VVV – ADO Den Haag

Ik erger me aan de politiemacht bij de ingang
Ik verbaas me over de lege tribunes
Ik mis de man schuin achter me
Ik zie dick advocaat langs lopen
Ik denk aan hem in geblokt vvv-shirt
Ik houd van hem ondanks alles
Ik vervloek het verliezen van de toss
Ik hoor uitsluitend gepraat over ajax
Ik heb het koud
Ik verlang naar grumpy old men
Ik erger me aan kees de boer
Ik raak gefrustreerd over al het balverlies
Ik krijg het steeds kouder
Ik lijd onder het gebrek aan spektakel
Ik begroet de rust
Ik overweeg een daad te gaan stellen
Ik besluit een daad te gaan stellen
Ik ga een daad stellen
Ik sta op
Ik verlaat mijn stoeltje
Ik begin te lopen
Ik passeer de dug-outs
Ik loop door een geopend hek
Ik buig af naar links
Ik ben achter de goal aan de stadskant
Ik kies een stapositie
Ik verbaas me over het andere perspectief
Ik ben tevreden over mijn gestelde daad
Ik verheug me op de tweede helft
Ik stoor me aan het geroezemoes hier
Ik heb het koud
Ik bespeur geen verbetering in het spel
Ik erger me aan kees de boer
Ik ben helemaal niet veeleisend
Ik wens alleen een beetje spektakel
Ik betreur het gebrek aan spektakel
Ik krijg het steeds kouder
Ik hoor alleen midden-limburgs hier
Ik houd niet van midden-limburgs
Ik veer op bij het slotoffensief
Ik verlang ineens intens naar een goal
Ik schuif voetje voor voetje op richting goal
Ik sta klaar om hartstochtelijk te juichen
Ik ben ontgoocheld dat het niet zover komt
Ik loop richting de dug-outs
Ik zie dick advocaat gewillig poseren
Ik houd van hem ondanks alles
Ik zie kees de boer als enige fans begroeten
Ik verzoen me weer met kees de boer
Ik druip af
Ik moet nog even plassen
Ik hoor uitsluitend midden-limburgs
Ik daal de berg af
Ik heb koude tenen

VVV – Emmen

Met de auto. Want het kan verlenging worden. En penalty’s. En zie dan nog maar eens met de trein terug te komen. Stadion vooral leeg. Zoals verwacht. Geen mensen voor me. Nauwelijks mensen naast me. Achter me eigenlijk alleen S. Allebei geen hoge verwachtingen. Terwijl de beker de kortste weg naar Europa is (ik). Ze spelen toch elk jaar in de voorbereiding in Straole? (S)

Eerste helft. Ze doen hun best. Maar Emmen is veel sterker. 0-1. 0-2. Eén minuut extra speeltijd. Speaker: ‘Deze extra speeltijd wordt mede mogelijk gemaakt door [onverstaanbaar].’ Hoezo kan iets of iemand deze extra speeltijd mede mogelijk maken? Zou er anders geen extra speeltijd zijn?

Rust.
Wedstrijd is gespeeld (ik).
Zie het nog een kwartier aan (S).
ZOPO, kwam je daar wel eens? (S)
Nee (ik).
Ik wel, ook bij Walhalla (S).
Bestaat dat al zó lang? (ik)
Ja (S).
Wist ik niet (ik).
Wat betekent de afkorting ZOPO ook alweer? (S)
Vergeet ik altijd (ik).
Zal het eens opzoeken (ik).
Zuipen Onder Primitieve Omstandigheden (ik).
Oh ja (S).
Bedankt (S).

Tweede helft. Ze willen wel. Publiek erachter. 1-2. Sprankje hoop. S ziet het nog langer aan. Regen. Wind. 2-2. Hoop. Europa voorbij Straole lonkt. Vijf minuten extra speeltijd. Ook weer mede mogelijk gemaakt door? Niet gehoord. Te spannend. Verlenging lonkt. Emmen sterker. Emmen scoort. Afgelopen. S al verschwunden. Alles voorbij Straole een vergezicht. Gelukkig. Bekerdromen zijn er niet om uit te komen.

VVV – Helmond Sport

Doffe ellende weer.
Kraak noch smaak.
Zouteloos.
Drie keer niks.

