VVV – PSV (1)

Ja, ik was er bij. Natuurlijk was ik er bij. Maar herinneringen? Nee. Geen. Nul. Terwijl ik toch getuige was van een historische gebeurtenis. Een historische gebeurtenis die in de loop der jaren nota bene almaar historischer is geworden.

Van VVV – Haarlem op zondag 21 december 1975 herinner ik me de mist en de drie goals van Piet van den Berg tussen de 25e en de 30e minuut.
Van Wageningen – VVV op zondag 13 juni 1976 herinner ik me de heenreis en mijn zwaar bevochten plekje onderaan het hek.
Van VVV – Barcelona op zaterdag 7 augustus 1976 herinner ik me de bloedende hoofdwond van Asensi en de handtekening van Johan Cruijff voor een jongetje op krukken.
Van VVV – Roda JC op zondag 22 augustus 1976 herinner ik me de doffe dreun van de nederlaag en de afgezakte kousen van Dick Advocaat.
Van VVV – FC Utrecht op zondag 7 november 1976 herinner ik me Dikke Bertus en de kansloze nederlaag.
Van VVV – Ajax op zondag 13 maart 1977 herinner ik me de twee goals van Mikan en de duels tussen Jacques Hermans en Ruud Geels.

Stuk voor stuk historische wedstrijden. Maar van de historischte wedstrijd der historische wedstrijden herinner ik me dus niets: VVV – PSV op zondag 12 september 1976. VVV, het net naar de ere-divisie gepromoveerde clubje. PSV, de ongenaakbare landskampioen van de twee voorgaande seizoenen, met in de gelederen onder meer Jan van Beveren, Willy van der Kuylen, Huub Stevens en Willy en René van de Kerkhof. VVV won. Met 2-0. Doelpunten: Mikan en Stefan Kurcinac. En ik herinner me er niets van. Maar ik was er bij:

Ook het programmaboekje heb ik nog:

Waarin op bladzijde 3 zelfs het meesterlijke ‘een fikse bussel stro’ z’n opwachting maakt:

Goed, 2-0 dus. Historisch omdat het op dat moment negentien jaar geleden was dat VVV nog eens van PSV had weten te winnen. In de loop der jaren almaar historischer geworden omdat VVV na 12 september 1976 nooit meer van PSV wist te winnen. Tweeënveertigeneenhalf jaar! Zeg maar vijftienduizendvijfhonderd dagen.

Zou het? Morgen? Misschien? Eindelijk? Opnieuw een fikse bussel stro? Werkelijk helemaal niets dat er op wijst. Misschien juist daarom?

VVV – Excelsior

Mijn heeroom werd op 8 maart 1959 tot priester gewijd.

Mijn heeroom kwam op het onzalige idee z’n zestigjarig priesterfeest te vieren op zaterdag 9 maart 2019.

Mijn heeroom ging daarmee volledig voorbij aan de speelkalender van VVV.

Mijn heeroom lijkt daardoor een beetje op de huidige Fotograaf des Vaderlands die er eveneens een handje van heeft evenementen te plannen op dagen dat VVV speelt.

Mijn heeroom stuurde mij een uitnodiging voor z’n zestigjarig priesterfeest.

Mijn heeroom kreeg daarop een telefoontje van mij met de mededeling dat ik zijn uitnodiging in dank aanvaardde, maar dat ik het avondgedeelte van het feest helaas ‘vanwege andere verplichtingen’ aan me voorbij moest laten gaan.

Mijn heeroom had me tot mijn grote ontsteltenis meteen door: ‘Je moet natuurlijk naar VVV!’

Mijn heeroom toonde begrip voor de situatie toen ik hem vertelde dat ik een verslag moest maken van de wedstrijd (en ik wijselijk voor me hield dat het hier een zelfopgelegde verplichting betrof).

Mijn heeroom begroette me gistermiddag in het Parkhotel in Horst met een brede grijns en met bespiegelingen over de aanstaande wedstrijd.

Mijn heeroom had het wat mij betreft daarbij mogen laten.

Mijn heeroom achtte het niettemin nodig om in een toespraakje tot de aanwezigen uitvoerig de reden van mijn eerdere vertrek uit de doeken te doen.

Mijn heeroom vergrootte daarmee mijn schuldgevoel.

Mijn heeroom zou er waarschijnlijk wel om hebben kunnen lachen als hij had gehoord dat een van mijn tafelgenoten, in een poging mijn schuldgevoel te verlichten, opmerkte dat het bezorgen van schuldgevoelens het raison d’être is van een priester.

