VVV – Vitesse

Let’s turn your night into a halloween nightmare valt te lezen op een tientallen meters lang spandoek waarop de Vitesse-supporters uitkijken.

De stadionspeaker leest de opstelling van Vitesse voor. ‘Bernt Klaverboer, Sam Kersten, Joris van Overeem…’ De stadionspeaker krijgt ingefluisterd dat hij de opstelling van Heerenveen, drie dagen eerder te gast in Venlo, aan het voorlezen is. De stadionspeaker leest de opstelling van Vitesse voor.

De spelers betreden het veld. De gebruikelijke opzwepende welkomstmuziek schalt niet uit de luidsprekers. Er schalt voor de verandering helemaal niks uit de luidsprekers.

Terwijl de spelers het veld betreden, zet vuurwerk de tribune achter het doel aan de Duitse kant in een rode gloed. Rookwolken vullen het stadion.  

Als de rook om aller hoofden is verdwenen en iedereen klaar is voor de aftrap springen rond de middenstip twee sproeiers aan. Met enige moeite lukt het twee bedaagde groundsmen de lullige boogjes water die de sproeiers uitbraken tot bedaren te brengen.

De twee bedaagde groundsmen worden opgevolgd door vier nieuwe, met spitvorken gewapende bedaagde groundsmen, die het in lullige boogjes uitgebraakte water moeten doen verdwijnen.

Met een vertraging van zeven minuten trapt Vitesse de wedstrijd af. De met spitvorken gewapende groundsmen druipen af.

Na ruim vijf minuten spelen springen alle sproeiers aan.

Ze springen vrij snel weer uit, met uitzondering van de twee dwarsliggers rond de middenstip die opnieuw een lullig boogje water uitbraken. VVV-keeper Youri Schoonderwaldt weet de ene recidivist tot bedaren te brengen, de stadionspeaker de andere.

Na een half uur spelen toveren de Vitesse-supporters een stuk of tien Nederlandse vlaggen tevoorschijn. Tegelijkertijd heffen ze een gezang aan waarin ze Geertje Wilders eren. Vanaf de tribune met de meest fanatieke VVV-supporters wordt in reactie aarzelend een gezang tegen de komst van een azc in Venlo aangeheven.

Na 76 minuten krijgt Lasse Wehmeyer een rode kaart. Dit leidt tot een opstootje op het veld. Vanaf de tribune met de meest fanatieke VVV-supporters worden bekers op het veld gegooid. Scheidsrechter Wiersma staakt de wedstrijd.

Na enkele minuten hervat scheidsrechter Wiersma de wedstrijd. Na twee minuten wordt opnieuw een beker op het veld gegooid vanaf de tribune met de meest fanatieke VVV-supporters. Scheidsrechter Wiersma besluit het te negeren. Er worden meer bekers op het veld gegooid. Scheidsrechter Wiersma staakt de wedstrijd opnieuw.

Het stadion loopt goeddeels leeg. Na een minuut of tien hervat scheidsrechter Wiersma de wedstrijd.

Let’s turn your night into a halloween nightmare. Inderdaad.

VVV – Heerenveen

ik wil de bal vooruit spelen
ik kap ‘m terug
ik speel ‘m blindelings terug
en ie vliegt er dan natuurlijk weer in
ja klote
hij ging nog een beetje richting paal
dus ik hoopte stiekem dat ie nog de paal zou raken
maar helaas
hij vliegt erin
hoort er ook bij

Jezelf een cultstatus bezorgen: Gerrit Vooys en Micky Oestreich waren er meesters in. Sinds gisteravond weten we dat ook Luuk Verheij het kunstje perfect verstaat. Hoe zijn voetballoopbaan verder ook zal verlopen, Luuk Verheij zal eeuwig in herinnering blijven als de maker van een magistrale eigen goal in de wedstrijd VVV-Heerenveen, laat in de avond van 28 oktober 2025.

hij ging nog een beetje richting paal
dus ik hoopte stiekem dat ie nog de paal zou raken

‘Gebeurt hier nu echt wat ik denk te zien gebeuren? Maar dit kan toch niet waar zijn?’ Ongetwijfeld was ik niet de enige ooggetuige die er een fractie van een seconde van overtuigd was te worden bedrogen door z’n eigen ogen. Wetenschappelijk onderzoek graag: hoe lang duurt het normaliter bij een goal voor het gejuich vanaf de tribunes losbarst? En hoeveel langer duurde dat gisteren bij de Moeder Aller Eigen Doelpunten (in De Koel dan toch)?

en ie vliegt er dan natuurlijk weer in
hij vliegt erin

Nee, Luuk, het geniale zat ‘m er juist in dat ie niet vloog.