Wedstrijd om snel te vergeten. Zou je denken. Maar ik bezoek de wedstrijd met een tijdelijke inwoner van Horst: Saleh, vluchteling uit Syrië. Na een verblijf van vijf maanden hier moet hij verdomme maandag op gezag van onze burgemeester weer vertrekken. Naar Landgraaf. Voor maximaal drie maanden. En daarna? Niemand die het weet. Zó triest.

Een bezoek aan VVV-Helmond Sport zou een klein lichtpuntje in een onzeker bestaan kunnen zijn. Was de gedachte. Achteraf denk ik: wat heb ik Saleh eigenlijk aangedaan? Saleh heeft zwaardere stormen doorstaan. En Saleh is niet iemand die snel uit z’n evenwicht is te brengen. Maar toch.

Saleh, 39, is een wandelende voetbalencyclopedie. Vraag het hem en hij weet het. Hij heeft me de voorbije weken ingewijd in iets waarvan ik het bestaan niet kende: de Syrische voetbalcultuur. Die is minstens zo levendig is als die in Nederland, weet ik nu. Saleh komt uit Latakia, dé badplaats van Syrië. Latakia heeft twee grote voetbalclubs: Tishreen en Huteen. Saleh is fervent supporter van Tishreen. De derby’s worden bezocht door 30.000 toeschouwers, maar ook normale thuiswedstrijden van Tishreen trekken gemiddeld 20.000 toeschouwers. Toch net iets anders dan die 5371 bij VVV-Helmond Sport.

Saleh heeft er vandaag al twee wedstrijden opzitten. Zelf heeft hij met andere asielzoekers op de velden van Wittenhorst gespeeld tegen enkele Horster jongemannen (‘en gewonnen’). Op z’n telefoon heeft hij gekeken naar de uitwedstrijd van Tishreen tegen Al Wathba. Eindstand 1-1, ‘maar we hadden verdiend om te winnen’. Op z’n telefoon toont hij foto’s van de spelersbus van Tishreen. Na afloop van de wedstrijd zijn alle ruiten aan diggelen gegaan. Zoiets zou bij VVV-Helmond Sport schier onmogelijk zijn: een enorme politiemacht omringt het stadion. Waarom in godsnaam?

Saleh vraagt of VVV bekende spelers heeft gehad. Ja. Plenty. Honda, Babangida, Nwofor, Yoshida, Fleuren, Uchebo, Giakoumakis, Haji Wright. Op een na kent hij ze allemaal. Of VVV wel eens van Ajax heeft gewonnen? Jazeker! Dat VVV ook wel eens vrij fors van Ajax heeft verloren laat ik maar onvermeld.  

Het regent. Met een zakdoek vegen we onze stoeltjes droog. De wedstrijd begint. Veel balbezit VVV. ‘Ze missen een creatieve middenvelder.’ Trage opbouw van achteruit. ‘Typisch Guardiola-voetbal, ook hier al.’ (Hierbij dient opgemerkt dat Saleh ook een fervent supporter van Real Madrid is en alles veracht dat ook maar een beetje naar Barcelona ruikt.) Geen dreiging. ‘Geen enkele speler die iemand durft te passeren.’ Allemaal vingers op zere plekken.

Ondanks alles scoort VVV. Saleh juicht. Na rust gaat het van kwaad tot erger. Het regent nog steeds. Helmond Sport krijgt een overwicht. Een man schuin achter me blijft steeds maar weer ‘Kattenmeppers’ schreeuwen. Hoogst irritant. Gelukkig vraagt Saleh niet om een vertaling. ‘Waarom grijpt de trainer niet in?’, vraagt hij wel. Tien seconden later scoort Helmond Sport. ‘Nu krijgen we gelukkig wel nog een slotoffensief’, probeer ik mezelf en Saleh op te beuren. Niks slotoffensief. Ja, van Helmond Sport. En verder een gruwelijk irritante Mike Havekotte, doelman van Helmond Sport, die zelfs Saleh uit z’n evenwicht brengt. Wat een ellende.

Het regent nog steeds. Achter ons valt het woord puta. Saleh vraagt of het Spanjaarden zijn. Nee, Duitsers. Luidruchtige Duitsers. Behalve een plukje Helmond Sport-fans en een grote politiemacht vanavond ook grote scharen Duitsers.

