Seun of God

‘VVV zet Seuntjens uit selectie.’

Het zal toch niet? Wie zei ook alweer dat een Profeet in eigen stad niet wordt geëerd? Verliet Hij op zaterdag 20 april om 22.47 uur dan echt voor de allerlaatste keer als VVV-speler het veld van De Koel?

Was de dag van de verrijzenis van de Seun of God dan tevens de dag van Zijn hemelvaart? En dan te bedenken dat er mensen zijn die hem een gebrek aan snelheid verwijten! Deze Seun of God is nota bene 38 dagen sneller dan die andere Zoon van God!

Wat een ellende.

VVV – De Graafschap

De man schuin achter me
‘Wat ben je toch een frikkedel, zeg!’, roept de man schuin achter me richting Maurice Steijn als die na twintig minuten Kum inbrengt voor de geblesseerde Lima. ‘Waarom niet Van Bruggen een linie laten zakken en Seuntjens erbij op het middenveld?’, vraagt hij vertwijfeld aan z’n partner. Ze zou hem onder z’n snot kunnen wrijven dat hij Seuntjens wekenlang heeft verketterd, maar laat dat na. Ware liefde. Tien minuten later betreedt de Seun of God alsnog het veld.

Seun of God

‘Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Seun of God: in zijn grote barmhartigheid heeft hij ons opnieuw geboren doen worden door de opstanding van Seun of God uit de dood, waardoor wij leven in hoop.’

1 Petrus 1:3

Hij is een dag te vroeg! Voor één keer is Hij te snel, voor één keer laat Zijn timing Hem in de steek. Maar het zij Hem vergeven. Hem zij alles vergeven. Wat rancune al niet vermag. Een Seun of God zet je niet op de bank. Zijn wraak is zoet. Heeft Ralf Seuntjens, Seun of God, ooit een betere wedstrijd gespeeld voor VVV? Laat Hem blijven!

Opportunistisch als ze zijn nemen Zijn volgelingen, die Hem hebben beschimpt, bespot en uitgefloten, Hem nu weer in genade aan. Na afloop dalen hun hymnen op Hem neer.

Steijn
Door Hem te tergen, heeft hij het beste in Hem naar boven gehaald. Briljant staaltje peoplemanagement? Of gewoon een lucky shot?

Het meisje drie rijen voor me

Op enig moment dit seizoen is ze toegetreden tot de schare volgelingen. Van alle volgelingen die ik ken, is zij de meest toegewijde. Wordt er gescandeerd, dan scandeert ze mee. Wordt er gezongen, dan zingt ze mee. Wordt er gestaan voor VVV, dan staat ze mee. Staan anderen niet mee voor VVV, dan kijkt ze verontwaardigd achterom.

Henk de Jong
Gio, Hofland, Steijn: allemaal lopen ze ineens op witte schoenen. Ook de assistenten van Henk zijn gevallen voor de witte schoen. Henk blijft zichzelf en loopt gewoon op zwarte schoenen. Man naar m’n hart.

Fortuna Sittard – VVV

‘Die wolken!’ De drie vrouwen van middelbare leeftijd in de trein raken maar niet uitgepraat over de wolken van Evert Thielen.

Na bijna twintig jaar lijkt het Fortuna Sittard Stadion (voorheen Offermans Joosten Stadion, daarvoorheen Trendwork Arena, daarvoorheen Fortuna Stadion, daarvoorheen Wagner & Partners Stadion) aan de buitenkant dan toch een bekleding te krijgen. Zó zonde.

Oorverdovend lawaai uit de geluidsboxen. Waar is de Koning Voetbal Mars als je ‘m nodig hebt?

Die wolk! Mijn mooiste stadionwolk ooit. Een wolk die ik de treinvrouwen had gegund. Maar op zeker geen voetbalvrouwen. Een wolk die ik Evert had gegund. Maar op zeker geen voetbalman.

Post wint de toss! Een voorteken?

‘Hé, Bax, KLOOTZAK!!!’ De man schuin achter me.

Voorteken? VVV wordt weggeblazen bedoel je. Larsje redt – Larsje laat los – Larsje redt. Larsje redt – Larsje laat los – Novakovich scoort.

‘Hé, Bax, GA BIJ DE AMATEURS FLUITEN!!!’

VVV speelt dramatischer dan ooit.

‘Hé, Bax, ZAKKENWASSER!!!’
  
