Fortuna Sittard – VVV

Stadionspeaker
‘We wachten op een hoogwerker die onder politiebegeleiding naar het stadion rijdt.’ Goddelijke zin. Verzoent je met een half uur uitstel en alle overige ellende.

Gloriemomentje voor Aqua Solar Limburg Zwembaden & Sauna’s (‘Jarenlange ervaring en betrouwbare service zorgen ervoor dat onze naam gedragen wordt bij onze klanten. Dat voelt goed, dat werkt nog beter.’). Uit de geluidsboxen schalt Waat se hie zuus det zuus se nörges. Meesterlijke improvisatie? Of business as usual?

Business as usual (1)
Stadionspeaker: ‘Dames en heren, we verzoeken u te gaan staan voor het clublied van Fortuna.’ Weg verzoening met alle overige ellende, ineens weer diep in de shit. Dat bombastische, dat theatrale, dat overgeregisseerde. Business as usual.  

Business as usual (2)
Laatste vier wedstrijden: 0-1, 0-3, 1-4, 0-4. Nu 1-4. Business as usual. Geen bite, smakeloos, zouteloos. Redeloos, radeloos, redelijk reddeloos. Waar blijft de meesterlijke improvisatie?   

Lee
Langzaam dringt zich de vraag op: is Lee wel de godheid waarvoor we hem verslijten ?

Lichtpuntje
Opoku. Beste wedstrijd in jaren.

De vader, de zoon en het jongetje
Teruglopend richting station. Achter me onderwerpen een vader en z’n zoon van een jaar of 5, 6 de wedstrijd aan een nabeschouwing.
Vader: ‘Die Maaskant, die kan z’n koffers nu wel pakken.’
Zoon: ‘Hoe bedoel je: “Z’n koffers pakken”?’
Vader: ‘Ik bedoel dat hij wordt ontslagen.’
Zoon: ‘Vorig seizoen is VVV nog wel tiende of elfde geworden. Maar toen hadden ze Seuntjens nog. En die donkere in de voorhoede, …’
Vader: ‘… Joosten …’
Zoon: ‘Joosten, ja. En Malappa … euhh … Mlapa. Vorig seizoen was VVV best wel goed.’
‘Maar nu niet meer!’, roept een jongetje van hoogstens een jaar of vier dat enkele meters verderop loopt en het gesprek blijkbaar heeft gevolgd. Hij grijnst breeduit.

Lichterlaaie
Teruglopend richting station, terugkijkend naar het stadion:

‘De trillingen en de grote vlam bij Chemelot in Sittard-Geleen zaterdagavond zijn het gevolg van een storing bij het opstarten van een naftakraker.’ Desalniettemin best moeilijk er geen VVV-symboliek in te zien. In vlammen opgaan, lichterlaaie, vuur en vlam, ontbranden, vlam in de pan, affakkelen, de vlam erin, dovende vlam.  

VVV – Vitesse

In de auto. Analyse van de opstelling. Worstelend Ajax in Waalwijk. Op de Klagenfurtlaan zoals gebruikelijk de voorspellingen. 1-2. 1-3. 0-4.

Iedereen zit door elkaar vandaag. De man schuin achter me zit nu drie, vier plaatsen verderop. De nieuwe man schuin achter me wordt gebeld door z’n dochtertje. Of hij komt. Nee, papa zit in het stadion. Of ze bij mama is geweest vandaag. Ja. Wanneer ze papa weer ziet. Morgenvroeg om acht uur misschien. Tot overmaat van triestheid verliest Post weer eens de toss. En daarna zien we iets waarvan we dachten dat het niet meer bestond: goed voetbal van VVV. Een half uur lang.

29e minuut: 0-1. Hoopvol nog.
34e minuut: 0-2. Hopelijk toch nog.
43e minuut: 0-3. Hopeloos.

Rust. Je zult maar Koelie zijn. Krijg een foto uit een ander stadion gewhatsappt. Klagenfurt. Klagenfurt! Ik wil naar Klagenfurt. Nu. Meteen.

Tweede helft. Een beproeving. Cliché: had beter schriftelijk kunnen worden afgedaan. Maar: hoe doe je de tweede helft van een voetbalwedstrijd schriftelijk af? Enig gemor achter me over Maaskant. Volkswoede blijft uit, daarvoor waren de eerste dertig minuten te goed. Vermaak over PSV. Speculaties achter me: zou Van Bommel nog tijdens de wedstrijd een rode kaart krijgen of pas na afloop tijdens de persconferentie?

Zo’n scheidsrechter die dan ook nog drie minuten blessuretijd meent te moeten toevoegen. Habt doch Erbarmen, oetlul.