Mijn heeroom wist desondanks te bewerkstelligen dat ik omstreeks half zes met de staart tussen de benen afdroop uit het Parkhotel.

Mijn heeroom zou waarschijnlijk in lachen zijn uitgebarsten als hij had gehoord dat een van mijn tribunegenoten de van een in Venlo en omstreken niet geheel alledaags kapsel voorziene Excelsior-verdediger Desevio Payne betitelde als alpaca.

Mijn heeroom zou zich waarschijnlijk hebben beklaagd over het niveau als hij de man schuin achter me net voor het begin van de wedstrijd ook had horen zeggen ‘Ze hebben voorspeld dat het vanaf nu droog blijft, behalve in het doel van Excelsior’.

Mijn heeroom gelooft waarschijnlijk meer in De Grote Scheidsrechter dan in de VAR (ik geloof in geen van beiden).

Mijn heeroom zou, als hij er weet van had, waarschijnlijk smakelijk kunnen lachen om het feit dat ik Lars Unnerstall regelmatig goddelijke kwaliteiten toedicht.

Mijn heeroom zou daar waarschijnlijk smakelijk om kunnen lachen omdat hij waarschijnlijk in de veronderstelling zou verkeren dat het hierbij ging om een een staaltje dichterlijke overdrijving.

Mijn heeroom zou zich daarin dan deerlijk vergissen.

Mijn heeroom zou, als hij geen andere verplichtingen zou hebben gehad en gisteravond aanwezig zou zijn geweest in De Koel, zelf ongetwijfeld ook tot de conclusie zijn gekomen dat het uitsluitend en alleen aan De Godsgelijke te danken was dat VVV won van Excelsior.

Mijn heeroom zou het desondanks vermoedelijk niet durven te wagen De Godsgelijke ‘De Godsgelijke’ te noemen.

Mijn heeroom zal er waarschijnlijk geen bezwaar tegen hebben dat ik De Godsgelijke wel ‘De Godsgelijke’ blijf noemen. En ‘De Onwankelbare Toren’. En ‘Das blaue Wunder’. En ‘De Heilige Eik’. En ‘De Verlosser’.

Mijn heeroom, niet gezegend met e-mail, ontvangt per post een geprinte versie van dit verslag.

FC Groningen – VVV

1. Carnavalszondag. Dat belooft niet veel goeds. Zag ik VVV niet tot twee keer toe op carnavalszondag in Rotterdam van Sparta verliezen?

2. Ik prefereer FC Groningen – VVV thuis op de bank boven carnaval. T. prefereert Lazio Roma – AS Roma in Rome boven FC Groningen – VVV thuis op de bank. Ik houd T. via WhatsApp op de hoogte van het wedstrijdverloop.

Ik, 14.51 uur:

Ik, 14.54:

T, 14.54: 1-1?

Ik, 14.55: Onterechte penalty
T, 14.55: Kut VAR
Ik, 14.55: 😡
Ik, 15.05: VAR maakt van geel voor Rutten rood 😡😡😡😡
T, 15.07: Terecht?
Ik, 15.10: Nee
T, 15.10: Kut VAR😡
Ik, 15.10: Weer een penalty
T., 15.10: En?
Ik, 15.10: VAR kijkt nog
Ik, 15.11: 2-1
T, 15.11: Terechte penalty?
Ik, 15.11: Ja, domme overtreding Mlapa
T, 15.11: Mlapa nog wel
Ik, 15.37: Mlapa 2-2!!
T, 15.37: Dat is lekker
Ik, 15.55: 3-2 😪😪
T, 15.56: 😞
Ik, 16.18: Rood voor Doan
Ik, 16.18: Nog 2 min + blessuretijd
Ik, 16.24: Afgelopen. 3-2. 😪😪😪
T, 16.24: Jammer

3. Tegenwoordig worden overal statistieken van bijgehouden. Zou ook het aantal minuten worden geteld dat de bal zich tijdens een wedstrijd in de lucht bevindt? Zou het dan misschien zo kunnen zijn dat in deze wedstrijd een record is gevestigd wat betreft het in de lucht zijn van de bal? ‘Luchtmachtvoetbal’, noemt commentator Evert ten Napel het op een gegeven moment. Wij, vroeger: ‘Hoëg, hárd en wied, dá’s de Melderse.’