 
Ie rolde
Ie rolde op z’n gemakje
vastbesloten
niet meer op andere gedachten te brengen
recht op z’n doel af

 
Medemogelijkmaker van dit alles: keeper Youri Schoonderwaldt. Waarom bevond hij zich waar hij zich bevond? Waarom belandde hij op de grond?

hoort er ook bij

Hij zei het onaangedaan, glimlachend, met een vleugje zelfspot (klik hier). De ware held kenmerkt zich door relativeringsvermogen. Luuk Verheij is een Ware Held.

VVV – Jong FC Utrecht

Godsgruwelijke kutwedstrijd.

Mijn top 4 van ergernissen:

4. De twintig minuten vertraging van de trein op de terugweg
4. De bromtoon, vanaf het begin, in de geluidsinstallatie
2. Het aanheffen, in de tweede helft, door de harde kern, of althans een deel daarvan, van een gezang gericht tegen de komst van een azc in Venlo
1. Het voor de tweede keer aanheffen, kort voor het einde, door de harde kern, of althans een deel daarvan, van een gezang gericht tegen de komst van een azc in Venlo

VVV – Emmen

En toen begon de wedstrijd.

Terwijl Emmen VVV vakkundig van de mat speelde, hoorde ik achter me
- iemand oreren over de afstand tussen Osnabrück en Dortmund (175 kilometer volgens hem) en het verschil in afstand tussen Osnabrück en Dortmund en tussen Osnabrück en Gelsenkirchen (25 kilometer volgens hem);
- iemand beweren dat je ergens Honda-aggregaten kon krijgen voor 390 euro en dat je ergens anders ook goedkope aggregaten kon krijgen maar niet van Honda;
- iemand met veel gevoel voor detail de onderlinge verhoudingen tussen de verschillende afdelingen op zijn werkplek blootleggen;   
- iemand (mogelijk opnieuw de Osnabrück-man) de complete moderne geschiedenis van Borussia Mönchengladbach oplepelen, beginnend met de promotie naar de Bundesliga in 1966, om daarna meanderend via de kampioenschappen uit de jaren zeventig en 2008, ‘ut jaor ván Luhukay’, uiteindelijk te belanden bij het huidige rampseizoen dat deze avond in Berlijn ongetwijfeld een vervolg zou krijgen.

En toen was het rust.

En daarna begon de tweede helft
- waarin alles anders was;
- waarin het gewauwel achter me transformeerde tot een onverstaanbaar onderdeel van het geluidsbehang;
- waarin VVV aus heiterem Himmel ineens vier keer scoorde;
- waarin ik op een bepaald moment tot mijn grote ongeloof en nog groter afgrijzen meende te horen dat de harde kern een lied aanhief tegen de komst van een azc in Venlo;
- waarin ik moest denken aan de opnieuw in geen velden of wegen te bekennen Man Schuin Achter Me toen VVV voor het eerst sinds mensenheugenis of in elk geval mijn heugenis scoorde uit een corner;
- waarin ik hoopte dat mijn gehoor me bedrogen had wat betreft de tekst van dat lied;
- waarin ik me afvroeg of de Man Schuin Achter Me, mocht hij wel aanwezig zijn geweest, vóór de bewuste corner tegen zijn partner zou hebben gezegd ‘Let op Verheij! Hij gaat scoren!’ en ik tot de slotsom kwam dat de Man Schuin Achter Me in dat geval waarschijnlijk eerder tegen zijn partner zou hebben gezegd ‘Let op Blancquart! Hij gaat scoren!’
- waarin me enig medelijden bekroop met de zo verguisde Dean Zandbergen omdat hij uitgerekend na enkele min of meer geslaagde acties werd gewisseld, vervolgens zijn vervanger Bjorn van Zijl tweemaal zag scoren en daarna natuurlijk blijdschap moest acteren;
- waarin ik iemand achter me bij 4-0 hoorde zeggen ‘Pas beej 5-0 mak ik mich gen zörg miër’;
- waarin ik besloot mijn eerdere woorden over Nassim Ait Mouhou (‘misschien toch teveel eendagsvliegrisico’) in te trekken.