Cattermole loopt het veld af zonder het publiek te bedanken. Cattermole wordt toegezongen door het publiek. Cattermole kijkt niet op of om.

In de auto. Stilte. Klagenfurtlaan. Klagenfurt ...

(Met dank aan Sanne Aben voor die geweldige foto uit Klagenfurt.)  

PSV – VVV

Same procedure as last year? Same procedure as every year! PSV – VVV de afgelopen drie keer: 4-1, 3-0, 4-1. PSV – VVV vandaag: 4-1. Exacte kopie van de vorige drie afleveringen.

Verleden jaar schreef ik:

‘Altijd van PSV winnen zou saai zijn. Maar één keer per decennium mag toch wel? Zodat je weer voor de komende tien jaar tegen het leven bent opgewassen. Is zelfs dat al teveel gevraagd? Blijkbaar wel, want ook gisteren ging het weer mis. Als Ralf Seuntjens die bal er na 18 minuten en 57 seconden nou eens gewoon in had geschoten? Maar ‘als’ – cliché der clichés – telt niet in het leven en al helemaal niet in het voetbal.’

Vervang ‘gisteren’ door ‘vandaag’, vervang ‘Ralf Seuntjens’ door ‘Haji Wright’ en vervang ’18 minuten en 57 seconden’ door ‘7 minuten en 41 seconden’, en je hebt de wedstrijd van vandaag te pakken.

Verleden jaar schreef ik:

‘Verder business as usual. Ongastvrije ontvangst, behoorlijk vol uitvak, de keuze tussen kijken door een net of kijken door plexiglas, bombastische muziek, muisstil thuispubliek, VVV-supporters in full voice, plichtmatig PSV, reddingen van Larsje, zich tekort gedaan voelende PSV-spelers, -trainers en -supporters, speldenprikkend VVV, niet weggespeeld worden en toch verliezen. En – ik kan het niet ontkennen – mijn frustratie. Mijn gigantische frustratie. Wat zou het leven toch fijn zijn als VVV ooit weer een keer van PSV won.’

Vervang ‘behoorlijk vol’ door ‘matig gevuld’, laat ‘reddingen van Larsje’ weg en laat ook ‘zich tekort gedaan voelende PSV-spelers, -trainers en -supporters’ maar weg, en je hebt de wedstrijd van vandaag te pakken.

Afwijkend van de vorige edities: de minuut stilte, de minuut applaus. Tja, ik weet niet ...

Afwijkend van de vorige edities: de man schuin achter me zat nu twee rijen voor me. Te ver weg om ‘m te kunnen verstaan.

Afwijkend van de vorige edities: mijn gedachten verkeerden vaak bij Larsje. Zoet geblesseerd, Larsje toch op de bank. Derde keeper! Triest. Hoe heeft het toch zover kunnen komen met De Soeverein, De Heilige Eik, De Onwankelbare Toren? Misschien … in de winterstop …? De Verlosser? Onze Verlosser?

Sei gegrüßt, Lars, voller Gnade.
Die Latte sei mit Ihnen.
Sie sind der Selige unter den Torhütern,
Und gesegnet sind deine Hände, die Quelle Ihres Ruhmes.
Heiliger Larsje, Unerschütterlicher Turm,
Hilf uns, Gläubigen,
Jetzt und in den Spielen der Wahrheit.

Amen

VVV – Heerenveen

Hoop – op een fijne parkeerplaats
Hoop – op fraaie wolkenluchten

Hoop – op een overwinning
Hoop – op een droog stoeltje
Hoop – op eindelijk weer eens een aanvaardbare wedstrijd
Hoop – op het uitblijven van enig eerbetoon aan Fernando Ricksen
Hoop – op het uitblijven van een regenbui
Hoop – op een snelle 1-0
Hoop – op een snelle gelijkmaker
Hoop – op een snelle aansluitingstreffer
Hoop – op niet nog meer blunders
Hoop – op een beetje kwaliteit
Hoop – op een actie van Yeboah die wél lukt
Hoop – op een greintje inventiviteit
Hoop – op een memorabele opmerking van de man schuin achter me
Hoop – op een aansluitingstreffer uit de penalty
Hoop – op een aansluitingstreffer nog voor rust
Hoop – op zelfreflectie bij de man die Maaskant de huid vol scheldt
Hoop – op verbanning van die infantiele Koelie