We druipen af. En beschouwen na. Mijn missie om ook VVV tot een club te maken die Saleh in zijn hart sluit, lijkt mislukt. Mijn grootste angst is nu dat Saleh in Landgraaf zal verworden tot aanhanger van Roda.

VVV-MVV

I
de treinreis
de aanschaf van de brepols zakagenda 2023 bij koops
de gezangen op de parade
de wandeling d’n berg op
de aftrap op zondagmiddag om half drie
de kort voor de aftrap ontstoken lichtmasten
de daardoor gewekte suggestie van knusheid
de eerste helft spelen richting stad
de ruststand
de conversatie tijdens de rust
de gele kaarten
de dialogen van de jongetjes achter me
de achterstand
de opstootjes
de mensen schuin achter me
de gelijkmaker
de gezangen
de mannen recht voor me
de winnende goal
de blessuretijd
de spanning
de vreugde
de puurheid
de onopgesmuktheid
de siegerehrung
de wandeling d’n berg af in gestrekte draf
de treinreis

alles klopte
alles was mooi

zelfs de koude tenen
tot leven gewekt fenomeen van weleer

engeland-frankrijk was goed
vvv-mvv was beter

II

We hebben maar één plan: elke wedstrijd winnen.

Strakker worden ze niet gebakken, de plannen

III

Nog steeds zoekende naar betekenis en doel van het engelenfenomeen. De spelers vleugels geven? De voetbalgoden gunstig stemmen?

IV
Welke VVV-speler van vanmiddag zou de Haji Wright* van het WK 2026 worden?
Özcan Yaşar, zonder enige twijfel. Kan niet mis met zulke statistieken (zoek ze maar op).

* Voor nitwits: Haji Wright speelde in het seizoen 2019-2020 voor VVV, bakte er helemaal niets van en schitterde (overdrijven toegestaan in dit geval) op dit WK namens de Verenigde Staten.

VVV – Willem II

Lorenz Hilkes
dae heel d’n bal
tenminste
beej zich

Das waren
noch Zeiten,
Johnny

***

Het verschil tussen gewone dagen en dagen met een wedstrijd tegen Willem II is dat je op gewone dagen de neiging af en toe nadrukkelijk gearticuleerd de tri-co-lo-res te zeggen beter kunt onderdrukken om niet voor gek te worden versleten,

terwijl je op dagen met een wedstrijd tegen Willem II slechts meewarig wordt aangestaard als je de neiging af en toe nadrukkelijk gearticuleerd de tri-co-lo-res te zeggen niet kunt onderdrukken.

Had elke dag maar een wedstrijd tegen Willem II. De tri-co-lo-res.

***

Joeri. Joeriiiii. Joeri was weer helemaal Joeriiiii. Ook als tri-co-lo-re. Zo fijn.

***

Geen idee waarom, maar De Man Schuin Achter Me zit inmiddels te ver schuin achter me om ‘m nog goed te kunnen verstaan. Slechts af en toe komt nog een flard van een dialoog met z’n partner voorbij drijven. Zijn enige hoorbare levensteken gisteren scheidde hij in de 78e minuut af. En wel met een klassieker uit z’n repertoire, bij een corner van VVV: ‘Let op Ketting! Hij gaat scoren!’ Natuurlijk scoorde Ketting niet uit die corner. Of ze nu Promes, Röseler, Da Graca, Kum, Koglin of Ketting heetten: nooit scoorden ze uit een corner als De Man Schuin Achter Me aankondigde dat ze uit een corner gingen scoren.

***

Na een bloedeloze 0-0 is het altijd de vraag of de volgende dag zal worden geschreven of gezegd dat het een bloedeloze 0-0 was. De Limburger vanochtend: ‘Tegen de Tilburgers zat er niet meer in dan een bloedeloze 0-0.’

***

Lorenz Hilkes
dae heel d’n bal
tenminste
beej zich

Das waren
noch Zeiten,
Johnny

Opgevangen ergens achter me. Verzoent me met alles.

VVV – Jong AZ

I

Nefologisch gezien een avondje uit duizenden. Met afstand de allermooiste wolk ooit gezien in De Koel.

