VVV – ADO Den Haag

in plaats van een vrijdagavondwedstrijd
een maandagavondwedstrijd
hekel aan maandagavondwedstrijden
maar ook maandagavondwedstrijden zijn wedstrijden
daarom het hele weekend
in angst over afgelasting van de maandagavondwedstrijd
en verplaatsing van de maandagavondwedstrijd
naar een van de twee aanstaande maandagavonden
die al zijn volgeboekt met onontkoombaarheden
even na elf in de ochtend
verlossend bericht
zucht van verlichting
h e t  g a a t  d o o r

***

Uit De Limburger van vandaag: ‘”Een applaus voor onze groundsmen”, vroeg de stadionspeaker aan de supporters vlak voor de wedstrijd. Geklapt werd er niet voor de mensen die er alles aan hadden gedaan om ervoor te zorgen dat het afgelopen vrijdag afgelaste duel nu wel door kon gaan.’

voorwaarde voor
dat klappen is
dat de stadionspeaker verstaanbaar is
dat is de stadionspeaker niet
al in geen jaren

***

veerman schiet penalty hoog over
betrap je jezelf erop 
dat je daar hardop om moet lachen

***

ado

alles
door
oefening

(ook penalty’s)

***

kürşad sürmeli
mooie naam
mooie voetballer

***

elias sierra
mooie naam
mooie voetballer
nijvere bij
ouderwetse dribbelaar
man van de wedstrijd
een goal
drie keer gescheitert alleen voor de keeper

betrap je jezelf erop
dat je daar hardop over vloekt

***

drie keer gescheitert alleen voor de keeper
dan weet je
dat het niet goed komt
het komt wel goed
zucht van verlichting
g e w o n n e n

VVV – Telstar

Tegen de verwachting in wind mee op de fiets. Mooi.
Droog. Nog mooier.
Trein op tijd. Fijn. ‘U merkt dat we hier op de brug over de Maas langzamer rijden dan naar normaal. Dit komt omdat we te vroeg zijn.’

***

De trage gang d’n Berg op.
Nog steeds droog.
Vijf opgeschoten jongelingen.
‘Meneer, gaat u ook naar het voetbal?’
‘Jazeker.’
‘Hé, jongens, deze meneer gaat ook. Een echte VVV-supporter.’
Ik voel me bekeken. En bescheten.
[Andere jongen tegen Noah, die belletje trekt] ‘Niet doen, Noah!’
‘Waar zit u?’
‘VN.’
‘Hé, wij ook.’
Zou het?
[Andere jongen tegen Noah, die nogmaals belletje trekt] ‘Noah, doe dat nou verdomme niet.’
‘Noah is mijn broer, maar nu even niet.’
‘Begrijpelijk.’
Dan vertragen ze hun pas en roepen Noah hardhandig tot de orde.

***

Dertig meter voor de ingang ligt een handveger op het asfalt.
Symbolisch?
Niet vergeten na de wedstrijd te kijken of ie er nog steeds ligt.

***

Bij de ingang worden gele kerstmutsen uitgedeeld.
Ik weiger.
Uiteraard.
Mezelf eenmaal op een dag bescheten voelen is genoeg.

***

Stoeltje droogvegen.
Foto maken.
Foto whatsappen.
Hopen op reacties waaruit medelijden spreekt.
Valt tegen.

***

Warming-up.
Onderaan het hek twee jongetjes.
Met gele kerstmuts.
Uiteraard.
‘Simon!’, roepen ze.
Simon Janssen is de beroerdste niet en komt hen snel even een handje geven.
Het ene jongetje ondergaat het gelaten.
Het andere is totaal van de kaart, ergens ver voorbij de zevende hemel. Hij weet zich geen raad met z’n emoties.
Ik voel me weer even 11. In Wageningen. VVV is net gepromoveerd naar de eredivisie. De spelers gooien de zojuist ontvangen bloemen in het publiek. Uit het door Jacques Hermans over het tribunehek gegooide boeket vang ik één bloem op. Een paarse.

***

Of het regent, is de vraag in de rust.
‘Af en toe.’

***

Voortdurend spreekkoren en gezangen gericht tegen de rvc.
Toch symbolisch, die handveger?

***

Tweede helft.
Regengordijnen.
Steeds groter zelfmedelijden.