Hoop – op een minder abominabele tweede helft
Hoop – op wissels die soelaas bieden
Hoop – op een snelle aansluitingstreffer na rust
Hoop – op het niet verflauwen van het beginoffensief in de tweede helft
Hoop – op het opflakkeren van het beginoffensief in de tweede helft
Hoop – op tenminste één duel dat Haji Wright wint
Hoop – op een corner van Yeboah die wél strak voor de goal komt
Hoop – op meer zichtbaarheid van Linthorst
Hoop – op een tikkeltje vernuft
Hoop – op Honda
Hoop – op een wederopstanding
Hoop – op een wissel die Haji Wright uit z’n lijden verlost
Hoop – op een wonder
Hoop – op compassie met ons
Hoop – op verlossing uit ons lijden
Hoop – op het eindsignaal
Hoop – op minder wanhoop
Hoop – op hulp van de Hoop der Hopelozen

Hoop – op betere tijden

Willem II – VVV

Op naar Tilburg. Tegen Willem II. De Tricolores. Tricolores. Heerlijk woord. Neiging het om de twee minuten te zeggen. Tot ongenoegen van T., wéét ik. Beperk me daarom tot één keer per vijf minuten. Zelfs dat is nog te veel. Ter hoogte van Someren geeft T. me permissie om het tot Tilburg nog één keer te zeggen. Tricolores.

Koning Willem II Stadion. Heerlijke naam. Ooit Gemeentelijk Sportpark geheten. Niet elke stadionnaamsverandering is een stadionnaamsverslechtering. De Tricolores spelen in het Koning Willem II Stadion.

Aftrap. Anderhalve tribune begint te zingen en dansen op de melodie van Bella Ciao. Bella Ciao. Heerlijke melodie. Machtig beeld. De fans van de Tricolores zingen en dansen in het Koning Willem II Stadion op de melodie van Bella Ciao.

Tricolores. Koning Willem II Stadion. Bella Ciao. Was het daar maar bij gebleven. Hadden we het Koning Willem II Stadion op dat moment maar verlaten. Waren we toen maar terug naar huis gereden. Daar bleef het niet bij, we verlieten het Koning Willem II Stadion niet, we reden niet terug naar huis. En dus werd chagrijn ons trieste lot.  

Soriano verliest elk duel,
Scheimann ziet Nunnely aan alle kanten aan zich voorbij flitsen,
Linthorst is onzichtbaar,
Kum maakt waanzinnige slidings,
Yeboah staat garant voor balverlies,
enz. enz.

Kirschbaum eenzaam lichtpuntje.

Rust. Waanzinnige teringherrie uit de speakers. Dan toch maar liever de haperende speakers in De Koel.

Post pakt weer eens een gele kaart op de helft van de tegenstander.

72e minuut. Eerste schot (nou ja, 'schot') op doel.

De twee mannen schuin achter me. Midden-dertigers naar schatting. Ernstige gezichten. Ze misbruiken het stadion en de wedstrijd als decor voor hun oeverloze geouwehoer. Over rapportages, over spinnen, over nerds die plaatjes van Formule I-wagens via internet bestellen, over de zegeltjes van de Jumbo. Alleen in de rust vallen ze stil. Dankzij de waanzinnige teringherrie uit de speakers. Volgende week tegen Heerenveen gewoon weer de man schuin achter me in De Koel. Godzijdank.

VVV – FC Groningen

Ultra’s
De propvolle trein van 16.38 uur vanuit Nijmegen richting Venlo vertrekt met tien minuten vertraging: er moeten nog zo’n honderdvijftig Groningen-supporters worden bijgepropt. Ultra’s blijkens hun shirts. Allemaal in het zwart, grote hoeveelheden alcoholica in alle soorten en maten. Geen gebral, geen gezang, geen vuvuzela’s (bestaan die nog?), geen seksistisch gedrag. In Cuijk stapt een meisje van een jaar of achttien in met een jonge kat op haar schoot. Geen reactie van de Ultra’s. Bijna in Boxmeer begeeft het meisje zich naar de uitgang. De kat ontglipt. De jeugdige Ultra die tien minuten eerder moekie heeft gebeld met het vriendelijk verzoek hem om half drie op te halen (wat leidt tot enkele kritische vragen van moekie), gaat plat op z’n buik op de treinvloer liggen, grijpt de kat en overhandigt haar aan het meisje. Moekie kan gerust zijn.

Stella Duce
E-mail van VVV, vrijdag:

‘De wedstrijd van zaterdag aanstaande staat in het teken van de Invictus Games Den Haag 2020. De Invictus Games zijn een meerdaags paralympisch sportevenement voor militairen en veteranen die psychisch of lichamelijk gewond zijn geraakt in het leger. De wedstrijdbal wordt deze avond ‘ingevlogen’ door een parachutist. Hij zal omstreeks 19.30 uur op de middenstip van Covebo Stadion - De Koel - landen. Zorg dat je dit spektakel niet mist!’