II
Over het voetbal.
Voor één keer dan.
Omdat het ook al zo wonderschoon was.
Manchester City,
Napoli,
Real Madrid,
Bayern München,
Paris St. Germain.
Het verbleekt allemaal bij Jong AZ.
Het Jong AZ van gisteren dan.
Die enorme rust aan de bal.
Die elegantie.
Die perfecte balbeheersing.
Die zelfverzekerdheid zonder in arrogantie te vervallen.
Dat voortdurend in beweging zijn.
Dat steeds de voetballende oplossing zoeken.
Dat de bal telkens laag houden.

Zo ontzettend mooi kan voetbal dus zijn.
 
(Iemand gaat nu zeggen:
‘Het werd ze ook wel heel makkelijk gemaakt.’
Klopt.
Evengoed moet je het maar kunnen.
VVV zou het niet kunnen.)

III
Voor de rest louter vette shit. Denk daarbij aan
a) treinvervangend busvervoer. Met als gevolg: géén station dat wolkjes supporters uitspuugt, géén gezamenlijke, verwachtingsvolle, lange mars d’n berg op richting stadion.
b) een vol stadion dat voor meer dan de helft is gevuld met toeschouwers die zijn binnengekomen op een (bijna) gratis kaartje. Toeschouwers zonder intrinsieke motivatie. Wat krijg je dan? Een continue deken van geroezemoes, van geneuzel over niks, van geklaag over de lange rijen bij de verkooppunten van spijs en drank. Met, op z’n best, het voetbal als decor.  
c) een vol stadion dat voor meer dan de helft is gevuld met kinderen zonder intrinsieke motivatie. Nee, die formulering kan beter: een vol stadion dat voor meer dan de helft is gevuld met kinderen zonder intrinsieke motivatie voor het voetbal. Wat ertoe leidt dat andere intrinsieke motivaties hun kans schoon zien. Zoals de intrinsieke motivatie elke tien seconden in een zak paprikachips te graaien. Of de intrinsieke motivatie de godganse tijd bezig te zijn met je telefoontje. Of de intrinsieke motivatie uitsluitend aandacht voor elkaar te hebben. Of de intrinsieke motivatie elke twee minuten van plaats te veranderen.

IV
Correctie: voor de rest echt niet louter vette shit. Het weer was fantastisch, de wandeling d’n berg af genoeglijk, het treinvervangend busvervoer tiptop, het gemijmer over de avond aangenaam. 

VVV – FC Dordrecht

Bomen. Echt? Staan er bomen achter de voormalige hoofdtribune? Waar komen die ineens vandaan? Ze staan er alsof ze er al jaren staan. Statig. Zelfbewust. Doodstil, geen blad dat beweegt. Beschenen door de stadionlampen. Alleen hun contouren onthullend. Daarmee hun onweerstaanbare aantrekkingskracht vergrotend. Minzaam neerkijkend op het gepruts ver beneden hen.

Meer heb ik niet te zeggen over VVV-FC Dordrecht.

Dacht ik.

Totdat ik vanochtend ineens een bericht in mijn mailbox aantrof van vriend Frank S, voormalig inwoner van M, huidig inwoner van B, deeltijdinwoner van L en toekomstig inwoner van H. Zó mooi:

WAARHEID, de harde

Wie ben ik
Waar was ik
Wedstrijd, oh ja
Waterig, niet koud
Wind, nee
Wolkenluchten, vroeg donker
Wederom verloren
Wie is Aliou Baldé
Welke minuut (39)
Wij hadden veel meer balbezit (70/30)
Waren we vanavond toeristen?
Waar is de VVV van Dordrecht mijnheer?
Wegwijs in Dordrecht
Weg kwijt tegen Dordrecht
Waar waren onze verdedigers?
Wisselspeler Roemer, en ook kansen voor Huisman, Smans:
Waarom scoorden jullie niet?
Waarom doe ik mijzelf dit aan
Wekelijkse misère
Winnen blijft moeilijk
Waren niet wakker genoeg
Weetje: 85% passnauwkeurigheid
Wat dan weer niet slecht is
Wanneer worden we
weer keuken kampioen
Wie niet wint, verliest
Wijze woorden
Was getekend

Wim
(Wat niet waar is)