Fortuna kakt in. Heel af en toe begint een VVV-pass z’n bestemming te bereiken.

‘Hé, Bax, VUILE KLOOTZAK!!!’

Rust. Wéér die teringherrie. Verlangen naar de rusten van vroeger. Hay van Dreumel, Caballero (Ay, ay, ay die Caballero / Dat is pas een sigaret / Ja, ja, ja die Caballero, / Echt je dat en je van het!), Heineken (Heineken bier, het meest getapt / Het heerlijke bier waar je graag in hapt / Hij en zij, samen Heineken / Heerlijk, helder, Heineken).

‘Hé, Bax, VUILE KLOOTZAK!!!’

VVV domineert. Geen enkele Fortuna-pass bereikt nog z’n bestemming.

‘Hé, Bax, KLOOTZAK!!!’ De ene man schuin achter me is de andere niet. Ik besef nu pas hoe gezegend ik ben met de man schuin achter me in De Koel. Ik hield al van ‘m, maar nooit zo innig als hier en nu, in de nok van het Fortuna Sittard Stadion met die waanzinnige schuin achter me.

VVV domineert. Maar creëert niet. Fortuna doet niet meer mee.

‘Hé, Bax, ZAKKENWASSER!!!’

Grot valt in. En begint warempel met een goede actie.

‘Hé, Bax, GA BIJ DE AMATEURS FLUITEN!!!’

Fortuna doet nog steeds niet meer mee. Maar scoort. 2-0. Einde wedstrijd. Toch niet. VAR. Buitenspel.

‘Hé, Bax, VUILE KLOOTZAK!!!’

Hofland draagt ook witte schoenen. Steijn heeft ze vandaag thuisgelaten. Toch een nieuwe trainerstrend?

‘Hé, Bax, KLOOTZAK!!!’

Grot scoort!

‘Hé, Bax, ZAKKENWASSER!!!’

Einde. 1-1. Ere-divisieschap weer voor een jaar veiliggesteld. Toch een voorteken.

‘Hé, Bax, KLOOTZAK!!!’

In Roermond stappen twee mannen in de trein. Tot Eindhoven blijven ze aan één stuk door Spaans praten zoals Spaans gepraat behoort te worden.

Geen wolkje aan de lucht.

VVV – Feyenoord

Vooraf
A67 afgesloten, daarom midden door de stad. Valt eigenlijk te prefereren boven de gebruikelijke route. Vanwege de Kaldenkerkerweg. Auto’s, fietsers, voetgangers, in steeds dichtere drommen allemaol d’n berg op. Verwachting hangt in de lucht, ook in het stadion. Feyenoord-aanhang toch weer in groten getale aanwezig. Bespiegelingen over de wedstrijd, over de opstellingen. Geen Van Persie. En geen Opoku. En geen Seuntjens. Twee laatstgenoemden tot genoegen van de man schuin achter me: ‘Steijn heeft veel te vaak dezelfde formatie aangehouden.’ Ook over Steijn: ‘Blits hoor, die witte schoenen.’ Even later staat Steijn te praten met Gio. Oók witte schoenen! Ik weet niet, ik houd geloof ik niet zo van witte schoenen. En wéér verliest Post godverdegodver de toss! Wordt dit blog soms niet gelezen in de hoogste VVV-kringen?

Eerste helft
Bagger.

Rust
Waar zijn de tijden gebleven dat je in de rust nog een stadionrondje kon doen? Bij gebrek daaraan maar een studie gemaakt van de tribunevegetatie onder en tussen m’n schoenen. Vogelmuur! Stellaria media.

Wekt herinneringen aan m’n opa. Behalve Feyenoord-aanhanger – zonder Feyenoord ooit te hebben zien spelen – ook houder van kanaries. Vogels verzot op vogelmuur. En dus krégen ze vogelmuur van m’n opa. Hele akkers plukte hij leeg, maar pas nadat hij zich ervan had vergewist dat het onbespoten vogelmuur betrof. Z’n fietstassen puilden uit. Toen fietsen niet meer ging, trokken we er samen met de auto op uit.

Tweede helft
Bagger.

