ‘Je schiet er eigenlijk helemaal geen ene kut mee op’ (Vito van Crooy)

Waarheid als een koe. Spijker op de kop. Soms is het niet altijd goed.

2. ‘Geweldige voorzet, volgens mij was het Verbong’ (Ronald de Boer)

Bram Verbong was het bankzitten na al die jaren inderdaad kotsmoe, sprong het veld in, leverde een majestueuze voorzet af waaruit Vito van Crooy de 3-2 binnenkopte en verdween vervolgens weer in de anonimiteit. En Ronald de Boer blijft maar in de schijnwerpers staan. Soms is het altijd niet goed.

1. ‘Hoezo zouden we geen punten kunnen halen in de Arena?’ (Danny Post)

Met een pokerface. En zonder blikken of blozen. En met een stalen gezicht. En zonder een spier te vertrekken. Want in voetbal is alles mogelijk. Want niet geschoten is altijd mis. Want na regen komt zonneschijn. Want de hoop sterft het laatst.  

Is het soms niet altijd goed?

Heracles – VVV

Was deze nóg frustrerender dan vorige week?
Danny Post: ‘Elke verliespartij is frustrerend. Helemaal als het er zoveel achter elkaar zijn. In deze fase is Heracles uit dan gewoon een maatje te groot voor ons. Dat is niet erg. Ik vind dat we hard gewerkt hebben vandaag. Het wil gewoon niet, ook in de eindfase steeds net niet.’
Mikanista: ‘Verliespartijen zijn juist vaak inspirerend. Maar twaalf keer achter elkaar kansloos doet wat met je inspiratie. In deze fase is Heracles uit een brug te ver. Dat lees je terug. Dat is heel erg. Het is geen kwestie van hard werken. De motivatie ontbreekt om wekelijks een originele invalshoek te bedenken. Ook in de eindfase lukt het me steeds net niet.’

Je zegt “In de eindfase steeds net niet”. Maar daarvoor stopt het toch ook al een beetje?
Danny Post: ‘Ja, de fase voor de eindfase. Dat is frustrerend, dat is de fase waarin we zitten, een hele lange fase. Je hebt zelf veel mogelijkheden om uit te breken en we kiezen dan steeds de verkeerde mogelijkheid. Dat is frustrerend.’
Mikanista: ‘Ja, de fase voor de eindfase. Dat is frustrerend. Maar eigenlijk is elke fase bagger: de voorfase, de beginfase, de middenfase, de eindfase en de nafase. Dat is de fase waarin ik nu zit, een hele lange fase. Ik zie geen mogelijkheden om daar uit te komen. Dat is frustrerend.’

Je was vorige week heel uitgesproken. Daar zijn veel reacties op gekomen. Heeft dat iets voor jou veranderd de afgelopen week?
Danny Post: ‘Nee, hoor. Mensen willen emoties zien. Natuurlijk moet je oppassen met wat je zegt. Het is gewoon de frustratie na de wedstrijd. Ik vond het wel meevallen. Voetbal is emotie. Ik denk dat de mensen dat willen zien en dat is wie ik ben.’
Mikanista: ‘Nee, hoor, hoewel Huub en met name Wilbert behoorlijk fel reageerden. Dat is de emotie. Het is gewoon de frustratie na het lezen van zo’n stukje. Ik sta er nog steeds achter. Je denkt toch niet dat De Koning het slechter had gedaan de afgelopen vijf wedstrijden?’   

Hoe moeilijk is het om positief te blijven?
Danny Post: ‘Iedereen die gevoetbald heeft, weet dat als je twaalf wedstrijden op rij verliest … Dat zijn allemaal clichés. Er is niemand in het veld die denkt “Nou gaan we een potje verliezen”. Het doet heel veel met je. Het hoort ook bij het voetbal. VVV is natuurlijk een ploeg die altijd tegen degradatie vecht, alleen dit is wel extreem, die verliespartijen. Dat doet veel pijn.’
Mikanista: ‘Iedereen die geschreven heeft, weet dat als je geen inspiratie hebt … Uit een ander vaatje tappen? Dat zijn allemaal clichés. Het is ook nooit zo dat ik denk “Nou ga ik een kutstukje schrijven”. Het doet heel veel met je. Het hoort ook bij het schrijven. Mikanista is natuurlijk altijd een schrijver in de marge geweest, alleen dit is wel extreem, dat writers block. Dat doet veel pijn.’