En toen was het afgelopen.

En toen zag ik Michael Davis een meisje van een jaar of tien zielsgelukkig maken door haar zijn shirt te overhandigen.

En daarna ging ik naar huis.

VVV – FC Den Bosch

Altijd die neiging om elk voetbalstadion
en De Koel in het bijzonder
te zien als een magisch oord
waar je buiten jezelf treedt
waar het onmogelijke mogelijk is
waar de geest van het verleden rondwaart
waar vergane glorie tastbaar is
waar romantiek puur is
waar geschiedenis wordt geschreven

Maar er zijn van die avonden
dinsdagavonden meestal
aan het begin van de herfst meestal
als het na zonsondergang alweer killer wordt meestal
als de r weer in de maand zit meestal
dat De Koel elk vleugje magie ontbeert
dat het onmogelijke het onmogelijke blijft
dat de geest van het verleden niet thuis geeft
dat alle romantiek vals is
dat niks het schrijven waard is

Dat zijn van die avonden
waarop het geërgerde ik
naar buiten treedt
zich uitend
in binnensmonds gevloek
in demonstratief het hoofd schudden
in pathetisch met de vuisten op de knieën bonken
in het afvallen van onaantastbare helden
(Blancquart, Heise)
in het inwendig vervloeken van overschatte oldies
(Foor)
en ten slotte
in buitensmonds gevloek
voor omstanders
nauwelijks hoorbaar
natuurlijk

Gisteravond was zo’n avond

VVV – MVV

Vierde thuiswedstrijd, vierde keer dat het wedstrijdaankondigingsbord leeg blijft. Volkomen out of date zo’n handmatig te bedienen bord, maar juist daarom zo passend bij VVV, waar alles vijftig jaar later gebeurt. Hopelijk ook het verwijderen van het wedstrijdaankondigingsbord.

***

Trein van 15.17 uur of van 15.47 uur? Twijfel. 15.17 uur betekent absolute zekerheid op tijd te zijn. 15.47 uur biedt de mogelijkheid eerste helft PSV-Ajax te zien en de waarschijnlijkheid op tijd te zijn. Voor één keer maar een gokje wagen. Trein 15.47 uur. Begint al ver vóór Blerick stapvoets te rijden. Stopt. Het zal toch niet? Rijdt stapvoets verder. Stopt weer. Godverdegodver. Rijdt stapvoets tot station Blerick. Arriveert tien minuten te laat in Venlo. Geen probleem. Opluchting. Volgende keer geen gokje meer wagen.

***

Voor de verandering in gezwinde pas richting stadion. Tien meter voor me loopt een jongen van een jaar of 18. Ineens valt-ie. Op z’n hand.
‘Gaat het?’
‘Ja, hoor, kwam door een uitstekende stoeptegel.’
‘Maar goed dat je niet op je hoofd bent gevallen.’
‘Dat weet ik niet. Misschien was ik er wel veel slimmer door geworden.’

***

‘Die Eijgenhuis heeft nog geen bal fatsoenlijk geraakt!’
‘Wie?’
‘Nieuwenraam. Of Nijenhuis. Of hoe heet-ie eigenlijk die nummer 20? Eijgenraams?’

Ja hoor, de enige echte Man Schuin Achter Me is back in town!
Zijn verklaring voor de relatief lege tribunes: ‘VVV-fans zijn geen zondagmiddagfans.’
Zijn kwalificatie voor het vertoonde spel: ziekenhuisvoetbal.
Zijn benaming voor een mislukte voorzet: ziekenhuisvoorzet.

Zijn aloude cornerklassieker tovert-ie ook twee keer tevoorschijn.
5e minuut: ‘Komt-ie, Blancquart!’
34e minuut: ‘Blancquart!’
Natuurlijk scoort Blancquart beide keren niet. Nog nooit heeft een door de Man Schuin Achter Me tot cornerscorer gebombardeerde speler daadwerkelijk uit de betreffende corner gescoord.