Achteraf
Frustratie, al snel gevolgd door berusting. Behalve op de sociale media dan: alles en iedereen moet het ontgelden. Houdt Steijn een keer niet vast aan dezelfde formatie, is het nog niet goed. Iedereen weet het beter. Ik weet het niet. Nooit. Zalige nietwetendheid. In dit geval dan. Ook ik hoop vurig op dat laatste benodigde puntje. Maar – niet verder vertellen – wat mij betreft kan dat niet laat genoeg komen. 12 mei, laatste speeldag, PEC Zwolle – VVV: in de laatste seconden van de blessuretijd scoort Mlapa de verlossende 1-1. Vergeet je nooit meer. Is toch veel leuker dan volgende week winnen bij Fortuna en het seizoen uitspelen voor de kat z’n kut? Tegen ere-divisiebehoud via de nacompetitie heb ik trouwens ook geen bezwaar.

VVV – FC Utrecht

Aftrap half zeven. Werden de wedstrijden in de nacompetitie van 1976 ook niet om half zeven afgetrapt?

Heenweg. Druk verkeer. De voorspellingen: 1-1, 2-1, 1-3.

Parkeerplaats. Niet binnen lijn. Is geen VAR voor nodig.

Dick Advocaat. De Kleine Generaal. Fenomeen. Zie ‘m nog zo voor me anno 1977, 1978, 1979: rood shirt met verticale rij witte blokken, afgezakte kousen, driftig gebarend, schoffelend op het middenveld.

Post. Verliest voor de zoveelste keer de toss. Tijd voor een andere aanvoerder.

De man schuin achter me. Eerste corner VVV: ‘Let op Mlapa. Hij gaat scoren.’ Verder weinig inspirerends ditmaal. Z’n partner evenmin.

Rust. Gesprekje met de hoofd- en enig redacteur van de Venloër Grensbode. Tevens enige Whatsapp-correspondentie afwerken.

Het weer dan. Het weer valt mee. Wel fris, maar niet zo fris als gevreesd. De eveneens gevreesde regen blijft uit.

Ook eens een enkel woord over de man schuin voor me. Lijdt altijd in stilte. Neemt in de tweede helft eerst een rood-wit geblokte zak frites tot zich en vervolgens een door een wit servet omhulde frikandel. Deponeert de rood-wit geblokte zak en het witte servet na gedane zaken in een doorzichtige plastic beker op de stoel rechts naast hem. De beker staat op een ongevouwen, aan betere VVV-tijden refererende zogeheten voetbalklapper.

Fraaie wolkenluchten in de tweede helft.

Opvallend veel jonge kinderen in het stadion. Ze beheersen het liederenrepertoire nog niet. Scanderen Vee-Vee-Vee! Vee-Vee-Vee! Vee-Vee-Vee! Aandoenlijk.

Kramer komt erin. Hoor geen geslaagde kroketgrappen. Überhaupt geen kroketgrappen.

De man schuin achter me en z’n partner. Vijf minuten voor tijd druipen ze af. 

Kramer scoort. Nog steeds geen kroketgrappen.

Advocaat. Goedgemutst. Neemt de tijd om met iedereen die wil op de foto te gaan. Had hij dat ook gedaan bij een nederlaag? Zeker weten. Fenomeen. Held.

De analyses links en rechts op weg naar de uitgang. ‘Dat krijg je met snelle buitenspelers.’ ‘Ze speelden de tweede helft teveel op één lijn.’

Terugweg. Doodse stilte in de auto.

Fraaie wolkenluchten.

NAC – VVV

1. Ralf Seuntjens, 23 keer balverlies, het meeste van alle spelers op het veld. En hij speelde nota bene slechts 79 minuten. Van die dingen.

2. Wie was nu het slechtst: NAC, VVV, de commentator of de analisten?

3. Ramon Pascal Lundqvist, middenvelder van NAC. Naamsvermelding op z’n shirt: ‘Ramon Pascal.’ De pedanterie.

4. Analist Mario Been: ‘Het zijn vaak momenten die bepalend zijn.’
Commentator Leo Driessen: ‘Wat Joosten daar in gedachten had, mag Joosten weten.’
Been: ‘Dat is het verschil tussen NAC en VVV: het benutten van de mogelijkheden.’
Analist John de Wolf: ‘Ik denk dat NAC de wonden aan het helen is.’
Been: ‘Te Vrede is hun belangrijke man wat betreft goals, hoewel ze er na de winterstop pas twee hebben gemaakt in negen wedstrijden.’
Driessen: ‘O kom er eens kijken wat ik in mijn VAR’tje vind.’
Been: ‘Zo lang er nog een kans is, moet je er voor gaan.’