***

Oh ja, er is ook een wedstrijd gaande.
Matig, moeizaam.
Stroperig vooral. Voortdurend onderbrekingen, gedoe, irritaties.
Geen tempo.
Scheidsrechter die fluit als hij niet moet fluiten en niet fluit als hij wel moet fluiten.
Misschien toch tijd om m’n voorheen genadeloze oordeel over Lathouwers eens te gaan herzien. Net als m’n voorheen redelijk positieve oordeel over Kosidis. En m’n voorheen redelijk positieve oordeel over Berden dan ook maar meteen.
Doesburg twee keer onnodig geel in tien minuten. Focking irri.
Maar goed, niet te kritisch, ze hebben gewonnen, doen nog mee in de strijd om plaats 8 en vooral een godswonder dat ze überhaupt nog bestaan. Ondanks de rvc. Of dankzij de rvc?

***

Afgelopen.
Vergeten te kijken of de handveger er nog ligt.
Natuurlijk.

***

Met elke stap d’n Berg af gaat het harder regenen.
Rennen.
Rillen.
Zelfmedelijden.

***

Trein vertrekt met tien minuten vertraging.
Station Blerick. ‘We staan hier langer stil dan normaal omdat we moeten wachten op een passerende goederentrein.’
22.57 uur station Horst-Sevenum.
Droog.
Wind minder tegen dan verwacht.
In de verte schijnt zachtjes het verlossend licht.

VVV – FC Dordrecht

Wat twee dagen na dato nog is blijven hangen:

1. de hoofdrol voor de totaal overbelichte digitale reclamebebording langs het veld. Hoogst irritant. En volstrekt ongepast. Reclameborden dienen hun plaats te kennen, zich erbij neer te leggen dat ze slechts een bijrol spelen, dat ze niet meer dan decor zijn, dat ze überhaupt blij moeten zijn dat ze hier mogen figureren.

2. de prangende vraag wat er dit seizoen in het hoofd van Rick Ketting omgaat nadat hij de toss heeft gewonnen. Ter verklaring: elke VVV-aanvoerder die de toss wint is het aan de supporters in het algemeen en mij in het bijzonder verplicht er bij tosswinst voor te kiezen dat VVV de eerste helft het doel aan de Duitse kant verdedigt en bijgevolg de tweede helft aanvalt op het doel aan de Duitse kant. Rick Ketting heeft dit seizoen enkele malen gezondigd tegen deze verplichting, laatstelijk tegen Cambuur. Onvergeeflijk. Vrijdag hield hij zich weer aan de verplichting. Beloning: een overwinning en een goal. Lesje hopelijk voor altijd geleerd.

3. de combinatie van shirt met korte mouwen en handschoenen bij Ilias Sebaoui en later ook Ilias Bronkhorst. Potsierlijke aandachttrekkerij. Als het anders is hoor ik het graag van een der beide Iliassen.

4. de twee mannen achter me (de Man Schuin Achter Me weer eens niet aangetroffen) die hun gewauwel over de hiëre- en dameszitting in Sjiwa onderbreken om enige woorden te wijden aan de reclamebebording: ‘Wát en verleechting, man!’

5. de onvoorstelbaar slechte grappen over het te laat komen van Soulyman Allouch.

6. de kou, ondanks een temperatuur van acht graden.

7. Soulyman Allouch die een minuut nadat hij is ingevallen, zijn veters opnieuw moet strikken. Zou Rick Kruys hebben overwogen hem stante pede te wisselen?
 
8. het jongetje onderaan op de eerste rij dat de handschoenen scoort van Luca Plogmann, de geblesseerd uitgevallen keeper van FC Dordrecht. Het jongetje, steevast in het gezelschap van zijn moeder, moet inmiddels een indrukwekkende hoeveelheid van zulke parafernalia in zijn bezit hebben: bij elke thuiswedstrijd scoort hij wel iets in de categorie van het reservefluitje van de scheidsrechter, het polsbandje van de rechtsback, de schoenveters van de midvoor, het haarbandje van de centrumverdediger, het spuitbusje van de scheidsrechter of de kniebandage van de linksback.  

9. de volstrekt niet ter zake doende maar desalniettemin hoogst interessante vraag of Levi Smans dan wel Simon Janssen dit seizoen de beste VVV-speler is. Antwoord: Levi Smans.  

10. de vraag of Richard Sedláček weet wie Micky Oestreich is.