Sparta – VVV

als de nood het hoogst is
is de redding nabij

eerst over de nood
dan over de redding

de nood klotst tegen de plinten
de nood is overgekookt
de nood is buiten zijn oevers getreden

de nood is aan de man

der jos
de donisjes
ôs leef vrouwke ván genuë
merie van het wonderbare schot
geen redders in nood

tijd voor een schuif

de redder in nood
zit
ligt
klust
hangt
slaapt
babysit
schoffelt

slechts 232 kilometer verderop
thuis
in
broek op langedijk

pro memorie
26 wedstrijden
22 punten

met
een zooitje ongeregeld
een legertje hopelozen
een stelletje non-valeurs

een godswonder

stap in de auto
rijd naar broek op langedijk
neem de koning mee
rijd terug naar venlo
zet ‘m
ertussen
erboven
eronder
ernaast
ervoor
erbij

erin
desnoods

als je de wedstrijd niet ken winnen
mag je ‘m ook niet verliezen

nood breekt wet

VVV – PSV

(Shiiiiitttt! Dat ook nog. Het was typisch zo’n wedstrijd die alle kansen bood om al gaande de rit over een stukje na te denken. Ook wel eens fijn. Another day at the office zou het thema worden. Met een beetje geluk zou het rond een uur of vijf klaar en gepubliceerd zijn. Over en sluiten. 16.22 uur. ‘We gaan terug naar de jongens in de studio.’ Binnen twee minuten is de term al drie keer gevallen. Another day at the office. De klootzakken. Plannetje in duigen, iets nieuws verzinnen. Alsof de wedstrijd het zou verdienen. Rond een uur of vijf klaar? Kansloos.)

Typisch zo’n wedstrijd die schriftelijk had kunnen worden afgedaan. Over de uitslag zouden de onderhandelaars ongetwijfeld snel een akkoord hebben bereikt: 0-3, voor allebei geen gezichtsverlies.
‘Twee keer Malen?’
‘Nee, één keer, anders loopt de topscoorderstitel voor onze Giako teveel gevaar.’
‘Maar dan wel geel voor Giako, zodat ie de volgende wedstrijd geschorst is.’
‘Oké dan, misschien wel eens goed voor ‘m dat ie zich afvraagt waar ie de laatste weken eigenlijk mee bezig is.’
Deal.
Toine had thuis kunnen blijven.
Leo had lekker verder kunnen dromen over De Trap en het effect van noppen daarop.
De jongens in de studio hadden hun gevatheden kunnen loslaten op FC Groningen-Heerenveen.
Roger had zich kunnen gaan bezinnen op z’n toekomst.
Mo idem dito.
Jos had zich eens serieus kunnen gaan afvragen hoe groot de kans is dat er dit seizoen überhaupt nog een punt wordt behaald met al die verdedigers die niet kunnen verdedigen.
Stan en Marco hadden zich achter hun oren kunnen gaan krabben over de vraag of het wel zo’n wijs besluit was geweest Hans naar huis te sturen.

En wij?

Wij hadden onze wonden kunnen gaan likken.
Wij hadden ons verdriet kunnen gaan verdrinken.
Wij hadden onze frustratie kunnen gaan botvieren op weerloze slachtoffers.
Wij hadden een lange wandeling of mooie fietstocht kunnen gaan maken.
Wij hadden ons alvast kunnen gaan schikken in het onvermijdelijke.
Wij hadden ons kunnen gaan afvragen of spelen op vrijdagavond misschien ook wel voordelen biedt.
Wij hadden troost kunnen gaan zoeken bij Onze Lieve Vrouw van het Wonderbare Schot.

En Ton?

Ton zou zich daarboven bij een schriftelijk afgedane wedstrijd niet hebben hoeven af te vragen of een minuut stilte én rouwbanden teveelgevraagd waren, maar zal daar waarschijnlijk ook weer niet al te lang om hebben gemaald en nog maar eens het aan hem gewijde in memoriam van Gerrit van der Vorst op de Floddergatsblog (klik hier) hebben herlezen.