5. Elke wedstrijd krijgt de commentatoren en analisten die hij verdient.

6. Ramon Pascal Lundqvist, 78 keer zeuren om een gele kaart voor Danny Post, het meeste van alle spelers op het veld. Van die dingen.

7. Mag ik er misschien zelf ook nog een tweede clichétje in gooien? Goed dan: NAC-VVV was een persiflage op een ere-divisiewedstrijd.

8. Zullen we het hierbij laten wat de wedstrijd betreft?

9. Jumbo Verzamelalbum VVV 2018/2019: ‘Jerold Promes is net als een fles rode wijn: hoe ouder hoe beter. Is de 30 al ruim gepasseerd maar is nog steeds een rots in de branding voor VVV.’

10. Vrijdag op de website van VVV: ‘Met de zwaar geblesseerde Jerold Promes is afgesproken dat zijn contract niet verlengd wordt. Wel faciliteert VVV hem bij zijn herstel. Zodra Jerold weer fit is sluit hij aan bij de trainingen van de selectie om een nieuw contract te verdienen. “Die kans willen we hem zeker bieden, zeker ook gezien zijn verdiensten voor de club in de afgelopen zes seizoenen”, laat Valckx weten.’

11. Maurice Steijn, vandaag voor het begin van de wedstrijd over het niet verlengen van het contract van Jerold Promes: ‘Je moet je laten leiden door de zakelijke kant van het verhaal.’

12. Nee, inderdaad, VVV is geen filantropische instelling. Maar is één Frank van Kouwen dan werkelijk niet genoeg?

VVV – PSV (2)

1. ‘Toch fijn dat de wedstrijd zo vroeg is begonnen, dan heb je ten minste nog iets aan de middag’, zegt F. na afloop. Dan heb je er dus niks van begrepen. Helemaal niets valt er meer aan de middag te hebben. En aan de avond ook niet. Elk plezier dat nog aan deze dag te beleven zou zijn, wordt vergald door de gedachte aan de goal van die Mexicaanse huilebalk. En anders wel door de gedachte aan die Maasbrachtse huilebalk. ‘Een topcoach’, aldus F. In mijn ogen acteert hij vooralsnog slechts een topcoach.

2. De druiven zijn zuur? Ja, de druiven zijn zuur, ik kan het niet ontkennen. Heel m’n leven heb ik al een godsgruwelijke hekel aan PSV. Zum kotzen, dat kleinburgerlijke, dat bekrompene, dat minderwaardigheidscomplex, dat zich eeuwig en altijd tekort gedaan voelen dat bekendstaat onder de naam calimerocomplex. De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet? Misschien wel. Ben er ook niet trots op, maar wat doe je eraan?

3. Waarmee het gevoel dat de rest van deze dag bezit van me zal hebben te vergelijken valt? Op de terugweg in de auto in gesprek met F. m’n frustraties de vrije loop latend, wist ik het ineens: met het gevoel dat me steevast na verkiezingen bekruipt. Ook dan is er vooraf de hoop dat het ditmaal anders zal gaan, het dromen van de overwinning, het visioen van een mooiere toekomst. En dan, als de stembussen zijn gesloten en de eerste uitslagen binnendruppelen, altijd weer die doffe dreun als blijkt dat het CDA godverdegodver wéér niet is weggevaagd. Diepe treurnis in m’n hoofd, die er voorlopig niet uit verdwijnt.

4. ‘Ach, weet je, de dag dat VVV weer eens van PSV wint, komt steeds dichterbij.’ F. zei het niet. F. had het wel kunnen zeggen, want F. is de beroerdste niet. F. zou me er ook niet mee hebben opgevrolijkt. F. zou me wel aan het denken hebben gezet, want altijd als ik die redenering hoor, vraag ik me af of ze wel klopt. Hoewel wat F. zegt meestal wel klopt. Maar niet dus dat die Maasbrachtse huilebalk een topcoach is.

5. Positieve noot: het bleef de hele wedstrijd droog (‘Behalve in het doel van VVV’, had de man schuin achter me kunnen zeggen – maar hij zei het niet, hij beperkte zich tot het uitentreuren benadrukken van de tekortkomingen van Ralf Seuntjens).

6. Wat me verder zal bijblijven: het jongetje dat een half uur voor het begin van de wedstrijd bij het betreden van de toiletten tegen z’n vader zegt ‘Het ruikt hier naar aardappelen’.

7. Fijne avond nog.