VVV – Cambuur Leeuwarden

1.
Iemand heeft het AD in de trein laten liggen. Kop: ‘Help, de lichtmasten dreigen te verdwijnen!’ Hoogst dramatisch inderdaad. Lichtmasten zijn landmarks. Ontstoken lichtmasten stralen huiselijkheid, warmte, geborgenheid uit.
De onweerstaanbare aantrekkingskracht van lichtmasten.
Mijn top 3 van aanblikken van de ontstoken lichtmasten van De Koel:
3. vanaf de parkeerplaats aan de kant van de Kleine Heide
2. vanaf de Kaldenkerkerweg ter hoogte van de Vierpaardjes
1. vanaf de A67 ter hoogte van de brug over de Maas

2.
Tijdens de lange mars d’n Berg op verder mijmeren over de Koelse lichtmasten. Ik heb ze de eerste keer ontstoken zien worden. Wanneer zou het zijn geweest? 1980? Jos Luhukay maakte een onvergetelijke kopgoal. Tegen? Ja, tegen wie? MVV misschien? Hay van Dreumel: '1-0! Jos Lu-hu-kay!'

3.
Ik veeg m’n stoeltje droog met een meegenomen handdoekje. Koelbezoek vergt anticipatie.

4.
Verdomd weinig bezette stoeltjes vandaag. 5551 toeschouwers? Dan moet een aanzienlijk deel zich ergens verdekt onder de stoeltjes of in de tunnel hebben opgehouden.

5.
En wéér de eerste helft richting Duitse kant. Tenhemelschreiend. Tijd voor een andere aanvoerder.

6.
Veel beter spelen dan tegen Willem II. En toch 0-2 na achttien minuten. Tenhemelschreiend.

7.
Eindelijk weer flarden van de Allouch van het begin van het seizoen. Bevrijdend.

8.
Vergemakkelijkt door de hernieuwde afwezigheid van De Man Schuin Achter Me en het gebrek aan perspectief op mijn huidige plaats, rijpt gedurende de eerste helft het idee om in de rust te verkassen richting doel aan de stadskant, een ongetwijfeld tot mislukken gedoemde poging de gegroeide neerslachtigheid te verdrijven.  

9.
Zou Smans al tijdens de winterstop worden verkocht?

10.
Afdaling in de hel inderdaad. Enorme hagelbui. In de wijde omgeving niemand om me heen. Dat is nog wel fijn. Hoe leger de hel hoe beter. Dan naderen vier mannen, elk met een beker bier. Ze posteren zich pal rechts naast me. Zuipend, boerend, vapend, verkeerdgrappend, geenmomentaandachtvoordewedstrijdhebbend, domgeluluitslaand. Ernstig vermoeden op welke partij ze woensdag hebben gestemd. De verst verwijderde van de vier heeft een irritant hoge gierende lach, die hij zo ongeveer om de halve minuut meent te moeten inzetten. De meest linkse van de vier toucheert me steeds met z’n elleboog, ook al schuifel ik na elke keer telkens enkele pasjes verder naar links.

11.
Goal! Sedláček! Voor m’n neus! 1-2! Hoop!

12.
Voortdurend tijdrekken van Cambuur. Focking irritant. Scheidsrechter Alex Bos laat het gebeuren.

13.
Verheijen mist droomkans! Voor m’n neus!

14.
‘Boslul!’, roept iemand een stuk verder ter linkerzijde. Verzoent me weer met bijna alles. In elk geval met de hel.

15.
Thuis. Zeiknat. Op internet lees ik dat de lichtmasten in De Koel op 28 april 1981 in gebruik zijn genomen met een vriendschappelijke wedstrijd van VVV tegen MVV. VVV won met 3-1. ‘Voetbalshow in De Koel’, kopte het Limburgs Dagblad. Citaat: ‘Invaller Jos Luhukay (17 jaar) stal de show met een beauty van een treffer. Uit een voorzet van de opvallend ijverige Peter Ressel kopte de kleine VVV’er van 12 meter afstand in de verste bovenhoek.’

VVV – Willem II

een
elfje is
een gedicht van
elf woorden op vijf
regels

vvv
willem II
laat zich vrij
gemakkelijk afdoen in elf
elfjes

door
bezigheden elders
te laat gearriveerd
daardoor positie elders moeten
innemen

geen
man schuin
achter me ditmaal
helemaal niemand zelfs dichtbij
alleen

van
het randgebeuren
moeten we het
vandaag dus niet hebben
deprimerend

eerste
helft naar
de duitse kant
wat een ellende weer
frustrerend

van
het voetbal
worden we ook
al niet heel vrolijk
armzalig

zo’n
domme rode
kaart maakt het
vervolgens helemaal kansloze onderneming
moedeloos

maar
ondanks alles
blijft tricolores een
woord om te zoenen
tri-co-lo-res

dan
het weer
droog vrijwel windstil
wel weer lange onderbroek
weer

verder
verdomd weinig
meer over om
nog over te schrijven
tri-co-lo-res

VVV – Jong AZ

‘Wát is dát veur enne voetveeg!’, brult de man direct naast me – met wie ik het vanavond bij afwezigheid van De Man Schuin Achter Me moet doen – als Rick Ketting zich na een uur verslikt in een eigen kronkel, in aanraking komt met een speler van Jong AZ en zichzelf vervolgens katapulteert, wat er nogal koddig uitziet.