Wat een spektakel. Hevig verlangen naar de majorettes van Stella Duce en de tambour-maître van harmonie Fortissimo.

De man schuin achter me
De man schuin achter me heeft wat van z’n glans verloren sinds het wegvallen van Jerold Promes. Humor is nooit z’n sterkste punt geweest. Met het betitelen van Lee Cattermole als ‘Bruce Lee’ hebben we hopelijk het dieptepunt bereikt.

Cattermole
Cattermole speelt weer als enige met het shirt in z’n broek. De man schuin achter me tegen z’n partner: ‘Hij is de enige op het veld met meer zwart dan geel.’ Hoopt hij heimelijk op twee keer geel voor Cattermole? Opdat hij dan tegen z’n partner kan zeggen ‘Toch meer geel dan zwart’? Cattermole krijgt geen geel, geen rood. Maakt nauwelijks overtredingen. Maar is niet de baas op het middenveld en laat geregeld z’n man lopen. Het wordt gepikt.

Man of the Match
De man schuin achter me: ‘Zul je zien dat Linthorst Man of the Match wordt! Dan wéét je gewoon dat alleen Venlonaren stemmen.’

Neudecker moet het worden van hem. Neudecker? Paar aardige acties, maar nog steeds absoluut niet de vormgever die hij zou moeten zijn. Dan nog eerder Kum. Toch zal het wel Yeboah worden, de scorende debutant. Het wordt Linthorst.

ADO Den Haag – VVV

Wat in hemelsnaam schrijven over zo’n wedstrijd? Als een als ooievaar verklede man de show steelt, weet je het wel.

Bagger. Dramatisch. Triest. Niet om aan te zien. Pijn aan de ogen. Nog slechter dan de naam van het stadion. Cars Jeans Stadion. Cars Jeans: ‘Sinds 1982 is Cars Jeans een nationaal en internationaal begrip in de 
mode-industrie. De missie van Cars Jeans is “jezelf kunnen zijn in de jeans die je draagt”. JUST BE YOUR DENIM SELF! Als “family brand” richt Cars Jeans zich op mensen met een down-to-earth mentaliteit, die plezier beleven aan kleding met een modieuze twist en items die een actieve/ energieke uitstraling hebben.’

Alphons Groenendijk is een trainer met een down-to-earth-mentaliteit. Zegt voor de wedstrijd dan ook: ‘De spoeling is niet zo heel breed.’

Ali Boussaboun is een analist met een down-to-earth-mentaliteit. Produceert dan ook niets citabels.

Danny Post is een voetballer met een down-to-earth-mentaliteit. Pakt dan ook weer eens twee volstrekt overbodige gele kaarten.

Alphons Groenendijk is een trainer met een down-to-earth-mentaliteit. Zegt na afloop dan ook: ‘Ik heb me echt vanavond door een zak meel moeten worstelen op de bank.’

Enzovoort. Enzovoort.

Van arren moede maar aan het whatsappen geslagen met X.
[Kum maait Necid neer in het strafschopgebied]
Ik: ‘Was wel een penalty.’
X: ‘Is gwn een penalty.  Klaar. Niks meer niks minder.’
Ik: ‘Klopt. En rode kaart.’
X: ‘Zeker waar.’

[Post krijgt rode kaart]
Ik: ‘Post ook weer lekker bezig.’
X: ‘Ben niet erg verrast.’
Ik: ‘Ik ook niet.’

[Scheidsrechter Mulder en VAR zien ADO-handsbal over het hoofd]
Ik: ‘Hands!’
X: ‘Inderdaad. Snap die var niet.’
Ik: ‘Ik ook niet.’

[Zoveelste onbegrijpelijke beslissing van Mulder]
X: ‘Is die scheids nou zo blind?’
Ik: ‘Lijkt er wel op.’
X: ‘Ja die Mulder mag echt een flink eind opflikkeren.’
Ik: 😂

[Haji Wright mist kans]
Ik: ‘Had moeten zitten.’
X: ‘Ja maar stampt die m nou de grond in of wat doet die.’
Ik: ‘Zoiets.’

[Na afloop]
Ik: ‘Is Susic eigenlijk verkocht? Anders moeten ze die maar terughalen. Neudecker valt zwaar tegen.’
X: ‘Die gaat hoogstwaarschijnlijk naar Heerenveen maar die zit nog wel bij VVV maar traint niet mee en probeert nu volgens mij zn contract af te laten kopen om dan transfervrij weg te kunnen.’
Ik: ‘Ah zo.’

Inderdaad, het niveau van onze conversatie past zich moeiteloos aan aan het niveau van de wedstrijd.