4. Ok dan, die penalty tegen Peter van Ooijen valt misschien nog wel te verdedigen (hoewel: wie wendt zich niet af als hij van korte afstand een bal recht op z’n gezicht ziet afkomen?). Maar de rode kaart voor Moreno Rutten? No way! Gewoon een overtreding, niet meer en niet minder. Geen geel en zeker geen rood. Zoals eerder gezegd: als je het maar traag genoeg afspeelt, lijkt zelfs het meest onschuldige tikje een doodschop. Kut VAR inderdaad, T. heeft gelijk.

5. Evert ten Napel, im Nachhinein over de rode kaart voor Rutten:
Wat is dit dom en onsportief!
Waarom doe je dit?
Wat is dit oer- en oerdom!
En wat benadeel je je ploeg daarmee!
Dit is stom, stom, stom!

Vuilnisman, kan deze zak ook mee?

6. Evert ten Napel, de carnavalszondagdichter:
Mo Hankouri,
gaat ie voor eigen eer en glorie?

7. Kan carnavalszondag niet worden afgeschaft?

VVV – Heracles

We zien het niet eens gebeuren. Omdat we zoals altijd gewoon de bal volgen. Twee minuten later tovert T. de beelden op z’n telefoontje. Konings raakt hem niet eens aan. Dan weet je genoeg.

Jerold Promes. Op Lars Unnerstall na figureert hij hier van alle VVV-spelers het meest. Dankzij de man schuin achter me (die de laatste paar wedstrijden overigens steeds recht achter me zit, maar hij blijft ‘de man schuin achter me’).

Twee weken geleden, VVV – Willem II. ‘Vijftiende minuut, eerste corner voor VVV. T. en ik kijken elkaar aan. Zal hij het zeggen? Ja, hij zegt het! De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Corner! Let op Promes, hij gaat scoren!’ Promes scoort niet. Wéér niet.’

Imposant postuur. Niet de snelste. Ook niet de wendbaarste. Wel onverzettelijk. Rots in de branding. Inzicht. Overzicht. Staat altijd goed. Maar heel soms ook niet. Wat leidt tot een onbesuisde overtreding. En een gele kaart. Of een rode kaart. Of een ingetrokken rode kaart.

Twee weken geleden, VVV – Willem II. ‘Zevenentwintigste minuut, tweede corner voor VVV. De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Corner! Let op Promes, hij gaat scoren! Of Röseler.’ ‘Of Röseler’ – wat is dat nou? T. en ik kijken elkaar vertwijfeld aan. Promes scoort niet. Wéér niet. Röseler ook niet.’

Uitgerekend gisteren bevat programmablad De Sloef een interview met Jerold Promes. ‘We spreken elkaar na de training, daags voor het treffen met AZ. “Niet te lang. Ik moet mijn zoontje zo van school halen.”’

Twee weken geleden, VVV – Willem II: ‘Zevenenzestigste minuut. Voor de zevende keer in de laatste tien wedstrijden wordt Promes gewisseld. Zijn de dagen van Jerold Promes als basisspeler geteld? Ik weet het wel bijna zeker.’

Uit De Sloef van gisteren: ‘In april wordt hij 35. De klok tikt onverbiddelijk door. Maar hij ziet zich nog wel een jaartje bij VVV voetballen. “Ik voel me goed. Zoals ik er nu tegenaan kijk, plak ik er nog een jaartje aan. Maar niet meer bij een andere club.” Ook niet een jaartje “cashen” in China? Hij krijgt een meewarige blik in de ogen. “Hoeveel centrale verdedigers uit Nederland ken jij die aan het eind van hun carrière nog even veel geld gaan verdienen? Dat gebeurt alleen aanvallers of middenvelders. Bovendien ben ik een familieman. Ik wil de mensen waar ik van hou om me heen hebben. Dat is voorlopig gewoon hier, in Venlo.”’

Zijn de dagen van Jerold Promes als basisspeler van VVV geteld? Ik vrees het wel. Met de corners van VVV en de man schuin achter me komt het wel goed. Met Jerold hopelijk ook.

AZ - VVV

Das blaue Wunder

VVV – Willem II

Voor de zoveelste keer dit seizoen verliest Danny Post de toss. Wéér zo’n wedstrijd waarin VVV de tweede helft – als het er echt om gaat – speelt met z’n fanatiekste supporters in de rug. De man schuin achter me (hij is er gelukkig weer nadat hij tegen Emmen verstek heeft laten gaan) tegen z’n partner: ‘Ze moeten gewoon stoppen met de toss.’

