Mars der Uitgelatenen
Helemaal onderaan de Kaldenkerkerweg, de wedstrijd begint pas over een uur.
De wedstrijd tussen de nummers 10 en 16 van de eerste divisie. Allebei niks
meer te winnen of te verliezen dit seizoen. Een wedstrijd om niks, schriftelijk
afdoen had meer voor de hand gelegen. Desalniettemin begeeft zich een lange stoet
Koelwaarts. Jonge mannen vooral, een Schlange jonge mannen. Uitgelaten stemming, veel bier ook.
De Man Schuin Achter Me
Dit seizoen is óók het seizoen van de verdwijning van
De Man Schuin Achter Me. Dat wil zeggen: De Man Schuin
Achter Me is er vaak nog wel, is soms ook nog te horen, alleen is De Man Schuin
Achter Me niet langer te verstaan. Schuldige is niet de orkaan van geluid die dit
seizoen door De Koel giert. Nee, het is banaler: De Man Schuin Achter Me is een
stoeltje naar links opgeschoven, ik een stoeltje naar rechts. Waardoor we nog
wel binnen gehoorsafstand van elkaar zijn maar niet langer binnen verstaansafstand. Ik mis
De Man Schuin Achter Me.
Joeriiiiiii (1)
Als zijn ouders hem Diederik, Mathijs of Jaxx hadden genoemd en geen Joeri,
zou Joeri dit seizoen dan ook tot populairste speler zijn uitgegroeid? Niet
uitgesloten. Hij heeft iets aandoenlijks, iets servettafellakenachtigs, iets
antihelderigs. Joeri is de personificatie van de club.
Joeriiiiiii.
Geile Schlange
‘Tobi, du geile Schlange!’ Duitse dag
vandaag.
Karfreitag, ook in De Koel. Althans in mijn vak. Het bier is
niet aan te slepen. Een voetbalwedstrijd als alibi voor een avondje ongegeneerd
zuipen. Wat niet wegneemt dat ze hun helden kennen. En eren. Joeriiiiiii natuurlijk.
En Tobi, landgenoot. Tobias Pachonik, doorgaans rechtsback, vandaag in de
tweede helft centrale verdediger. Tobi schudt een tegenstander van zich af.
‘Tobi,
du geile Schlange!’, klinkt het. Na afloop scanderen ze zijn naam zo
dwingend dat hij hen niet kan negeren. Tobi komt, Tobi lacht, Tobi schudt
handen, Tobi praat, Tobi gaat op de foto. Toch lijkt Tobi zich enigszins
opgelaten te voelen.
Tobi, du geile Schlange!
Joeriiiiiii (2)
In
Schlange d’n Berg weer af. Links op het trottoir de voetgangers,
rechts op de weg de fietsers.
De voetgangers: ‘Joeriiiiiii!’ De fietsers: ‘Joeriiiiiii!’. De
voetgangers: ‘Joeriiiiiii!’ De fietsers: ‘Joeriiiiiii!’. De voetgangers:
‘Joeriiiiiii!’ De fietsers: ‘Joeriiiiiii!’. Pas helemaal onderaan de
Kaldenkerweg sterft de beurtzang langzaam weg.