***

‘Wat een verschrik-ke-lij-ke wedstrijd!’, concludeert de Man Schuin Achter Me na een minuut of tachtig. Ik kan ‘m geen ongelijk geven. Geen spektakel in het strafschopgebied, geen goals, typische 0-0-wedstrijd. 92e minuut. Corner VVV. De Man Schuin Achter Me heeft de moed opgegeven en blijft stil. Heise trapt. De bal valt voor de voeten van Sylian Mokono, de onovertroffen verpersoonlijking van niet-lullen-maar-poetsen. Ik zit precies schuin achter ‘m. We willen allebei maar één ding. Samen rammen we de bal door een woud van benen in het net. 1-0! Jaaaaa! Extase voor een seconde of tien, gevolgd door de gebruikelijke post-extatische schaamte. Maar wtf, die drie punten zijn in da pocket.

TOP Oss – VVV

Op de website van Helmond Sport: ‘Helmond Sport heeft besloten alle supporters die afgelopen zaterdag 13 september de reis naar Venlo maakten, te compenseren. Onze Club betreurt het vertoonde spel en de nederlaag tegen VVV-Venlo.’ Voor het geval VVV na het debacle in Oss eveneens overgaat tot het compenseren van zijn supporters: beste directie, ik was er óók! Weliswaar niet in het uitvak, maar ik wás er.

17.43 uur vertrek vanaf station Horst-Sevenum. Plukjes PSV-supporters in de trein die zich zullen moeten haasten om de aftrap tegen Union om 18.45 uur niet te missen. Drukte rondom het Philips Stadion.

Oss is uitgestorven. Genoeglijke wandeling richting stadion.

Zou die aanhangwagen daar voor elke thuiswedstrijd worden neergezet? Met goedkeuring van Hem, die van een afstandje zag dat het goed was?

Trainingsvelden rond het stadion. Ik houd niet van trainingsvelden rond een stadion. Stadions dienen te ogen als onneembare vestingen. Trainingsvelden rond een stadion leiden de aandacht af van waar het om gaat.

Mooi dat in een omgeving die wordt gedomineerd door foeilelijke, nu alweer achterhaalde high tech gebouwen toch nog iets heeft weten te overleven dat herinnert aan het verleden. 19.45 uur inmiddels, toch maar eens op zoek naar een geopende kassa. Die niet te vinden is. Raar. Over het hoofd gezien? Nee. Dan maar naar de hoofdingang. Die blijkt te zijn verstopt in een hotelingang. ‘U wilt een kaartje? Voor deze wedstrijd? Geen idee.’ Een tweede jongeman weet raad. ‘Ik denk in de fanshop, hier het gebouw uit en dan links.’ Oké, bedankt. Op de deur van de fanshop hangt een briefje met de mededeling dat er met ingang van dit seizoen alleen nog online kaartjes worden verkocht. Shit. Zal toch niet? Toch maar naar binnen. ‘U wilt een kaartje? Voor deze wedstrijd?’ Ja, maar ik lees net dat dat alleen online kan. ‘Ik kan wel een kaartje voor u printen’, reageert een tweede jongeman die het vreemde wezen dat een papieren kaartje wil kopen wel eens met eigen ogen wil aanschouwen. Ah, fijn! Als hij me nu naar m’n adresgegevens gaat vragen, word ik op de valreep alsnog ontmaskerd als VVV-supporter die zich op verboden terrein bevindt. Maar hij vraagt niets. Ik vraag wel iets. Of ik vanavond de enige ben met een papieren kaartje. Hij reageert niet. Maakt niet uit, ik heb een kaartje. Snel naar binnen nu. Daar eerst nog even een toiletbezoek.

Vormgeving en kleurgebruik die doen denken aan het Oost-Europa in de tijd van het IJzeren Gordijn. Mooi. Daarna kan het feest beginnen. Had je gedacht. Ja, de eerste tien minuten waren goed. Aan de rest maar geen woorden vuil maken. Ik was er samen met 1714 anderen als we de officiële bronnen moeten geloven. Eigen inschatting: maximaal 800. Onder wie één met een papieren kaartje.