Siemen Mulder is scheidsrechter. Ik heb het niet zo op Siemen Mulder. Op geen enkele scheidsrechter eigenlijk. De man schuin achter me ziet het wel zitten met Mulder. Tegen z’n partner: ‘Goeie scheidsrechter, hij laat het spel tenminste lopen.’ Z’n partner heeft vooral aandacht voor ‘die speler met dat staartje’.

Vijftiende minuut, eerste corner voor VVV. T. en ik kijken elkaar aan. Zal hij het zeggen? Ja, hij zegt het! De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Corner! Let op Promes, hij gaat scoren!’ Promes scoort niet. Wéér niet.

Zevenentwintigste minuut, tweede corner voor VVV. De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Corner! Let op Promes, hij gaat scoren! Of Röseler.’ ‘Of Röseler’ – wat is dat nou? T. en ik kijken elkaar vertwijfeld aan. Promes scoort niet. Wéér niet. Röseler ook niet.

Negenenvijftigste minuut. Pavlidis loopt met de bal aan de voet het strafschopgebied binnen. Promes laat z’n been staan. Pavlidis komt ten val. Mulder laat het spel niet lopen. Penalty. De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Hij raakt ‘m helemaal niet aan!’

Zevenenzestigste minuut. Voor de zevende keer in de laatste tien wedstrijden wordt Promes gewisseld. De man schuin achter me doet er het zwijgen toe.

VVV krijgt geen corners meer. Wel iets meer grip op de wedstrijd. En scoort. En wint. Zijn de dagen van Jerold Promes als basisspeler geteld? Ik weet het wel bijna zeker. Hoe moet dat nu met de man schuin achter me? En de corners? Heeft hij in de zevenentwintigste minuut al een voorschot op de toekomst genomen?

Ajax – VVV

Wat een ellende. Slechte wedstrijden hoeven niet per se saai te zijn. Saaie wedstrijden hoeven misschien ook niet per se slecht te zijn. Maar Ajax – VVV was slecht én saai. En sfeerloos. Bovendien was het stervenskoud, daar in de nok van de Johan Cruijff Arena.

Lichtpuntjes? Diep zoeken. Nou ja, twee dan. Lichtpuntje 1: de heenreis in de trein, die naarmate we Amsterdam naderden steeds voller kwam te zitten met Ajax-supporters, nog volop bezig met de rouwverwerking na de 6-2. Communis opinio: Magallán en Ten Hag waren de hoofdschuldigen.

Lichtpuntje 2: mijn ontmoeting met W., die sinds 1837 geen thuis- én uitwedstrijd van VVV meer heeft gemist. Ik ken W. al ruim twintig jaar en loop hem enkele keren per seizoen tegen het lijf in een uitvak. Ter begroeting slingerde W. me gisteren zomaar even naar het hoofd dat ik een gloryhunter ben. Alsof gloryhunting en VVV verenigbare begrippen zouden zijn. Het werd toch nog gezellig toen we samen onze afkeer van de VAR beleden. Het had nog gezelliger kunnen worden als de VAR ook in deze wedstrijd van zich had doen spreken, maar de VAR gaf gisteren niet thuis.

Tot zover de lichtpuntjes. Gedurende de wedstrijd gingen m’n gedachten steeds vaker terug naar 20 februari 2011. Acht jaar geleden alweer. Oók Ajax – VVV, óók stervenskoud, óók een draak van een wedstrijd. En toch zal die dag me altijd bijblijven. Na afloop schreef ik erover:

‘Door een aaneenschakeling van toevalligheden kwam ik in de bestuurskamer van de Arena terecht (waar ik een handje kreeg van Peter Boeve en Michael van Praag me minzaam toeknikte, terwijl ie zich vermoedelijk vertwijfeld afvroeg of VVV nu wel of niet naar de topklasse was gedegradeerd) en bekeek ik de wedstrijd niet vanuit het bezoekersvak, vak 413 of vak 428 maar vanaf de hoofdtribune, gezeten naast Piet Keizer. Piet Keizer, aan wie Remco Campert ooit het gedicht 1973 wijdde:

Sombere tijd, zwarte dagen
Een glimp van licht zo nu en dan
Als op het voetbalveld
Jij met lome genialiteit
Je van een verdediger bevrijdt

Ach, die na ons komen
Nooit zullen ze weten
Waarvan we droomden.

Dat doet je dan meteen weer alle ellende van Ajax – VVV vergeten.’

Ditmaal waren het die herinnering en vooral ook dat ‘lome genialiteit’ die me alle ellende van Ajax – VVV deden vergeten.