Ruim vijftig jaar bivakkeren in voetbalstadions en dan toch nog een woord horen dat je er nooit eerder hebt gehoord. Voetveeg. Geen ‘vootvaeg’, zoals je zou verwachten bij een dialectspreker. Gevalletje ik-ben-blind-van-woede-en-gooi-er-het-eerste-woord-dat-in-me-opkomt-uit? Maar hoe kan van alle woorden die er zijn, juist voetveeg dan het eerste woord zijn dat bij je opkomt? Zeker is dat de woede van de man is gericht op de speler van Jong AZ. Wat dan weer blijft hangen is de vraag of we dat ‘voetveeg’ moeten interpreteren als een belediging van die Jong AZ-speler of als een kwalificatie van diens vermeende overtreding. Gezien het gebrek aan lust om de dialoog met de man naast me aan te gaan, zal het voor eeuwig een prangende vraag blijven. Tenzij de man dit stukje leest en genegen is opheldering te verschaffen.

***

D’n Berg weer afdalend enige aandrang tot een kleine boodschap. De struiken in. Behoefte gedaan. Draai me om en sta oog in oog met een jongeman. In kennelijke staat.
‘Ik woel eigelik mei pisse.’
‘Dá ziede net te laat.’

***

Iets verder op de terugweg richting station. Oudere man op fiets die me tegemoet komt.
‘Wát haet VVV gemak?’
‘Twië twië.’
‘Netjes!’

Netjes?
Helemaal niet netjes.
Belabberde wedstrijd.
Niets te beleven.
Machteloos VVV.
De terugkeer van de vreselijke voetbalklapper.
Pedant scheidsrechtertje.
Geen voetbal van een andere planeet van Jong AZ zoals vorig jaar.
Weer veel te veel veel te jonge kinderen.
En dan ook nog in allerlaatste seconde de winst uit handen geven.

Absoluut niet netjes. Hoe kom je er in godsnaam bij om twië twië tegen Jong AZ netjes te noemen? Gezien de lust om de trein te halen zal het voor eeuwig een prangende vraag blijven. Tenzij de man dit stukje leest en genegen is opheldering te verschaffen.

***

Maar dan die Koel-bomen. Die goddelijke bomen. Kijk ze daar nou eens staan. Zo sereen. Diepe diepe rust. Onaantastbaar. Majestueus. Onaangedaan door het gedoe daar beneden. Mannen van de Wedstrijd.

VVV – Roda JC

een verdienstelijk gelijkspel
hoor je dan te zeggen
ik haat
verdienstelijke gelijke spelen
nipte overwinningen
zijn te prefereren
schlemielige nederlagen
zijn ook heel fijn
gestolen overwinningen
het allerfijnst

de wedstrijd had veel
het weer had meer

eerste helft naar duitse kant
wel godverdegodver
nota bene
ketting’s keuze
onbegrijpelijk
hoewel:
‘we hebben nog niet verloren
dit seizoen met een
eerste helft naar duitse kant’
klopt
ook vandaag niet verloren
toch moet dit ophouden
ik haat
eerste helften naar duitse kant

het is altijd wel iets
vandaag
te fel oplichtende reclameborden
gewoon bij neerleggen
de charme van de kroetclub

de man schuin achter me:
onverstaanbaar vandaag
volle bak immers
het jongetje direct naast me:
niet met voetbal bezig
te jong immers
dringend gewenst:
stadionverbod voor 7-minners
dat zal ze leren
die vaders immers

jan de boer
keeper
neergedaald in venlo
wedergeboorte van
de jaren vijftig
die naam
jan
de
boer
brylcream
gebreide wollen trui
bal met veter
stompen met twee vuisten
desalniettemin
held
althans
vandaag

na afloop
kaldenkerkerweg
jongens in het zwart
capuchons
politie
mobiele eenheid
helmen
schilden
blauwe bussen
dwars op de weg
nagekaart
vervluchtigend
in de stilte voor de storm
gedachtesprong naar
is het hier oorlog
antimilitaristiese wandelklup
van vroeger